Η πρώτη 24ωρη απεργία του ΣΕΦΚ

Οι ανακοινώσεις για την πρώτη 24ωρη απεργία του κλάδου στις 17 Μάρτη του 2005

 Η προκήρυξη της απεργίας:

Γιατί απεργούμε στις 17 Μάρτη

 

Πίσω από την βιτρίνα

 Πίσω από τη βιτρίνα, την ψευδή συνείδηση της επιστημοσύνης και τον ανταγωνισμό, η αμείλικτη πραγματικότητα: χαμηλόμισθος και αναλώσιμος καθηγητής και καθηγήτρια. Κανείς δεν αναγνωρίζει την δουλειά σου. Σου αρνούνται το δικαίωμα να είσαι δάσκαλος. Σε αντιμετωπίζουν σαν τον τεχνικό της γνώσης, σαν τον άνθρωπο με τις πατέντες, τον ειδικό στην κατηγοριοποίηση των ασκήσεων, αυτόν που προβλέπει τα θέματα, το πασπαρτού των εξετάσεων.

Σύνταξη δεν θα πάρεις ποτέ. Ο τρόπος επικόλλησης των ενσήμων, τον οποίο το καθεστώς ορίζει, εγγυάται ότι θα δουλεύεις μέχρι να πεθάνεις.

 Κάθε χρόνο – όσα χρόνια κι αν περάσουν – απολύεσαι. Διαδοχικές συμβάσεις ορισμένου χρόνου. Καταστρατήγηση των εργατικών δικαιωμάτων. Εργασιακός Μεσαίωνας.

Κρίνεσαι κάθε μέρα. Εσύ δεν έχεις ζωή, δεν έχεις προβλήματα. Δεν υπάρχουν για σένα ακρίβεια, λιτότητα, δυσπραγία. Δεν έχεις αγωνίες, βάσανα, αδιέξοδα. Όταν το κουδούνι χτυπήσει, πρέπει να είσαι πάντα ευδιάθετος και χαρωπός. Το μάθημα αρχίζει…

 Κάθε χρόνο, κάθε μήνα, κάθε μέρα σε αξιολογούν, σε προσβάλλουν, σε ταπεινώνουν.

 Είσαι εσύ που δουλεύεις, για να καλύψεις τα ελλείμματα του δημόσιου και του ιδιωτικού σχολείου τα οποία υπηρετούν ένα απάνθρωπο εξεταστικοκεντρικό εκπαιδευτικό σύστημα.

Εσύ που δεν πρέπει να έχεις άποψη. Δεν πρέπει να έχεις συνείδηση. Να είσαι ελαστικός, όπως και η εργασία σου. Να υποδύεσαι τον ρόλο του δασκάλου, αλλά να μην είσαι δάσκαλος.

 Ως πότε λοιπόν ο θίασος θα ανεβάζει αυτήν την παράσταση ;

 Ως πότε θα σκύβουμε μελαγχολικά το κεφάλι αποδεχόμενοι τον ρόλο που μάς δίνουν;

 Ας μιλήσουμε με τους συναδέλφους που είμαστε μαζί στο διάλειμμα.

 Ας ξεπεράσουμε τα τετριμμένα για τις ομάδες, τα ψώνια στην αγορά.

 Ας συζητήσουμε για το πώς μπορεί να αλλάξει η ζωή μας.

Τι είναι ο ΣΕΦΚ

 Σύμφωνα με πρόσφατη δημοσκόπηση οι συνδικαλιστές ανήκουν στα διεφθαρμένα επαγγέλματα. Για πολλούς όλοι οι συνδικαλιστές, ζουν από τον συνδικαλισμό, την ώρα που οι συνάδελφοί τους μοχθούν. Ο ΣΕΦΚ μαζί με τα άλλα ταξικά σωματεία παλεύουν κόντρα στον εργοδοτικό-κυβερνητικό συνδικαλισμό, στην συνδικαλιστική γραφειοκρατία των συνδικάτων που εκμαυλίζει τις συνειδήσεις των εργαζομένων, αναπαράγοντας πελατειακές σχέσεις και χειραγωγώντας το εργατικό κίνημα. Όλοι όσοι παλεύουμε στο ΣΕΦΚ είμαστε εργαζόμενοι, όπως όλοι οι συνάδελφοί μας. Η θέση μας είναι δίπλα στους συναδέλφους που διεκδικούν, με όποιο τίμημα για μας τους ίδιους. Ο ΣΕΦΚ προτάσσει την συλλογικότητα, την οριζόντια-αντιιεραρχική οργάνωση με τις Γενικές Συνελεύσεις, το ανοιχτό Διοικητικό Συμβούλιο, την εφημερίδα που είναι ανοιχτή σε όλους, την ανανέωση των μελών του Δ.Σ., την ιστοσελίδα με καθημερινή ενημέρωση για τις εξελίξεις στο εκπαιδευτικό και το υπόλοιπο εργατικό κίνημα.

