Ο κόσμος της εκπαίδευσης έχει κάθε λόγο να αισθάνεται ανάταση. Η Χρύσα Χοτζόγλου επιστρέφει στον χώρο της, στο σχολείο της, κοντά στους συναδέλφους και τους μαθητές της, από τους οποίους στην πραγματικότητα ποτέ δεν κατάφεραν να την απομακρύνουν.

Η συναδέλφισσα σύρθηκε σε πειθαρχικά για την αγωνιστική της στάση στην απεργία – αποχή από την ατομική αξιολόγηση. Παρά την ομόφωνα αθωωτική γνωμοδότηση του πειθαρχικού συμβουλίου, το Υπουργείο Παιδείας μέχρι πρότινος έκανε ό,τι μπορούσε για να την κρατήσει μακριά από το σχολείο της, επιδεικνύοντας άκρατο αυταρχισμό. Η επί 18 μήνες ομηρεία της από το Υπουργείο που αρνούταν την επιστροφή της στα καθήκοντά της, κόντρα στην ομόφωνη απορριπτική απόφαση του Πειθαρχικού Συμβουλίου για πρώτη φορά στα Μεταπολιτευτικά χρόνια ήταν ο στόχος μιας κυβέρνησης που θέλει εκπαιδευτικούς υποταγμένους, που δεν αντιδρούν, δεν διαμαρτύρονται.

Όμως η ενότητα, η αλληλεγγύη και η αγωνιστική στάση των εκπαιδευτικών πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας, δημόσιας και ιδιωτικής εκπαίδευσης, είχε αποτέλεσμα. Έδειξε ότι με ενότητα και αγώνα, μπορούμε να νικάμε, με επιμονή και μαζικούς αγώνες.