ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΗ ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΩΝ - ΜΑΡΤΙΟΣ 2018

 

 


 

 

24/5/2017: Υποταγή Γαβρόγλου στις απαιτήσεις σχολαρχών-Τρόικας
γράφει ο Διονύσης Αμπάτης
Παρεμβάσεις Ιδ. Εκπαιδευτικών
μέλος ΔΣ ΣΕΦΚ και ΟΙΕΛΕ


Στο πολυνομοσχέδιο-είσοδο στο 4ο μνημόνιο (το 2ο «αριστερό») των νέων αντιλαϊκών μέτρων της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ όπου σφαγιάζονται για μια ακόμα φορά μισθοί, συντάξεις και εργασιακά δικαιώματα, προστέθηκαν και οι διατάξεις που τροποποιούν, σε αντιδραστική κατεύθυνση για τους εργαζόμενους και κατά απαίτηση σχολαρχών και «θεσμών» το άρθρο 28 για τα ιδιωτικά σχολεία του Ν.4415/2016, γνωστού και ως νόμο Φίλη.

Η νέα νομοθεσία για την Ιδ. Εκπαίδευση ψηφίστηκε τον Αύγουστο του 2016, επί ηγεσίας Ν. Φίλη στο ΥΠΠΕΘ και περιλάμβανε τα άρθρα 28, 29 και 30 για τα ιδιωτικά σχολεία, τα ΦΜΕ και τα ΚΞΓ.

Θυμίζουμε ότι οι ίδιες διατάξεις υπήρχαν και σε ν/σ του ΥΠΠΕΘ επί ηγεσίας Μπαλτά/Κουράκη το 2015 , που όμως ποτέ δεν έφτασε στην Βουλή αφού η πρώτη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ υποχώρησε αμαχητί στις λυσσαλέες αντιδράσεις του μνημονιακού μετώπου τρόικας και σχολαρχών/φροντιστηριαρχών.

Πριν από λίγους μήνες λοιπόν η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ πανηγύριζε υποτίθεται μια δύσκολη νίκη της «Αριστερής» διακυβέρνησης, ενώ στην πραγματικότητα ο Ν.4415 δεν έκανε τίποτα περισσότερο από το να επαναφέρει μια στοιχειώδη νομιμότητα σε ένα εργασιακό χώρο που είχε μετατραπεί από τις προηγούμενες νεοφιλελεύθερες κυβερνήσεις σε μια πραγματική ζούγκλα εργοδοτικής αυθαιρεσίας/τρομοκρατίας και φοροδιαφυγής, σε ένα νέο Ελντοράντο των εμπόρων της εκπαίδευσης.

Αλλά αυτή η «νίκη» φαίνεται ότι κράτησε μόνο λίγους μήνες, χωρίς στην πράξη να προλάβει καν να εφαρμοστεί.

Οι βλαπτικές μεταβολές των τροποποιήσεων αφορούν καταρχήν στην αφαίρεση της αρμοδιότητας από τον Σύλλογο Διδασκόντων να αποφασίζει για τη σύνταξη του ωρολογίου προγράμματος. Η αρμοδιότητα ανήκει πλέον μόνο στον διευθυντή του σχολείου σε συνεργασία με τον υπεύθυνο σχολικό σύμβουλο. Η δεύτερη βλαπτική μεταβολή αφορά στις αποζημιώσεις απόλυσης/συνταξιοδότησης που μειώνονται στο επίπεδα όλων των υπόλοιπων ιδιωτικών υπαλλήλων. Πάγιο αίτημα των Ιδιωτικών εκπαιδευτικών ήταν η αποζημίωση λόγω συνταξιοδότησης να εξομοιωθεί με αυτήν των δημόσιων συναδέλφων τους.

Η πιο κρίσιμη όμως αλλαγή αφορά στο κανονιστικό πλαίσιο των απολύσεων των Εκπαιδευτικών των Ιδ. σχολείων, η απελευθέρωση των οποίων αποτελούσε πάντα τον διακαή πόθο των σχολαρχών. Αυτό που κερδίζουν οι ιδιοκτήτες με την τροποποιητική διάταξη στο πολυνομοσχέδιο, είναι η διευκόλυνση/απορρύθμιση των απολύσεων και μάλιστα σε δύο επίπεδα.

Σημειώνουμε ότι με βάση τον Ν. Φίλη οι Ιδιωτικοί εκπαιδευτικοί απολύονται από τον ιδιοκτήτη του σχολείου, εκτός από τις περιπτώσεις που συντρέχουν αντικειμενικοί λόγοι (μηδενισμός ωραρίου λόγω κατάργησης τμημάτων/τάξεων ή κλείσιμο του σχολείου, βιολογικής αδυναμίας, συνταξιοδότησης, πειθαρχικά/ποινικά παραπτώματα) στην περίπτωση της πλήρους αιτιολογημένης από την πλευρά του ιδιοκτήτη, διαταραχής του εκπαιδευτικού κλίματος καθώς και στη περίπτωση ανεπάρκειας ως προς την εκτέλεση των καθηκόντων τους. Οι καταγγελίες από τον Διευθυντή του σχολείου (που είναι πάντα άνθρωπος του ιδιοκτήτη) που στηρίζονταν στις δύο παραπάνω περιπτώσεις, έπρεπε να γίνουν υποχρεωτικά για δύο συνεχόμενες ακαδημαϊκές χρονιές και ελέγχονταν από τον Διευθυντή εκπαίδευσης ο οποίος διορίζεται μεν από την εκάστοτε κυβέρνηση, δεν παύει όμως να είναι εκπαιδευτικός και ο ίδιος. Η τελική απόφαση σε κάθε περίπτωση για την νομιμότητα/καταχρηστικότητα της καταγγελίας της ιδιοκτησίας κρινόταν από τα κεντρικά υπηρεσιακά συμβούλια (ΚΥΣΠΕ, ΚΥΣΔΕ) στην βάση των εκθέσεων του Διευθυντή Εκπαίδευσης, ο οποίος είχε το δικαίωμα αλλά και την υποχρέωση, ως κρατικό, ανώτερο στέλεχος εκπαίδευσης να κρίνει την καταγγελία πριν συντάξει την έκθεσή του προς τα ανώτερα υπηρεσιακά συμβούλια. Με την νέα διάταξη καταργούνται τα παραπάνω και ορίζεται από το ΥΠΠΕΘ «ανεξάρτητη Επιτροπή» τριών δικαστών (πρωτοδίκες από τα τμήματα εργατικών διαφορών των Πρωτοδικείων) η οποία θα κρίνει με νομικά κριτήρια αλλά όχι παιδαγωγικά, όχι την έκθεση του Διευθυντή εκπαίδευσης, αλλά τις ίδιες τις καταγγελίες/εκθέσεις του σχολάρχη, δύο συνεχόμενων ακαδημαϊκών ετών (και του σχολικού συμβούλου στο δεύτερο ακαδημαϊκό έτος, αν και μόνο ο ίδιος ο σχολικός σύμβουλος το θεωρήσει απαραίτητο!), που θα αποτελούν στην ουσία «αξιολόγηση» από την πλευρά του εργοδότη όχι μόνο του παιδαγωγικού έργου του εργαζόμενου αλλά όπως καταλαβαίνουμε και της συνολικότερης συνδικαλιστικής/πολιτικής του θεώρησης και δράσης. Η απόφαση της επιτροπής υποβάλλεται στον Διευθυντή εκπαίδευσης ο οποίος απλά έχει δέσμια αρμοδιότητα εντός 3 ημερών να υλοποιήσει την απόφαση της επιτροπής. Το δεύτερο επίπεδο απορρύθμισης περιλαμβάνει την κατάπτυστη πρόβλεψη της αυτοδίκαιης απόλυσης του εργαζομένου αν η «ανεξάρτητη επιτροπή» των δικαστικών δεν έχει συνεδριάσει εντός 60 ημερών ή δεν έχει βγάλει απόφαση, ή παρέλθουν οι 3 ημέρες για την υλοποίηση από τον Διευθυντή εκπαίδευσης!

Μέχρι τη στιγμή που γράφονταν αυτές οι γραμμές δεν έχει γίνει γνωστό αν θα υλοποιηθεί η υπόσχεση του Γαβρόγλου στην ΟΙΕΛΕ, να αλλάξει με νομοτεχνική βελτίωση η απαράδεκτη πρόβλεψη για την αυτοδίκαιη απόλυση και αν η απόλυση θα μπορεί να γίνεται ακόμα και μέσα στην ακαδημαϊκή χρονιά.

Με υποταγμένη την ηγεσία του ΥΠΠΕΘ, οι ανεξέλεγκτοι πλέον σχολάρχες ενώ κρυφά πανηγυρίζουν, με χυδαίο και ανιστόρητο θράσος χαρακτηρίζουν δημόσια τις τροπολογίες ως ενίσχυση της «μπολσεβικοποίησης» και «σοβιετοποίησης» της Ιδιωτικής εκπαίδευσης.