 Ο ΣΕΦΚ είναι μέρος του εκπαιδευτικού κινήματος στον αγώνα για ένα άλλο σχολείο, δημόσιο και δωρεάν, κόντρα στους ταξικούς φραγμούς, με ολιγομελή τμήματα, διαφορετικά σχολικά εγχειρίδια, όπου η γνώση δεν θα προσεγγίζεται αποσπασματικά και τυποποιημένα. Παλεύουμε για ένα σχολείο που θα είναι όλη μέρα ανοιχτό στην νεολαία και τους ανάγκες της, ώστε να μην εμπορευματοποιείται η γνώση, η τέχνη, ο αθλητισμός.

 Τα τρία τελευταία χρόνια ο ΣΕΦΚ άνοιξε τα μεγάλα ζητήματα του κλάδου με κορύφωση τις δύο συγκεντρώσεις στα υπουργεία Παιδείας(17/9/2003) και Εργασίας(18/5/2004):

     * θεσμική και μισθολογική εξομοίωση με τους καθηγητές του δημόσιου και ιδιωτικού σχολείο

    * αναγνώριση της εκπαιδευτικής προϋπηρεσίας μετά το διορισμό

    * πλήρης ασφαλιστική κάλυψη

    * συμβάσεις αορίστου χρόνου

 Διεκδικήσαμε τα μικρά και καθημερινά και πετύχαμε να καταβληθούν δεδουλευμένα στους/στις συναδέλφους που τα διεκδίκησαν μέσω της διαδικασίας της εργατικής διαφοράς. Δώσαμε την μάχη, για να εφαρμοστεί η συλλογική σύμβαση εργασίας από όλους τους εργοδότες είτε με την καταγγελία στις Επιθεωρήσεις Εργασίας των εργοδοτών που υποχρέωναν τους καθηγητές να δουλεύουν 60΄ αντί για 45΄ λεπτά και παραβίαζαν τις αργίες είτε με την άμεση δράση των μελών μας που έκλεισαν τα φροντιστήρια τα οποία παραβίαζαν τις αργίες. Με αυτόν τον τρόπο ενισχύσαμε τις δυνάμεις μας στους εργασιακούς χώρους με αποτέλεσμα να αλλάξουν νοοτροπία ακόμη και εργοδότες που παραβίαζαν την συλλογική σύμβαση και απαξίωναν τον ΣΕΦΚ. Αντίθετα σε χώρους, όπου απουσιάζει η παρέμβαση του συλλόγου, υπονομεύονται οι κατακτήσεις του σωματείου.

 Απέναντι στον δεσποτισμό της εργοδοσίας ο ΣΕΦΚ πέτυχε αυξήσεις 7%, υποχρεωτική επαναπρόσληψη των καθηγητριών μετά από εγκυμοσύνη, υποχρεωτική αναγραφή των ονομάτων των συναδέλφων στις σημειώσεις τους που διανέμουν τα φροντιστήρια. Οι παρεμβάσεις αυτές είναι η απάντηση σε όσους ισχυρίζονται ότι ο αγώνας του ΣΕΦΚ είναι μάταιος.

 Τα όρια της μάχης για την συλλογική σύμβαση εργασίας

 Ο αγώνας αυτός δεν μπορεί να μείνει μόνο στη διεκδίκηση μιας καλύτερης  συλλογικής σύμβασης. Τα μεγάλα αιτήματα του κλάδου, δεν μπορούν να λυθούν στο επίπεδο αυτό. Χρειάζεται τα αιτήματά να τεθούν δημόσια με απεργία και απεργιακή συγκέντρωση στο Υπουργείο Παιδείας. Η αντιπαράθεση με την πολιτική εξουσία είναι ο μόνος τρόπος, για να διεκδικήσουμε αποτελεσματικά την ικανοποίηση των δίκαιων αιτημάτων μας.

