Όπως οι εργαζόμενοι και η νεολαία στη Γαλλία, την Ισπανία και την Αλβανία πλημμύρισαν τους δρόμους, έσπασαν την καταστολή και έκαναν τις κυβερνήσεις να οπισθοχωρήσουν, έτσι κι εμείς παίρνουμε τη σκυτάλη! Μαζί με μαθητές/-τριες, φοιτητές/-τριες οι εκπαιδευτικοί δίνουμε ηχηρό παρόν για ζωή και εργασία στο ύψος των αναγκών μας.
Βλέπουμε την υγεία, την παιδεία, το ρεύμα και το νερό να ιδιωτικοποιούνται ενώ παράλληλα οι τιμές στους λογαριασμούς έχουν ξεπεράσει κάθε όριο, ο μήνας βγαίνει με δυσκολία με την ανεργία και την επισφαλή εργασία να αποτελούν άμεση απειλή. Σε αυτή την κοινωνική συνθήκη το ελληνικό κράτος έχει πάρει ξεκάθαρη θέση, με τα κέρδη των λίγων, με τα λεφτά να πηγαίνουν για εξοπλισμούς εμπλέκοντάς μας όλο και περισσότερο στα πολεμικά σχέδια τους. Οι πολεμικές συρράξεις και τα ανοιχτά πολεμικά μέτωπα διευρύνονται σε όλο το κόσμο, με την ελληνική κυβέρνηση συνένοχη στην γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού εξοπλίζοντας και, χρηματοδοτώντας το γενοκτόνο κράτος του Ισραήλ με χαρακτηριστικό παράδειγμα τα 3 δις για την «ασπίδα του Αχιλλέα».
Σε αυτό το πλαίσιο επιχειρείται μια συνολική επίθεση και στην παιδεία με τις αλλαγές σε αυτή να συνθέτουν το σύνολο της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης, οδηγώντας παράλληλα στην ιδιωτικοποίηση της. Από τα χιλιάδες κενά εκπαιδευτικών στα δημόσια σχολεία, από τις σχολικές τάξεις που γκρεμίζονται λόγω της χρόνιας υποχρηματοδότησης μέχρι την επιθετική στόχευση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, με την ελάχιστη βάση εισαγωγής, την εξαγγελία για αναθεώρηση του άρθρου 16 και το υπέρογκο κόστος διαβίωσης των φοιτητών. Η κατεύθυνση αυτή δεν αποτελεί μια τυχαία επιλογή, έχει μια σαφή στόχευση να βάλει τέλος στους πτυχιούχους εργαζόμενους και να δημιουργήσει ανειδίκευτο εργατικό δυναμικό που θα βιώνει την επισφάλεια και θα κυνηγάει σεμινάρια ή απλήρωτες εκπαιδεύσεις όλη του τη ζωή.
Ειδικά στον χώρο της ιδιωτικής εκπαίδευσης, λόγω και της χρόνιας απουσίας Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας, οι εργαζόμενοι/-ες ερχόμαστε αντιμέτωποι με άθλιες συνθήκες εργασίας: χαμηλούς μισθούς, μη καταβολή δώρων και επιδομάτων, υπασφάλιση, εντατικοποιημένη εργασία, ολιγόμηνες συμβάσεις, εργοδοτική αυθαιρεσία. Είναι δεδομένο ότι η οικονομική και κοινωνική κατάσταση των εργαζομένων επιδεινώνεται συνεχώς, με την αντεργατική πολιτική της κυβέρνησης, την ακρίβεια, το πρόβλημα στέγασης, την περαιτέρω κατάρρευση της δημόσιας υγείας και παιδείας. Καμία «γενναία» αύξηση του κατώτατου μισθού από την Κυβέρνηση δεν μπορεί να καλύψει τις ανάγκες μας. Για αυτόν τον λόγο, το σωματείο μας συνεχίζει δυναμικά τις προσπάθειές του για την εκπλήρωση όλων των βασικών αιτημάτων του κλάδου, με την υπογραφή κλαδικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας. Απευθυνόμαστε τόσο στις εργοδοτικές ενώσεις, αλλά και σε μεγάλους ομίλους και διεκδικούμε να ορίζουμε εμείς, οι εργαζόμενοι/ες του κλάδου, τους όρους εργασίας μας.
Δε θα μας χαριστεί τίποτα αν δεν το διεκδικήσουμε, αυτό κάνουμε πράξη κι αυτό θέλουμε να διδάξουμε στους μαθητές και τις μαθήτριες μας. Η μακροχρόνια εμπειρία, οι αγώνες και η συλλογική οργάνωση για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων μας έχουν δείξει ότι η πάλη μας μπορεί να πλήξει και να νικήσει την εργοδοσία. Για να είναι αποτελεσματικός ο αγώνας μας, χρειάζεται η συμμετοχή όλων των συναδέλφων στις διαδικασίες του σωματείου μας.
Ενωμένοι μπορούμε να νικήσουμε!
Στηρίζουμε την πανεκπαιδευτική συγκέντρωση και πορεία,την Τετάρτη 21/10 στις 12.00 από τα Προπύλαια.