Ο συνάδελφος σε ένα ιδιωτικό σχολείο που γνωρίζει ότι ο σχολάρχης μπορεί μεθοδευμένα να τον στοχοποιήσει και να τον απολύσει εκμεταλλευόμενος το τροποποιημένο κανονιστικό πλαίσιο, όχι μόνο όταν διεκδικεί και αγωνίζεται με τους συναδέλφους του για τα εργασιακά τους δικαιώματα αλλά και όταν η συνολικότερη παιδαγωγική του γραμμή και αντίληψη δεν ταιριάζει με το πλαίσιο λειτουργίας που επιβάλλει ο σχολάρχης-ιδιοκτήτης, όταν αντιμετωπίζει τα παιδιά ως μαθητές και όχι ως πελάτες που πληρώνουν για να αγοράσουν το «εμπόρευμα» που πουλάει ο σχολάρχης, πολύ δύσκολα θα δώσει τις μάχες που απαιτούνται.

Υπάρχει άμεση ανάγκη συγκρότησης ενός μαζικού και αποφασισμένου μετώπου εργαζόμενων εκπαιδευτικών σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα που μαζί με το υπόλοιπο εργατικό και λαϊκό κίνημα θα παλέψει για την ακύρωση στην πράξη των πολιτικών που ιδιωτικοποιούν/εμπορευματοποιούν την παιδεία και λεηλατούν την δουλειά και την ζωή μας.

Πηγή: ΠΡΙΝ http://prin.gr/?p=15214


ΑΥΤΟΝΟΜΕΣ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ-ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ-ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΙΔΙΩΤΙΚΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ

                                                                                                           Νοέμβριος 2015

 

Εργαζόμενοι/ες στα Φροντιστήρια Μ.Ε., άνεργοι/ες του κλάδου,

Bρισκόμαστε ήδη στον έκτο χρόνο υπό καθεστώς μνημονιακής επιτήρησης και οικονομικής ασφυξίας που μας έχει επιβληθεί από την ΕΕ και το ευρωπαϊκό και ντόπιο κεφάλαιο και, επιπλέον, μπροστά στην ψήφιση και εφαρμογή του 3ου και πιο βάρβαρου μνημονίου. Ενός μνημονίου με το οποίο εντείνεται η αντεργατική- αντιλαϊκή επίθεση που έχουν εξαπολύσει το μαύρο μέτωπο ΕΕ - ΔΝΤ – αστικής τάξης και του πολιτικού τους προσωπικού εις βάρος των εργαζομένων και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων. Αυτή η σαρωτική επίθεση των τελευταίων χρόνων -τόσο στην χώρα όσο και παγκόσμια- που έχει ως στόχο την υπέρβαση της παγκόσμιας δομικής κρίσης του καπιταλιστικού συστήματος, συνιστά μια στρατηγικού χαρακτήρα επίθεση στον κόσμο της εργασίας, με αποτέλεσμα τη συνολική αναδιάρθρωση των εργασιακών σχέσεων και τη συντριπτική επιδείνωση της θέσης των εργαζομένων προς όφελος των κερδών του κεφαλαίου. Ειδικά στη χώρα μας αυτή η επίθεση έχει λάβει χαρακτηριστικά ανθρωπιστικής κρίσης.

Συνάδελφοι / Συναδέλφισσες,

Είναι ξεκάθαρο πως οι εργαζόμενοι δεν έχουν πλέον να περιμένουν τίποτα από τη συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Πρόκειται για μια κυβέρνηση που μέσα σε μία νύχτα μετέτρεψε το περήφανο ΟΧΙ του λαού και των εργαζομένων στο ΝΑΙ της υποταγής και της τελικής εξαθλίωσής τους. Πρόκειται για μια κυβέρνηση που συνεχίζει, όπως και οι προηγούμενες, τη σαρωτική αντιλαϊκή επιδρομή σε άμεση συνεργασία με την ΕΕ, το ΔΝΤ, την ΕΚΤ -την τρόικα, δηλαδή, που μαζί

με τον ESM έγιναν πλέον… κουαρτέτο-. Πρόκειται για μια κυβέρνηση που,συμμετέχοντας σε ένα αντιδραστικό μέτωπο μαζί με τις καθεστωτικές πολιτικές δυνάμεις ΝΔ, ΠΟΤΑΜΙ, ΠΑΣΟΚ, Ε.Κ. -και με τους φασίστες της Χ.Α., στους οποίους έχει ανατεθεί ο ρόλος των «μαντρόσκυλων του συστήματος»- επιλέγει να πολεμήσει τους εργαζομένους και τους αγώνες τους ψηφίζοντας σειρά βάρβαρων μέτρων, τα οποία είναι αποτέλεσμα των προσχηματικών διαβουλεύσεών της με τους δανειστές.

Συνάδελφοι / Συναδέλφισσες,

Απαιτείται συντονισμένος και ενιαίος πανεργατικός αγώνας. Αγώνας ενάντια στα μέτρα που ψηφίζονται και, παράλληλα, πάλη για κοινωνικά αναγκαία αιτήματα όπως είναι η διαγραφή του χρέους, η σύγκρουση με το μονόδρομο του κεφαλαίου, η ρήξη με την ΕΕ και η έξοδος από το ευρώ, η κρατικοποίηση-εθνικοποίηση των τραπεζών και των μεγάλων επιχειρήσεων χωρίς αποζημίωση, οι οποίες πρέπει να υπαχθούν σε εργατικό - κοινωνικό έλεγχο.

Αγώνας για δημοκρατικά δικαιώματα ενάντια στον αυταρχισμό και την

τρομοκρατία ενός κράτους «έκτακτης ανάγκης», αλλά και αγώνας της τάξης μας ενάντια στον ιμπεριαλισμό, στους πολέμους και τις επεμβάσεις, καθώς και τη φτώχεια που εξαναγκάζουν σε ξεριζωμό χιλιάδες πρόσφυγες και μετανάστες, στους οποίους οφείλουμε να εκδηλώνουμε έμπρακτα την ταξική μας αλληλεγγύη.

Συνάδελφοι / Συναδέλφισσες,

Ο ΣΕΦΚ δίνει εδώ και 20 χρόνια με συνέπεια και αφοσίωση μάχη για τη

υπεράσπιση των συμφερόντων των εργαζόμενων καθηγητών στα φροντιστήρια ενάντια στον εκβιασμό και την τρομοκρατία των ατομικών συμβάσεων ορισμένου χρόνου, ενάντια στην εργοδοτική αυθαιρεσία και την κατάχρηση του διευθυντικού δικαιώματος. Με όπλο την εργατική δημοκρατία των Γενικών Συνελεύσεων στους χώρους δουλειάς ο ΣΕΦΚ συνεχίζει να παλεύει για την εργατική χειραφέτηση των καθηγητών στα φροντιστήρια ενάντια σε λογικές διαπραγμάτευσης και διαχείρισης της μιζέριας και της εξαθλίωσης στο πλαίσιο

ενός δήθεν «υπεύθυνου συνδικαλισμού» συνεννόησης και συμβιβασμού με τις αποθρασυνόμενες εργοδοσίες, αλλά και ενάντια στην περιχαράκωση του κομματικού συνδικαλισμού που αποθαρρύνει και αποστοιχίζει τους εργαζομένους. Η περίοδος που διανύουμε είναι διαφορετική από εκείνη που είχε ισχύ νόμου η κατακτημένη εφαρμογή της Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας στον κλάδο μας. Σήμερα απαιτείται περισσότερο από ποτέ άλλοτε η συσπείρωσή μας στο σωματείο, το δυνάμωμα του ΣΕΦΚ με την ενεργό συμμετοχή μας στις αποφάσεις και τις δράσεις του.

Με τη στήριξη και τη συμβολή του ΣΕΦΚ οι εργαζόμενοι και η Γενική Συνέλευσή τους πρέπει να παλέψουν για:

1.  Διεκδίκηση ωρομισθίου με βάση την τελευταία Συλλογική Σύμβαση του κλάδου που προβλέπει στοιχειώδεις, ελάχιστες αμοιβές σύμφωνα με τα προσόντα και την προϋπηρεσία των καθηγητών, ακόμα και αν αυτοί έχουν ήδη υπογράψει Ατομική Σύμβαση με πολύ χαμηλότερο ωρομίσθιο. Οι συνάδελφοι πρέπει να επιβάλουν στην εργοδοσία, με την δύναμη του συλλογικού αγώνα και την στήριξη του ΣΕΦΚ,  την τροποποίηση όλων των εξευτελιστικών ατομικών συμβάσεων που προτείνουν οι εργοδότες, οι οποίες περιλαμβάνουν ωρομίσθια των 4 και 5 ευρώ και ταπεινωτικούς όρους «δουλοπαροικίας» σε θεσμικό επίπεδο, και στις οποίες αναγκάστηκαν το προηγούμενο διάστημα να συναινέσουν, εκβιαζόμενοι και απειλούμενοι  πως «αν δεν το κάνουν, θα χάσουν την δουλειά τους».