Η μαζική συμμετοχή στην απεργιακή συγκέντρωση, αλλά και η στήριξη της απεργίας στους χώρους εργασίας θα σπάσουν την εργοδοτική τρομοκρατία, αλλά και θα ξεσκεπάσουν την πολιτική των κυβερνήσεων ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, οι οποίες διακηρύσσουν την κατάργηση των φροντιστηρίων και στην πράξη οικοδομούν σύμφωνα με τις αποφάσεις της Λισαβόνας το σχολείο της αγοράς.

 Η συμμετοχή στην πορεία προς την απεργία θα δώσει την δυνατότητα σε νέους/νέες συναδέλφους να γνωρίσουν τον ΣΕΦΚ, να οργανωθούν και να παλέψουν.

 Αυτό θα είναι και η μεγαλύτερη κατάκτηση αυτής της απεργίας: η πορεία προς την απεργία θα ενισχύσει την αγωνιστική διάθεση και την ταξική συνείδηση των εργαζομένων.

 Στις 17 του Μάρτη δεν θα είμαστε μόνοι μας. Χιλιάδες εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα και στην κοινή ωφέλεια απεργούν ενάντια στην αντεργατική και ανιασφαλιστική πολιτική της κυβέρνησης, ενάντια στην λιτότητα και στην ακρίβεια, ενάντια στις ελαστικές εργασιακές σχέσεις και στις ιδιωτικοποιήσεις

 Να είμαστε όλοι εκεί

 Να αντισταθούμε στον εργασιακό μεσαίωνα

 Να δυναμώσουμε το σωματείο

 Να αλλάξουμε την ζωή μας

Απεργιακή συγκέντρωση στο Υπουργείο Παιδείας

στις 17 Μάρτη στις 10.30 π.μ.

 

 

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΑ ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΑ ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ (ΣΕΦΚ)

 

Μέλος ΟΙΕΛΕ

Μεσολογγίου 5, 10681 Αθήνα

τηλ. 210-3820537, 210-5238148, 6974-439203 fax: 210-5230819

e-mail: sefk@sefk.gr, www.sefk.gr

 

 Το πρώτο βήμα έγινε!

Η απεργία του ΣΕΦΚ στις 17 Μάρτη αποτέλεσε σημαντικό βήμα στην προσπάθεια να αναδείξουμε τα μεγάλα προβλήματα του κλάδου, να βγάλουμε αυτό το χώρο από τη αφάνεια στην οποία βρισκόταν για δεκαετίες, να διεκδικήσουμε από την πολιτική εξουσία τα θεσμικά μας αιτήματα.

 Γνωρίζαμε ότι σε ένα δύσκολο χώρο, όπως ο δικός μας, όπου κυριαρχεί ο κατακερματισμός, η ανασφάλεια και οι πολλαπλοί εκβιασμοί των εργοδοτών, είναι δύσκολο να έχουμε ποσοστά συμμετοχής, όπως αυτά στα οποία είναι συνηθισμένοι άλλοι κλάδοι. Όλοι, άλλωστε, γνωρίζουμε τις δυσκολίες που υπάρχουν συνολικά στον ιδιωτικό τομέα και τα μικρά ποσοστά συμμετοχής που εμφανίζονται.

 Παρ’ όλα αυτά θεωρούμε πολύ σημαντικό ότι ήταν αρκετοί οι συνάδελφοι που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα του ΣΕΦΚ, ότι υπήρξαν απεργοί σε δεκάδες φροντιστήρια, ότι σε αρκετά φροντιστήρια υπήρξε μαζική συμμετοχή με αποτέλεσμα τα τελευταία να υπολειτουργήσουν, ότι στην απεργία συμμετείχαν περισσότεροι συνάδελφοι από όσους είχαν ψηφίσει στις τελευταίες αρχαιρεσίες του σωματείου.

Εκτός, όμως, από τη συμμετοχή ιδιαίτερα σημαντική θεωρούμε και τη συζήτηση που άνοιξε μέσα στα φροντιστήρια, τον προβληματισμό που δημιουργήθηκε, το γεγονός ότι όλοι είναι πια πεισμένοι, ανεξάρτητα από το αν απήργησαν ή όχι, ότι η κατάσταση δεν πάει άλλο και απαιτείται συνεχής αγώνας απέναντι στην σημερινή κατάσταση στα φροντιστήρια.