2.    Αντίσταση στην πρόταση πρόσληψης για εκπαιδευτικό έργο μέσω των άθλιων προγραμμάτων «επιταγών εισόδου στην αγορά εργασίας» ή αλλιώς *voucher* του ΟΑΕΔ, που δημιουργήθηκαν προκειμένου αφενός οι επιχειρήσεις να στελεχώνονται με φτηνό και χωρίς δικαιώματα εργατικό δυναμικό και αφετέρου το κράτος να «μαγειρεύει» κατά το δοκούν τις ατέλειωτες λίστες των εκατοντάδων χιλιάδων ανέργων. Ας σημειωθεί πως τα προγράμματα αυτά εκτός από το μισθό πείνας -ο οποίος συχνά είναι μικρότερος των 400 ευρώ- και την ανασφάλιστη δουλειά, ισχύουν για 6 μήνες, ενώ η ακαδημαϊκή περίοδος είναι 9μηνης διάρκειας. Απαιτείται ενημέρωση του σωματείου για συνεννόηση και ανταλλαγή εμπειριών. Δεν θα γίνουμε «ωφελούμενοι», όπως μας θέλουν επιχειρήσεις και κυβέρνηση. Είμαστε εργαζόμενοι καθηγητές και υπερασπιζόμαστε τη δουλειά και την αξιοπρέπειά μας.

 

3.     Καμία συμφωνία για «μαύρες» ώρες, απόρριψη κάθε πρότασης για χαμηλά ωρομίσθια που «δηλώνονται» και υψηλότερα ωρομίσθια που θα δίνονται «κάτω από το τραπέζι» προκειμένου να μειώνονται οι εργοδοτικές εισφορές στο ΙΚΑ. Με μια τέτοιου είδους συμφωνία ο εργαζόμενος, εκτός του ότι «νομιμοποιεί» την άθλια τακτική του εργοδότη, διακινδυνεύει ή να χάσει το δικαίωμα επιδότησης ανεργίας από τον ΟΑΕΔ ή, αν επιδοτηθεί, να λάβει ένα

ποσό πολύ μικρότερο ακόμα και από το «φιλοδώρημα» των 360 ευρώ για 6 μήνες.

 

4.     Υπεράσπιση με κάθε τρόπο των βασικών θεσμικών όρων της ΣΣΕ του κλάδου, όπως η 45άλεπτη ώρα διδασκαλίας, τα δώρα Χριστουγέννων και Πάσχα (αυτόφωρο αδίκημα αν δεν δοθούν στα χρονικά όρια που επιβάλλει η ισχύουσα εργατική νομοθεσία), το επίδομα και η αποζημίωση αδείας, η πληρωμή των αργιών, η μη αποδοχή μειώσεων των ωρών διδασκαλίας περισσότερο από 20 % σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά χωρίς να υπάρχει αντικειμενικός λόγος.

 

5. Μη αποδοχή καθυστερήσεων της μισθοδοσίας για μεγάλα χρονικά

διαστήματα, ιδιαίτερα όταν δεν υπάρχει σαφής και αποδεδειγμένος λόγος που να μπορεί να ελεγχθεί από τους ίδιους τους εργαζομένους.

ΑΓΩΝΑΣ - ΡΗΞΗ  - ΑΝΑΤΡΟΠΗ

Καλούμε όλους τους εργαζόμενους στα φροντιστήρια καθηγητές να συσπειρωθούν στο σωματείο μας, το ΣΕΦΚ, για να δυναμώσουμε την φωνή μας, για να γίνουν πιο αποτελεσματικοί και νικηφόροι οι αγώνες μας.

ΟΛΟΙ - ΟΛΕΣ ΣΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΟΥ ΣΕΦΚ

27 , 28 ΚΑΙ 29 ΝΟΕΜΒΡΗ


 

 

 

 

 

 

...

 

ΑΥΤΟΝΟΜΕΣ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ- ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ-ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΙΔΙΩΤΙΚΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ

                                        Οκτώβρης 2014

 

Εργαζόμενοι/ες στα φροντιστήρια Μ.Ε - Άνεργοι/ες του κλάδου,

 


Βαδίζουμε στον πέμπτο χρόνο της βαθύτερης πλέον οικονομικής και πολιτικής κρίσης στην χώρα και παγκόσμια από την εποχή του πολέμου. Ο εργαζόμενος λαός του τόπου μας συνεχίζει να αποτελεί το μεγαλύτερο στην Ευρώπη κοινωνικό πειραματόζωο εφαρμογής των πιο βάρβαρων και ταξικών πολιτικών φτωχοποίησης που εφαρμόζουν οι κυρίαρχες ελίτ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των υπόλοιπων καπιταλιστικών οργανισμών (ΔΝΤ, ΕΚΤ, Διεθνείς Οίκοι αξιολόγησης κτλ.) για να αντιμετωπιστεί η παγκόσμια κρίση του κεφαλαίου εις βάρος των πραγματικών παραγωγών του πλούτου, με την πλήρη συνεργασία του ντόπιου πολιτικού του προσωπικού και με αιχμή το «μαύρο» μέτωπο των συγκυβερνώντων ΝΔ-ΠΑΣΟΚ.
Εμείς, η εργαζόμενη πλειοψηφία, συνεχίζουμε να βιώνουμε τη συντριπτική επίθεση στα εργασιακά, κοινωνικά και δημοκρατικά μας δικαιώματα. Περισσότεροι από 400 «μνημονιακοί» νόμοι, προεδρικά διατάγματα και πράξεις νομοθετικού περιεχομένου έχουν διαμορφώσει μια κολασμένη κοινωνική πραγματικότητα με τεράστια ανεργία και μαζική φτωχοποίηση με τις μειώσεις μισθών και συντάξεων, την ταξική και ληστρική φορολογία και τα χαράτσια. Τον Γενάρη του 2015 μεθοδεύουν την άρση της απαγόρευσης πλειστηριασμών της πρώτης κατοικίας. Σε πλήρη εξέλιξη βρίσκεται η λεηλασία της λαϊκής περιουσίας. Διαλύεται και ιδιωτικοποιείται η Υγεία, η Παιδεία, η Κοινωνική Ασφάλιση. Δάση, παραλίες, εγκαταστάσεις, ενεργειακός πλούτος, ελεύθεροι χώροι περνάνε στο ΤΑΙΠΕΔ για ξεπούλημα στο ντόπιο και διεθνές κεφάλαιο, υπό τις εντολές των διεθνών τοκογλύφων-δανειστών, για να καλυφθεί δήθεν το δημόσιο χρέος, που είναι ένα βαρέλι δίχως πάτο, ή όπως μας λένε οι «ειδικοί» μη βιώσιμο. Ένα χρέος που δεν είναι του λαού, αλλά το δημιούργησε η εξουσία ενός διεφθαρμένου καθεστώτος που λυμαινόταν τον δημόσιο πλούτο για δεκαετίες και αναπαραγόταν, αλλοτριώνοντας με τους πανίσχυρους μηχανισμούς της (νομοθετικούς, δικαστικούς, κατασταλτικούς, προπαγανδιστικούς) τις συνειδήσεις των εργαζομένων.
Στον ιδιωτικό τομέα συνεχίζεται η πλήρης αποδιάρθρωση της μισθωτής εργασίας με το προχώρημα και τη μονιμοποίηση των ελαστικών εργασιακών σχέσεων και την κατάργηση των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας (ΣΣΕ), των ομαδικών και καταχρηστικών απολύσεων, της απλήρωτης και ανασφάλιστης εργασίας. Πρόσφατα μάλιστα με τροπολογία του υπουργού εργασίας στην ουσία ακυρώνεται η δυνατότητα μονομερούς προσφυγής των συνδικάτων στον ΟΜΕΔ, παρά την επίσης πρόσφατη αντίθετη απόφαση της ολομέλειας του ΣτΕ. Στο τεράστιο ζήτημα των ανέργων το καθεστώς της ντόπιας ολιγαρχίας απαντά με τα voucher της σύγχρονης δουλοπαροικίας.
Στον δημόσιο τομέα η συγκυβέρνηση επιμένει με λυσσώδη τρόπο στην προσχηματική αξιολόγηση, για να νομιμοποιήσει έτσι τις χιλιάδες απολύσεις που έχει υποσχεθεί στην τρόικα από το 2011, ενώ νομοθετεί και το ενιαίο μισθολόγιο πείνας για τους δημόσιους λειτουργούς.
Μέσα σε αυτό το ρημαγμένο κοινωνικό τοπίο η λαομίσητη συγκυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου επιχειρεί να μας πείσει ότι τα δύσκολα πέρασαν. Ότι τελειώνουν τα μνημόνια και έρχεται η «ανάπτυξη» και οι «καλύτερες» μέρες. Το «Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα» που διαφημίζουν δεν είναι παρά ψίχουλα, που θα χορηγείται με πολύ αυστηρούς όρους, μόνο σε όσους βρίσκονται σε συνθήκες ακραίας φτώχειας, ενώ θα υποκαθιστά και θα καταργεί όλα τα άλλα επιδόματα. Το νέο όμως κεντρικό ψευτοαφήγημα του καθεστώτος έχει κεντρικό του πρόταγμα την προληπτική γραμμή στήριξης/πίστωσης του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας (ESM), που «στόχος της είναι η στήριξη χωρών που συμμετέχουν στον ESM, στο ενδεχόμενο να αντιμετωπίσουν σημαντικές δυσκολίες χρηματοδότησης μέσω των αγορών κεφαλαίου». Η αλήθεια είναι ότι μας προετοιμάζουν για ένα νέο υπέρ-μνημόνιο, που αυτήν τη φορά θα είναι μόνιμο, θα αφορά όλες τις χώρες της ευρωζώνης και της Ε.Ε. και ειδικά στη περίπτωση αδύναμων εθνικών οικονομιών, όπως η δικιά μας, θα σημάνει και το τυπικό τέλος της εθνικού-κρατικού ελέγχου οικονομικής πολιτικής. Τα «εθνικά» μνημόνια και οι «τοπικές τρόικες» θα αντικατασταθούν από ένα συνολικό πανευρωπαϊκό πρόγραμμα αέναης δημοσιονομικής προσαρμογής, σύμφωνα με τις δεσμεύσεις του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης, τα βιώσιμα δημόσια χρέη, τις δεσμεύσεις για υπερβολικά ελλείμματα με τη γενική θεσμική εποπτεία των επίσημων μηχανισμών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και πρακτικά υπό τις διαταγές των κυρίαρχων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων της Ε.Ε. Ξέρουμε όλοι πλέον από την εμπειρία μας τι θα σημάνει αυτό. Μνημόνιο διαρκείας, Λιτότητα και Φτώχεια για πάντα για τους λαούς, υπερεκμετάλλευση και υπερκέρδη για το κεφάλαιο, αυτή είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση, που δυστυχώς πολλοί, ακόμα και στην Αριστερά, συντηρούν την αυταπάτη ότι μπορεί να αλλάξει και μάλιστα χωρίς σύγκρουση.
Οι αστικές συγκυβερνήσεις του ταξικού πολέμου δεν μπορούν εύκολα να περάσουν τη νέα νομιμότητα της μόνιμης κοινωνικής εξαθλίωσης, για να ξεπεράσει το κεφάλαιο την δομική του κρίση πάνω από τα πτώματα της εργατικής τάξης και των εργαζομένων. Γι’ αυτό σε όλη την τελευταία περίοδο, το κεφάλαιο μεταλλάσσει το κράτος του σε κράτος έκτακτης ανάγκης, υποβαθμίζοντας τη βουλή σε γραφείο διεκπεραίωσης των μνημονίων, γι’ αυτό κουρελιάζουν το σύνταγμα και τους νόμους τους που εξυπηρετούσαν άλλες εποχές κοινωνικής ειρήνης και συναίνεσης. Γι’ αυτό μέχρι και λίγο πριν από την δολοφονία του κοινωνικού αγωνιστή Π. Φύσσα είχαν αμολήσει την νέο-ναζιστική συμμορία της Χ.Α να τρομοκρατεί και να χτυπάει εργάτες-μετανάστες και ταξικούς αγωνιστές και ήταν έτοιμοι και να συγκυβερνήσουν μαζί τους (αν σοβαρεύονταν λιγάκι). Γι’ αυτό καταφεύγουν στην άγρια καταστολή των κοινωνικών αγώνων και την ποινικοποίηση της συνδικαλιστικής δράσης. Γι’ αυτό έριξαν μαύρο στη δημόσια τηλεόραση, για να μπορούν να ελέγχουν πλήρως τα μέσα μαζικής προπαγάνδας που στηρίζουν την κυρίαρχη ιδεολογία του «νόμου και της τάξης». Γι’ αυτό καλλιεργούν και προωθούν απροκάλυπτα και χυδαία τον κοινωνικό αυτοματισμό που οδηγεί στον κανιβαλισμό στις τάξεις των εργαζομένων σε κάθε εργασιακό και κοινωνικό χώρο. Γιατί τρέμουν μπροστά στην ταξική ενότητα και την αλληλεγγύη των εργαζομένων και των σωματείων τους, μας θέλουν χωρισμένους, αδύναμους και τρομοκρατημένους, για να μας χειραγωγούν και να περνούν ευκολότερα τα σχέδιά τους. Γιατί θέλουν τη συντριπτική υποτίμηση της εργατικής μας δύναμης στα όρια - και κάτω από αυτά –της ίδιας της αναπαραγωγής μας και εμάς να το αποδεχόμαστε χωρίς να δώσουμε ούτε καν τη μάχη. Βασικός τους στόχος είναι η απομαζικοποίηση και η διάλυση των ταξικών συνδικάτων και η ποινικοποίηση και περιθωριοποίηση του οργανωμένου εργατικού αγώνα. Σε αυτό το πλαίσιο σχεδιάζουν άμεσα να απονευρώσουν, καταργώντας ή/και μεταλλάσσοντας καίριες αιχμές του, τον βασικό συνδικαλιστικό νόμο 1264 του 1982.

Εργαζόμενοι/ες στα φροντιστήρια Μ.Ε - Άνεργοι/ες του κλάδου,

Αν θέλουμε να ξανακερδίσουμε όσα είχε κατακτήσει με τους αγώνες και το αίμα του το εργατικό και λαϊκό κίνημα τις προηγούμενες δεκαετίες και τα οποία το καθεστώς τα αφαίρεσε μέσα σε λίγα χρόνια μνημονιακής επέλασης πρέπει να οργανώσουμε τώρα την δικιά μας αντεπίθεση. Η ηττοπάθεια, η αποχή από τις διαδικασίες των σωματείων και η «βολική» ανάθεση της σωτηρίας μας σε κάποιους άλλους πιο ειδικούς και πιο δυνατούς, αναπαράγει τη συνδικαλιστική γραφειοκρατία και επιτρέπει στον εργοδοτικό μηχανισμό των επαγγελματιών συνδικαλιστών καριέρας και των ομάδων τους να συνεχίζει να ηγεμονεύει σε σωματεία και ομοσπονδίες, εξυπηρετώντας τα κυβερνητικά και επιχειρηματικά σχέδια.
Η δήλωση Παναγόπουλου για τον κατώτατο μισθό και η συνάντηση της ΓΣΕΕ με τις εργοδοτικές οργανώσεις, υπό την αιγίδα της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας, τονίζει για άλλη μια φορά σε όλους μας πόσο ενσωματωμένη είναι η ΓΣΕΕ στο αστικό σύστημα εξουσίας. Όσο για την ΑΔΕΔΥ, σε μια περίοδο εξόντωσης των δημόσιων υπαλλήλων και του κινήματός τους, κινήθηκε φοβικά, εντός των πλαισίων, αρνήθηκε να βαθύνει το περιεχόμενο και να κλιμακώσει την πάλη των δημοσίων υπαλλήλων. Με την 24ωρη απεργία της ΑΔΕΔΥ στις 12 Νοέμβρη και την «εθιμοτυπική» απεργία της ΓΣΕΕ για τον προϋπολογισμό, επιχειρούν μαζί με εργοδότες και κυβέρνηση να ξαναστήσουν – όπως έκαναν και σε όλη την περίοδο του λαϊκού ξεσηκωμού 2010-2012 - σκηνικό εκτόνωσης της λαϊκής αγανάκτησης.
Ούτε, για νάμαστε ξεκάθαροι, η αναμονή των εκλογών, για να φύγει η μισητή συγκυβέρνηση και να έλθει μια άλλη που δεν θάναι τουλάχιστον σαν κι αυτούς, μπορεί να είναι η λύση. Αντίθετα, αυτή η θεώρηση μπορεί να αποβεί καταστροφική γιατί αντικειμενικά αναβάλλει επ’αόριστον τους αναγκαίους και επείγοντες αγώνες για να αποκρουστεί η επίθεση, αλλά και την απαραίτητη και δύσκολη προσπάθεια χειραφέτησης των εργαζομένων, πριν να εμπεδωθεί η αντίληψη ότι τίποτα δεν αλλάζει και ότι όλοι ίδιοι είναι.
Βασικό καθήκον σήμερα των ταξικών δυνάμεων του εργατικού κινήματος, είναι να οργανώσουν τον εργαζόμενο λαό, να ανασυγκροτήσουν και να μαζικοποιήσουν τα υπάρχοντα σωματεία με στόχο να τα επανακτήσουν, εκδιώχνοντας τις γραφειοκρατικές, υποταγμένες ηγεσίες που έχουν πλήρως ενσωματωθεί στο αστικό σύστημα εξουσίας και λειτουργούν αντικειμενικά ως «δούρειος ίππος» της κυβέρνησης και της εργοδοσίας στις γραμμές των εργαζομένων. Επίσης, να δημιουργήσουν νέα εργατικά σωματεία σε κλάδους που δεν υπάρχουν ή είναι πλήρως αδρανοποιημένα ή έχουν στηθεί από τους εργοδότες.
Το πλαίσιο των αιτημάτων του εργατικού και συνδικαλιστικού κινήματος, αυτό που θα συσπειρώνει του εργαζόμενους σε μια περίοδο θεμελιακών καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων, δεν μπορεί παρά να είναι ριζοσπαστικό, ανατρεπτικό και ανοιχτά αντικαπιταλιστικό, αφού σήμερα ακόμα και αιτήματα που θα χαρακτηρίζονταν - σε μια παλιότερη περίοδο - ως αμυντικά (ελεύθερες διαπραγματεύσεις για ΣΣΕ, αξιοπρεπής κατώτατος μισθός, θεσμική δίωξη της απλήρωτης και μαύρη εργασίας, ελεύθερη συνδικαλιστική δράση, κτλ.) βρίσκονται στον αντίποδα της συνολικών στρατηγικών επιδιώξεων του κεφαλαίου.