 Μεγάλα βήματα έγιναν, όμως, και σε σχέση με την οικοδόμηση κοινωνικών συμμαχιών ως προς τα δίκαια αιτήματά μας: Οι συναντήσεις που είχαμε με το Εργατικό Κέντρο Αθήνας και την ΟΛΜΕ και η συμπαράσταση που έδειξαν στα αιτήματά μας, το γεγονός ότι ο πρόεδρος της ΟΛΜΕ, Γρηγόρης Καλομοίρης βρέθηκε στο πλευρό μας στη συγκέντρωση στο Υπουργείο Παιδείας, η ερώτηση που έγινε στη Βουλή για τα προβλήματα του κλάδου μας από το Βουλευτή του ΣΥΝ κ. Θ. Λεβέντη, η προγραμματισμένη συνάντηση που θα γίνει με τη κοινοβουλευτική ομάδα του ΚΚΕ, όλα αυτά δείχνουν ότι σε αυτό τον αγώνα μπορούμε να έχουμε συμπαράσταση, μπορούμε να κάνουμε τη διεκδίκησή μας ένα ευρύτερο κοινωνικό και πολιτικό θέμα.

 Προφανώς και έχουμε πολύ δρόμο να διανύσουμε ακόμη μέχρι να μπορέσουμε να πιέσουμε πραγματικά την πολιτική εξουσία να πάρει θέση στα αιτήματά μας. Είναι, όμως, σημαντικό ότι και στη συνάντηση που είχαμε στο Υπουργείο Παιδείας, παρότι δεν πήραμε ουσιαστική απάντηση στα αιτήματά μας, εντούτοις δεν εισπράξαμε απαξιωτικές απαντήσεις του τύπου «θα σας στείλω στο Υπουργείο Εμπορίου» που είχε κάποτε εκστομίσει, εν πλήρη αλαζονεία, ο Ευθυμίου. Φυσικά, δεν έχουμε καμία αυταπάτη για το ότι η στάση της πολιτικής εξουσίας και της κυβέρνησης θα παραμείνει αδιάλλακτα αρνητική απέναντι στα δικά μας αιτήματα, όσο εμείς δεν επιμένουμε στις διεκδικήσεις μας και δεν κλιμακώνουμε τις κινητοποιήσεις μας.

Είναι επίσης σαφές ότι το μήνυμα το πήραν και οι εργοδότες, που έχουν πλέον την επίγνωση ότι υπάρχει πραγματική απήχηση του σωματείου στους εργαζομένους, ότι υπάρχει αναβρασμός στους συναδέλφους και αυτό μας φέρνει σε καλύτερη θέση και ενόψει της διαπραγμάτευσης της συλλογικής σύμβασης εργασίας.

 Μπροστά μας έρχονται νέες μάχες. Η κυβέρνηση, σε συντονισμό και με τις συνολικές κατευθύνσεις της Ε.Ε., ετοιμάζεται να προχωρήσει σε νέο γύρο επιθέσεων ενάντια στους εργαζομένους, ενώ στο χώρο της εκπαίδευσης νέα νομοσχέδια ετοιμάζονται στην αντιδραστική κατεύθυνση της συνόδου στη Μπολόνια. Αλλά και στο χώρο μας είναι σαφές ότι οι εργοδότες προετοιμάζουν όρους αντεπίθεσης.

 Για όλους αυτούς τους λόγους το επόμενο διάστημα θα είναι ιδιαίτερα κρίσιμο: Η συνέχιση της προσπάθειας για μαζικοποίηση του συλλόγου, η πραγματοποίηση εκδήλωσης σε συνεργασία με τους φοιτητικούς συλλόγους των καθηγητικών σχολών, ο καλύτερος πανελλαδικός συντονισμός με τους άλλους συλλόγους καθηγητών φροντιστηρίων σε όλη την Ελλάδα, η προετοιμασία από τώρα της μάχης για τη νέα συλλογική σύμβαση, η μαζική συμμετοχή στην πανεργατική απεργία στις 11 Μάη είναι οι επόμενοι σταθμοί.

 Σε κάθε περίπτωση γνωρίζουμε ότι ο δρόμος είναι μακρύς, όμως το πρώτο βήμα έγινε. Η συσπείρωση γύρω από τον ΣΕΦΚ, η μαζικοποίηση του σωματείου, η στήριξη των αγωνιστικών πρωτοβουλιών είναι οι προϋποθέσεις, για να μπορέσουμε να φτάσουμε στο τέρμα του δρόμου, στην ικανοποίηση των δίκαιων αιτημάτων μας.

 Η απεργία ήταν η αρχή!

Να δυναμώσουμε το σωματείο - Να αλλάξουμε τη ζωή μας!

 

 17/3/2005