Συνάδελφοι / Συναδέλφισσες,

Ο ΣΕΦΚ δίνει εδώ και 20 χρόνια με συνέπεια και αφοσίωση τη μάχη για τη υπεράσπιση των συμφερόντων των εργαζόμενων καθηγητών στα φροντιστήρια. Ενάντια στον εκβιασμό και την τρομοκρατία των συμβάσεων ορισμένων χρόνου, ενάντια στην εργοδοτική αυθαιρεσία και την κατάχρηση του διευθυντικού δικαιώματος. Με όπλο την εργατική δημοκρατία των Γενικών Συνελεύσεων, συνεχίζει να παλεύει για την εργατική χειραφέτηση των καθηγητών στα φροντιστήρια ενάντια σε λογικές διαπραγμάτευσης και διαχείρισης της μιζέριας και της εξαθλίωσης στα πλαίσια ενός δήθεν «υπεύθυνου συνδικαλισμού» συνεννόησης και συμβιβασμού με τις αποθρασυμένες εργοδοσίες αλλά και ενάντια στην περιχαράκωση του κομματικού συνδικαλισμού που αποθαρρύνει και αποστοιχίζει τους εργαζομένους. Η περίοδος που διανύουμε είναι διαφορετική από εκείνη που είχε ισχύ νόμου η κατακτημένη εφαρμογή της ΣΣΕ στον κλάδο μας. Τώρα είναι που χρειάζεται περισσότερο από ποτέ η συσπείρωση μας στο σωματείο, το δυνάμωμα του ΣΕΦΚ με την ενεργό συμμετοχή μας στις αποφάσεις και τις δράσεις του.
Σε αυτήν την νέα περίοδο:
• Καλούμε τους εργαζόμενους καθηγητές να αντισταθούν συλλογικά σε κάθε χώρο δουλειάς, να έλθουν σε επαφή οι συνάδελφοι μεταξύ τους, για να μοιραστούν τις αγωνίες και τις ανάγκες τους που έχουν κοινό παρονομαστή και κοινό αντίπαλο, με σκοπό τη συγκρότηση Συνέλευσης εργαζομένων.
Κάθε συνάδελφος μετά από 5 χρόνια μνημονιακής επίθεσης έχει τώρα την απαραίτητη εμπειρία να συνειδητοποιήσει, ότι η στάση αναμονής και «προσωρινού» συμβιβασμού σε συνθήκες εργασιακού μεσαίωνα, ο ατομικός δρόμος για να «σώσουμε ό,τι σώζεται» δεν οδηγούν πουθενά αλλού παρά μόνο στο να αποθρασύνουν τις εργοδοσίες, να μονιμοποιούν και να εντείνουν τις εργασιακές σχέσεις δουλοπαροικίας, να δημιουργούν αντικειμενικά συνθήκες κανιβαλισμού στις γραμμές των εργαζομένων, να τον οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια στην πλήρη εξαθλίωση της ζωής, της δικής του και της οικογένειάς του.
• Η μεθοδευμένη δικαιολογία των εργοδοτικών ενώσεων αλλά και κάθε φροντιστηριάρχη που προσπαθεί να εκμεταλλευτεί τη γενικότερη συγκυρία και την κρίση για να διατηρήσει τα κέρδη του (όπως συμβαίνει στη μεγάλη πλειοψηφία των μαγαζιών του κλάδου), για μείωση μαθητών και διδάκτρων, δεν μπορεί και δεν πρέπει να αποτελεί σημείο προβληματισμού για τους εργαζόμενους.
Όλα τα προηγούμενα χρόνια, αυτοί που τώρα ζητούν από τους εργαζομένους να συναινέσουν στην απαξίωση της εργασίας τους και της ζωής τους, δήθεν για να σωθεί η επιχείρηση – επιστρατεύοντας και τον συναισθηματικό εκβιασμό του «οικογενειακού χαρακτήρα» της – και να μην υπάρχουν απολύσεις, έκλεβαν συστηματικά τους εργαζόμενους, παραβαίνοντας τη ΣΣΕ (που είχε ισχύ νόμου) σε όλα της τα άρθρα, συγκεντρώνοντας τεράστια κέρδη στις πλάτες αυτών που πραγματικά δημιουργούσαν με τη δουλειά τους όλο τον πλούτο της επιχείρησης.
• Με τη στήριξη και τη συμβολή του ΣΕΦΚ οι εργαζόμενοι και η Συνέλευσή των εργαζομένων σε κάθε χώρο εργασίας θα πρέπει να παλέψουν για:
1. Διεκδίκηση ωρομισθίου με βάση την τελευταία ΣΣΕ του κλάδου, που προβλέπει στοιχειώδεις, ελάχιστες αμοιβές σύμφωνα με τα προσόντα και την προϋπηρεσία τους, ακόμα και αν έχουν ήδη υπογράψει Ατομική Σύμβαση (ΑΣ) με πολύ χαμηλότερο ωρομίσθιο. Να επιβάλουν στην εργοδοσία, με την δύναμη του συλλογικού αγώνα, την τροποποίηση όλων των εξευτελιστικών ΑΣ που κυκλοφορούν από τους εργοδότες, με τα ωρομίσθια των 4 και 5 ευρώ την ώρα, με ταπεινωτικούς όρους δουλοπαροικίας στα θεσμικά, στις οποίες αναγκάστηκαν το προηγούμενο διάστημα να συναινέσουν, εκβιαζόμενοι ότι, αν δεν το κάνουν, θα χάσουν την δουλειά τους.
2. Αντίσταση στην πρόταση πρόσληψης για εκπαιδευτικό έργο μέσω των άθλιων προγραμμάτων «επιταγών εισόδου στην αγορά εργασίας» ή απλά voucher του ΟΑΕΔ, που φτιάχτηκαν για να ενισχύσουν τις επιχειρήσεις με φτηνό και χωρίς δικαιώματα εργατικό δυναμικό και για να «μαγειρεύουν» προσωρινά τις ατέλειωτες λίστες των εκατοντάδων χιλιάδων ανέργων. Πέρα από τον μισθό πείνας μικρότερο από 400 ευρώ και την ανασφάλιστη δουλειά, τα προγράμματα αυτά ισχύουν για 6 μήνες, ενώ η ακαδημαϊκή περίοδος είναι 9 μήνες. Άμεση ενημέρωση του σωματείου για συνεννόηση και ανταλλαγή εμπειριών. Δεν θα γίνουμε «ωφελούμενοι», όπως μας θέλουν επιχειρήσεις και κυβέρνηση. Είμαστε εργαζόμενοι καθηγητές και υπερασπιζόμαστε τη δουλειά και την αξιοπρέπειά μας.
3. Καμία συμφωνία για «μαύρες» ώρες, απόρριψη κάθε πρότασης για ωρομίσθια που «φαίνονται» και υψηλότερα που θα δίνονται κάτω από το τραπέζι, για να γλιτώνει ο εργοδότης τις εισφορές στο ΙΚΑ. Εκτός από το ότι «νομιμοποιείται» με αυτόν τον τρόπο η άθλια τακτική του εργοδότη με την σύμφωνη γνώμη του εργαζομένου, υπάρχει σοβαρός κίνδυνος να χαθεί το επίδομα ανεργίας του ΟΑΕΔ, ή να είναι πολύ μικρότερο ακόμα και από αυτό το «φιλοδώρημα» των 360 ευρώ για 6 μήνες.
4. Υπεράσπιση με κάθε τρόπο των βασικών θεσμικών όρων της ΣΣΕ του κλάδου, το 45λεπτο, τα δώρα Χριστουγέννων και Πάσχα (αυτόφωρο αδίκημα αν δεν δοθούν στα χρονικά όρια που επιβάλλει η εναπομείνασα εργατική νομοθεσία) και τα επιδόματα καλοκαιριού, η πληρωμή των αργιών, η μη αποδοχή μειώσεων των ωρών κάτω από το 20 % σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά, χωρίς να υπάρχει αντικειμενικός λόγος.
5. Μη αποδοχή καθυστερήσεων της μισθοδοσίας για μεγάλα χρονικά διαστήματα.

Καλούμε τους εργαζομένους στα φροντιστήρια να συσπειρωθούν στο σωματείο τους για δυναμώσουμε τη φωνή μας, για να γίνουν αποτελεσματικοί οι αγώνες μας.

 

 Όλοι, όλες στις εκλογές του ΣΕΦΚ

στα γραφεία του σωματείου μας, Ανδρέα Λόντου 6, β’  όροφος:

 

Παρασκευή 7 Νοεμβρίου         11:00-15:00

Σάββατο      8 Νοεμβρίου         11:00-17:00

Κυριακή      9 Νοεμβρίου         11:00-19:00

 

 

 

 

 

...

 

Ενωτικό Αγωνιστικό Ψηφοδέλτιο

Αυτόνομες, Ριζοσπαστικές

 Παρεμβάσεις-Συσπειρώσεις Ιδιωτικών

Εκπαιδευτικών

 

 

Ενωτικό Αγωνιστικό Ψηφοδέλτιο

Αυτόνομες, Ριζοσπαστικές  Παρεμβάσεις-Συσπειρώσεις

 Ιδιωτικών Εκπαιδευτικών

 

ZHTEITAI ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ

«Φυσάει κόντρα» τραγουδούσαν οι Active Member πριν από μερικά χρόνια με αφορμή τα κινήματα ενάντια στην καπιταλιστική παγκοσμιοποίηση που εξαπλώνονταν ταχύτατα σε όλον τον κόσμο. Ένας άνεμος αισιοδοξίας έπνεε: οι διάφορες αντιστάσεις θα μπορούσαν να ενοποιηθούν και να νικήσουν.

Σήμερα μοιάζει να φυσάει κόντρα από διαφορετική διεύθυνση. Κατακτήσεις του προηγούμενου αιώνα του εργατικού και νεολαιίστικου κινήματος και της ανθρωπότητας γκρεμίζονται η μια μετά την άλλη. Τα δικαίωμα στη μόνιμη και αξιοπρεπή εργασία δεν είναι πια αυτονόητο. Αυτονόητη είναι η ανάγκη της επιχείρησης να μεγιστοποιεί τα κέρδη της και τις ζημιές να τις πληρώνουν οι εργαζόμενοι.  Το δικαίωμα στην ποιοτική δημόσια και δωρεάν περίθαλψη μοιάζει εδώ και χρόνια παρωχημένο και αδύνατο. Τώρα απλώς γκρεμίζονται τα υπολείμματά της. Μόνο ο ιδιώτης νοιάζεται για την καλή μας υγεία, με το αζημίωτο φυσικά. Το δικαίωμα στις  δημόσιες, δωρεάν ασφαλείς και γρήγορες συγκοινωνίες είναι υπερβολικό και κοστίζει ακριβά. Μια άλλη παιδεία, δημόσια και δωρεάν με επίκεντρο το μαθητή και το δάσκαλο, είναι όνειρό θερινής νυκτός και εκτός προγράμματος. Οι διαιρέσεις σε ανθρώπους με δικαιώματα και ανθρώπους χωρίς δικαιώματα, λόγω καταγωγής, μοιάζει εύλογη. Το λεωφορείο είναι  ήδη ασφυκτικά γεμάτο και δε χωράνε άλλοι να μπούνε.

Αυτονόητη αλήθεια μοιάζει η συνταγή της κυβέρνησης, της ΕΕ και του ΔΝΤ για να βγούμε από την (παγκόσμια και) εγχώρια κρίση. Μονόδρομος η λογιστική της μείωσης του χρέους, των ελλειμμάτων, των δαπανών του δημοσίου. Ζούμε πλούσια και πρέπει να φτωχύνουμε. Η λύση τους αποτελείται από 17% (επίσημη)ανεργία, ιδιωτικοποιήσεις, περαιτέρω διάλυση των εργασιακών σχέσεων, ατομικές συμβάσεις εργασίας. Αρκεί τα νούμερα να πηγαίνουν καλά.

Τα κυρίαρχα μέσα μαζικής ενημέρωσης είναι ίσως οι πιο φανατικοί υποστηρικτές της προσπάθειας της κυβέρνησης, έχοντας πλήρη συνείδηση των συμφερόντων των μεγαλοδημοσιογράφων και του μεγάλου κεφαλαίου. Πάνε χέρι χέρι με την αύξηση της καταστολής και τη θωράκιση των «επάνω» από τον εχθρό λαό.

Ο πολιτισμός τους μολύνει. Μολύνει τις συνειδήσεις που τις βάζει να θεωρούν εχθρό τον διπλανό τους (τον συνάδελφό τους, τους άλλους εργαζομένους, τους μετανάστες), μολύνει τις ζωές μας με το μέλλον που μας ετοιμάζουν, μολύνει το περιβάλλον και πολεμά όσους αντιστέκονται σε μια τέτοια προοπτική, όπως στην Κερατέα.

Τι μπορούμε όμως να προσδοκάμε; Μήπως το μόνο που μας αναλογεί είναι μια απλή ανάλυση των πραγμάτων, πολλές φορές μίζερη και κοινότοπη;  Είναι αρκετή μια συμμετοχή σε μια απεργία ή και σε μια πορεία; Ή μήπως είναι καλύτερα να λουφάξουμε μέχρι να περάσει η μπόρα, να βγει η χώρα από την κρίση, να μειωθούν τα ελλείμματα και οι αριθμοί, σε αντίθεση με μας, να ευημερούν;

Καταρχάς, χρειάζεται να συζητάμε και να αποφασίζουμε για μας, γι’ αυτά που μας αφορούν για τη ζωή που μας έφτιαξαν και που μας ετοιμάζουν. Δε φτάνει να εναποθέτουμε την τύχη μας σε λίγους (καλούς ή κακούς) διαχειριστές – εκπροσώπους. Πρέπει να πάρουμε την κατάσταση πάνω μας. Η συμμετοχή στις γενικές συνελεύσεις, στις  κινητοποιήσεις του συλλόγου και σε όλες τις διαδικασίες του είναι αναγκαία.

Ακόμα και αν εμείς θέλουμε, είναι κάποιοι που είτε δε θέλουν είτε δε μπορούν ή και τα δυο. Η ηγεσία της ΓΣΕΕ, εδώ και χρόνια, έχει δείξει ότι είναι, κατά τους πιο επιεικείς χαρακτηρισμούς, αμορτισέρ απορρόφησης των κοινωνικών κραδασμών και όχι πυροδότης αγώνων και καταλύτης κατακτήσεων.  Ο οριζόντιος συντονισμός των πρωτοβάθμιων σωματείων πρέπει να ενισχυθεί, κόντρα στην ενσωμάτωση του καθεστωτικού συνδικαλισμού της ΓΣΕΕ και την κομματικοκεντρική γραφειοκρατία της διεξόδου στην ψήφο στο ΚΚΕ λογικής του ΠΑΜΕ, της ανάπτυξης πάνω από όλα της χώρας κτλ.

Επιπρόσθετα, θα πρέπει να δούμε πιο βαθιά, πιο πολιτικά. Δε φτάνει οι εκπαιδευτικοί να παλεύουν για την παιδεία, οι οδηγοί για τις μεταφορές, οι γιατροί για την υγεία, οι μετανάστες για τα αυτονόητα δικαιώματα τους, οι δημότες της Λαυρεωτικής για το περιβάλλον. Στο στόχαστρο πρέπει να μπει αυτή η πολιτική, η κυβέρνηση, η ΕΕ και το ΔΝΤ που την εκφράζουν, αλλά και κάθε επίδοξος διαχειριστής αυτής της  πολιτικής.

Τέλος, θα πρέπει όλα τα παραπάνω να καταλήγουν σε κάποιο, σχετικά άμεσο σχέδιο, σε κάποιο στόχο, να μην είναι σχέδια επί χάρτου. Και σε αυτό το σημείο η εξέγερση των λαών του Μαγκρέμπ, της Τυνησίας και της Αιγύπτου μάς δείχνουν το δρόμο. Για να γίνει η πλατεία Συντάγματος πλατεία Ταχρίρ, πλατεία ελευθερίας και ευημερίας!

                                        20/3/2011

 

 

 

Αυτόνομες Ριζοσπαστικές Παρεμβάσεις Συσπειρώσεις Ιδιωτικών Εκπαιδευτικών

 

 

Μετανοείτε η ώρα της κρίσης έρχεται…

 

Με ένα κείμενο που μόνο «παραχριστιανική» οργάνωση θα μπορούσε να γράψει, η «αγωνιστική συνδικαλιστική κίνηση (ασκ)» -παράταξη του ΠΑΜΕ στον ΣΕΦΚ- επιτίθεται  στο συνδικάτο καθηγητών/τριών των φροντιστηρίων μέσης εκπαίδευσης του νομού Αττικής, στον ΣΕΦΚ. Καλεί τα μέλη του ΣΕΦΚ να βαδίσουν στον «ορθό δρόμο» που χαράζει το ΠΑΜΕ και όχι στην «κατρακύλα» που έχουν πέσει οι «αμαρτωλοί»,  «οι εχθροί της εργατικής τάξης». Καθώς ο «παράδεισος της εργατικής τάξης» δεν είναι μακριά, απειλεί τους «αιρετικούς» με ξεκαθάρισμα: «ως τη στιγμή που θα ξεφορτωθούν οι εργαζόμενοι βαρίδια, σαν κι αυτούς τους συνδικαλιστές, ως τη στιγμή που θα κατακτήσουν την εξουσία και τον πλούτο που παράγουν».

Το κείμενο γεμάτο ανακρίβειες, ψέματα και ορθογραφικά λάθη φανερώνει πως ο συντάκτης έγραφε ό, τι προλάβαινε να ακούσει από τη φωνή που του «υπαγόρευε». Ο «προφήτης» βλέπει στον ΣΕΦΚ τους εχθρούς της εργατικής τάξης, βλέπει γύρω του διώκτες της «μόνης και αληθινής θρησκείας» και καλεί τους «πιστούς» σε επαγρύπνηση. Προωθώντας τη διάσπαση του σωματείου καλεί τους συναδέλφους να του «γυρίσουν την πλάτη» και να «ακολουθήσουν» το ΠΑΜΕ.

 

Να ακολουθήσουν ποιους, γιατί και προς τα πού;

 

Αυτούς που την ώρα που η επίθεση στους εργαζομένους σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα κλιμακώνεται από Ε.Ε., κυβέρνηση και Κεφάλαιο, θεωρούν το κομματικό ως ταξικό συμφέρον, επιλέγουν την κομματική περιχαράκωση και τη διάσπαση του ΣΕΦΚ.

Αυτούς που όχι μόνο δεν κάνουν αυτοκριτική για το πώς κατάντησαν το ιστορικό σωματείο «Βύρωνας», χωρίς δικαίωμα διαπραγμάτευσης συλλογικής σύμβασης εργασίας, αλλά επιχειρούν τώρα να δηλητηριάσουν τις σχέσεις των εργαζομένων στα φροντιστήρια υπονομεύοντας τη συλλογική σύμβαση εργασίας του κλάδου. Με την αλλαγή καταστατικού του «Βύρωνα», έτσι ώστε να συμπεριλαμβάνει εργαζομένους στα φροντιστήρια Μέσης Εκπαίδευσης του νομού Αττικής και την επιλογή να παρεμβαίνουν μέσα από αυτό, δοκιμάζουν να κάνουν αυτό που δεν τόλμησαν ούτε οι εργοδότες να σκεφτούν: να ιδρύσουν ανταγωνιστικό σωματείο απέναντι στο ΣΕΦΚ, να καλέσουν εργαζομένους να εγκαταλείψουν ουσιαστικά το ΣΕΦΚ, να διασπάσουν τη συνδικαλιστική έκφραση του κλάδου.

Αυτούς  που ο εκπρόσωπός τους στο Δ.Σ., που τώρα μας καταγγέλλει, όχι μόνο δεν συμμετείχε στη διαπραγμάτευση με τους εργοδότες για τη συλλογική σύμβαση του κλάδου στον ΟΜΕΔ στις 10/3, αλλά απαξιωτικά δήλωσε πως έχει… μάθημα οδήγησης.

Αυτούς που αρνούνται χρόνια τώρα κάθε πρόταση του ΣΕΦΚ για κοινή ενωτική δράση. Όχι μόνο δεν συμμετέχουν σε κοινές εκδηλώσεις στις καθηγητικές σχολές για ενημέρωση των νέων συναδέλφων συκοφαντώντας τον ΣΕΦΚ στα μέλη της ΚΝΕ ότι πρόκειται για κυβερνητικό-εργοδοτικό σωματείο, αλλά και τον Δεκέμβρη του 2009, όταν ο ΣΕΦΚ πήγε στη Γενική Συνέλευση του «Βύρωνα» προτείνοντας κοινή ενωτική δράση για την αντιμετώπιση του εργοδοτικού σωματείου στα ξενόγλωσσα αλλά και κοινή στάση στο 34ο συνέδριο της ΟΙΕΛΕ, αυτοί απαίτησαν από τη Γ.Σ να αποφασίσει να διώξει τα μέλη του ΣΕΦΚ χωρίς να τους δώσει τη δυνατότητα να απευθυνθούν στους/στις εργαζομένους/ες στα ξενόγλωσσα.

Αυτούς, που ακόμα και τις ενωτικές πρωτοβουλίες τις οποίες ο ΣΕΦΚ προσπαθεί και σε πολλές περιπτώσεις έχει καταφέρει, όπως η διαπραγμάτευση της πανελλαδικής σύμβασης εργασίας για πρώτη φορά από τα πρωτοβάθμια σωματεία (συμπεριλαμβανομένων και σωματείων με πλειοψηφία του ΠΑΜΕ), τις βαφτίζουν «συναλλαγή των Παρεμβάσεων με την ΠΑΣΚΕ».

Αυτούς που ως «προστάτες» ή υπερήρωες comic, έκαναν παρέμβαση σε φροντιστήριο μέσης εκπαίδευσης στο Πέραμα την ημέρα της πανεργατικής απεργίας, στις 10 Φλεβάρη, για πρώτη φορά ως «Βύρωνας–σωματείο ιδιωτικών εκπαιδευτικών», χωρίς να συζητήσουν την παρέμβαση αυτή στον ΣΕΦΚ, επικαλύπτοντας και υπονομεύοντας τη δράση του. Η απαράδεκτη ενέργειά τους είναι περισσότερο προκλητική, γιατί την ίδια ώρα ο ΣΕΦΚ τους καλούσε στην απεργιακή κινητοποίηση που είχε προγραμματίσει, έξω από το φροντιστήριο Σύγχρονο στο κέντρο της Αθήνας, για την επαναπρόσληψη τριών συναδέλφων που απολύθηκαν γιατί διεκδίκησαν την καταβολή των δώρων Χριστουγέννων – Πάσχα και ο εκπρόσωπος της ασκ απάντησε πως δεν προλαβαίνουν να έρθουν.

Αυτούς, που, ενώ έχουν κηρύξει τον «ανένδοτο αγώνα» ενάντια στις απολύσεις, έχουν εκλεγμένο στο Δ.Σ. της ΟΙΕΛΕ μέλος τους που παρουσιάζεται ως απολυμένος από φροντιστήριο που δούλευε, ενώ αποκρύπτει πως το καλοκαίρι διάλεξε την αδρά αμειβόμενη ενασχόλησή του στα κέντρα της μαζικής κουλτούρας παρέα με άλλους ταξικούς αγωνιστές-υπερήρωες. Τι έκανε ο «Βύρωνας» και το ΠΑΜΕ για την απόλυση του υπερσυνδικαλιστή τους;

Αυτούς που απαξιώνουν, συκοφαντούν και διαγράφουν ιστορικά στελέχη του ΠΑΜΕ, τίμιους αγωνιστές του εργατικού κινήματος, διότι τόλμησαν να διαφωνήσουν. Αγωνιστές που χρόνια πάλεψαν και έφτιαξαν ό,τι βρίσκουν τώρα έτοιμο οι νεοφώτιστοι «ιερομόναχοι». Θεώρησαν αυτονόητη και δεδομένη τη συλλογική σύμβαση εργασίας για τους εργαζομένους στα ξενόγλωσσα φροντιστήρια που υπήρχε 30 χρόνια και την οποία υπέγραφε το εργατικό σωματείο «Βύρωνας» των καθηγητών/τριών στα ξενόγλωσσα. Η αλαζονική αυτή συμπεριφορά οδήγησε τον κλάδο των καθηγητών στα φροντιστήρια ξένων γλωσσών σε αδιέξοδο, χωρίς σύμβαση και με κίτρινο-εργοδοτικό σωματείο που υπογράφει εξευτελιστική σύμβαση την οποία έχουν καταφέρει οι εργοδότες να κηρύσσεται υποχρεωτική από το υπουργείο Εργασίας. Πέντε χρόνια μετά την μετάλλαξη του σωματείου σε «καθαρό» κομματικά, κλαδικό σωματείο στην ιδιωτική εκπαίδευση του νομού Αττικής,  επιλέγουν την οργανωτική κυριαρχία και την κομματική  περιχαράκωση των μελών τους επικαλύπτοντας τη δράση των  σωματείων της ιδιωτικής εκπαίδευσης αλλά και υπονομεύοντας τη λειτουργία του ΣΕΦΚ γιατί είναι ακηδεμόνευτο συνδικάτο.

Αυτούς, οι οποίοι όλο αυτό το διάστημα ο μόνος αγώνας που δίνουν, είναι ο αγώνας της λάσπης και του ψέματος.

 

Για την ιστορία λοιπόν και για την αλήθεια…

Το παραληρηματικό κείμενο της (ασκ), αποκρύπτει πως αυτοί που αποκαλεί απεργοσπάστες, είχαν καλέσει τον κλάδο σε απεργιακή κινητοποίηση: την Πέμπτη 17 Δεκέμβρη όταν η ΓΣΕΕ σφύριζε αδιάφορα, την Τετάρτη 10 Φλεβάρη, όταν και πάλι η ΓΣΕΕ «υποσχόταν» μια άλλη μέρα αγώνα μόνη της στις 24/2, και είχαν καταγγείλει τη ΓΣΕΕ γι’ αυτή την καθαρά διασπαστική στάση για το εργατικό κίνημα.

Αποκρύπτει ότι την απόφαση για απεργία του «Βύρωνα» στις 24/2 την πήρε με απόφαση του Δ.Σ. στις 21/2, γιατί δεν έγινε η προγραμματισμένη γενική συνέλευση, μια και τα μέλη τους δεν προσήλθαν.

Αποκρύπτει πως την ίδια μέρα στη γενική συνέλευση του ΣΕΦΚ (που θα αποφάσιζε για την απεργία) δεν εμφανίστηκε κανείς από την παράταξη της ασκ ούτε καν ο εκλεγμένος στο Δ.Σ. ο οποίος, όπως δήλωσε τηλεφωνικά,  ήταν…  «εκτός Αθηνών».

Αποκρύπτει πως «τα μέλη της πλειοψηφούσας παράταξης» που πρότειναν στάση εργασίας και μαζική συμμετοχή στην απεργιακή συγκέντρωση στις 24/2 δεν το έκαναν γιατί «ξεπούλησαν τα δικαιώματα των εργαζομένων». Στη γενική συνέλευση μετέφεραν τις σκέψεις και τις αγωνίες των συναδέλφων τους που εργάζονται στο ίδιο φροντιστήριο, πως είναι πολύ δύσκολο να απεργήσουν για τρίτη φορά μέσα σε δύο μήνες και μάλιστα δεύτερη Τετάρτη μέσα στον ίδιο μήνα, χωρίς βέβαια να αναπληρώνουν από θέση αρχής τα μαθήματα, αλλά και πως ενόψει της ανακοίνωσης από την κυβέρνηση των αντεργατικών μέτρων τις επόμενες μέρες, θα προκηρυσσόταν νέα απεργία στην οποία έπρεπε να συμμετέχει όλος ο κλάδος.

Αποκρύπτει πως οι αποκαλούμενοι από την ασκ «απεργοσπάστες», είναι οι εργαζόμενοι, οι οποίοι σε όσα φροντιστήρια εργάστηκαν τα τελευταία δέκα χρόνια σε κάθε απεργία που καλεί το σωματείο,  απεργεί το σύνολο σχεδόν των εργαζομένων και  στο συγκεκριμένο φροντιστήριο που τώρα εργάζονται, στην επόμενη απεργία της 11ης Μάρτη συμμετείχαν όλοι οι συνάδελφοι μαζί. Με αυτόν τον τρόπο απέδειξαν στην πράξη την ενότητα των εργαζομένων, γιατί την απεργία δεν την αντιλαμβάνονται ως κομματικό καθήκον το οποίο θα φέρουν εις πέρας μόνοι τους ως γραφικοί που διαχωρίζονται από τους/τις συναδέλφους με τους οποίους ήταν και είναι πάντα μαζί στον αγώνα.

Αποκρύπτει πως στο συγκεκριμένο φροντιστήριο έχουν διαμορφώσει σχέσεις εκτίμησης και αλληλεγγύης με τους/τις συναδέλφους με αποτέλεσμα όλοι οι εργαζόμενοι/ες να είναι μέλη του σωματείου, να παρακολουθούν τις διαδικασίες του και να συμμετέχουν στις κινητοποιήσεις του.

Αποκρύπτει πως αυτοί που αποκαλεί «απεργοσπάστες» η ασκ, ήταν και είναι μαζί σε όλους τους αγώνες που το σωματείο έχει δώσει. Πως απολύθηκαν στο παρελθόν από τους χώρους δουλειάς τους και πως οι εργοδότες με αγωγή, τους απαιτούσαν 1.300.000 ευρώ και 6 μήνες φυλάκιση για τη συνδικαλιστική τους δράση.

Και τέλος το σημαντικότερο, αποκρύπτει η ασκ πως η απόφαση του ΣΕΦΚ ήταν η συμμετοχή στην απεργία της 24ης Φλεβάρη.

 

Καλούμε για μια ακόμη φορά τους/τις συναδέλφους του ΠΑΜΕ να σταματήσουν την απόπειρα διάσπασης του ΣΕΦΚ. Να μην ακολουθήσουν όσους δηλητηριάζουν τις σχέσεις των εργαζομένων στα φροντιστήρια, να μην αποδυναμώσουν το συνδικάτο υπονομεύοντας ταυτόχρονα τη δυνατότητά του να υπογράφει Συλλογική Σύμβαση Εργασίας.

 

Καθώς λοιπόν, η ώρα της «Αποκάλυψης» φτάνει…

Καθώς αποκαλύπτεται καθημερινά η προκλητική και επικίνδυνη στάση της ασκ. Αφήνουμε τον μόνο «κριτή»,  που είναι  οι εργαζόμενοι/ες στους χώρους δουλειάς να μας κρίνουν όλους/ες… «ορθόδοξους» και «αιρετικούς».

 

                                                                            

                                                                                               21-3-2010

 

 

 

 

Αυτόνομες Ριζοσπαστικές Παρεμβάσεις – Συσπειρώσεις Ιδιωτικών Εκπαιδευτικών

 

 

Συνάδελφοι, συναδέλφισσες,

 

Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ κηρύσσει «καθεστώς έκτακτης ανάγκης», συνεχίζει το ίδιο έργο που παίζει ο θίασος ΠΑΣΟΚ-ΝΔ 35 χρόνια σκύβοντας το κεφάλι στην Ε.Ε και το κεφάλαιο. Ιδιωτικοποίηση του λιμανιού του Πειραιά, μαζικές απολύσεις συμβασιούχων, στρατός κατοχής στα Εξάρχεια, αντεργατικά μέτρα. Συνεχίζεται η αντιμεταναστευτική υστερία, ο κοινωνικός εκφασισμός, το σκηνικό μεσοπολέμου: δολοφονίες, βασανιστήρια μεταναστών, κράτηση σε κλουβιά για ζώα, συνέχιση του δουλεμπορίου. Όλα αυτά με την πλήρη στήριξη των media, του ΣΕΒ και της ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ τις οποίες ελέγχει με την ΠΑΣΚΕ. Σε αυτή τη συνθήκη χρειάζεται να μην υπάρχουν αυταπάτες στους εργαζομένους. Απάντηση είναι η αλληλεγγύη, η δράση των πρωτοβάθμιων σωματείων, η προσπάθεια για κήρυξη απεργιών από τα κάτω με ενότητα στη δράση.

 

Αυτή τη στιγμή η ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ (ΑΣΚ) με προκήρυξη για τις εκλογές του σωματείου, το οποίο δημοσιεύθηκε και στον Ριζοσπάστη στις 31 Οκτώβρη, επιτίθεται στον ΣΕΦΚ με ψέμα και λάσπη.

 

Είχε προηγηθεί το προεκλογικό κείμενο που δημοσιεύθηκε στο Διάλειμμα με το οποίο κατήγγειλε τις Παρεμβάσεις ότι με πρότασή τους το ΔΣ της ΟΙΕΛΕ διέγραψε τον Βύρωνα, το σωματείο των καθηγητών στα ξενόγλωσσα. Το ψέμα αυτό δεν το επανέλαβαν. Απαντάμε, τώρα, μετά τις εκλογές, στην επίθεση αυτή.

Το ψέμα και η λάσπη δεν ήταν για τους/τις συναδέλφους των Παρεμβάσεων που βοήθησαν τον ΣΕΦΚ να πάει από 120 ψηφίσαντες στους 300, που επέβαλλαν την ύπαρξη ΣΣΕ, που στάθηκαν όρθιοι στις διώξεις, στις απολύσεις, την εργασιακή ανασφάλεια. Το ψέμα και η λάσπη είναι για να κρύψουν τη γύμνια τους οι συντάκτες των προκηρύξεων.

Οι συνάδελφοι ξέρουν ότι το συνδικάτο είναι ακηδεμόνευτο. Κανείς εργοδότης, κανένας μηχανισμός, καμία συνδρομή, κανένα ρουσφέτι δεν θα το σταματήσει στη δράση του. Ξέρουν ποιοι 14 χρόνια τώρα αντιπαρατέθηκαν με την εργοδοσία, την ξεπουλημένη ηγεσία της ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ-ΕΚΑ, την ΟΙΕΛΕ. Ξέρουν ποιοι διώχθηκαν από την εργοδοσία με αγωγές, μηνύσεις και αξίωση να οδηγηθούν στη φυλακή. Γι’ αυτά γιατί δεν λέει κουβέντα η ΑΣΚ;

Για την ΑΣΚ οι ενωτικές πρωτοβουλίες που πήραμε για τον συντονισμό των πρωτοβάθμιων σωματείων (ΣΕΦΚ, ΣΕΦΙΕ Θεσσαλονίκης, ΣΙΕΛ Αχαΐας, ΣΙΕΛ Θράκης), συμπεριλαμβανομένων και σωματείων με πλειοψηφία του ΠΑΜΕ, που είχαν αποτέλεσμα η διαπραγμάτευση της πανελλαδικής σύμβασης να περάσει για πρώτη φορά στα χέρια των πρωτοβάθμιων σωματείων είναι «συναλλαγή των Παρεμβάσεων με την ΠΑΣΚΕ (διαπραγμάτευση-συμφωνία για ΣΣΕ)».

Γιατί η ΑΣΚ δεν καταγγέλλει τη στάση στο φροντιστήριο «Δημόκριτος» στο Περιστέρι του εκπροσώπου της στο ΔΣ της ΟΙΕΛΕ; Πώς θα εξηγήσει ότι καλύπτει την στάση του μέλους της ο οποίος αρνείται να διεκδικήσει συλλογικά μαζί με τους συναδέλφους την καταβολή των δώρων, αλλά αναθέτει στον εαυτό του, επικαλούμενος τη δύναμη του ΠΑΜΕ, να τα διεκδικήσει μόνος του και, όταν τον απολύουν, σιωπά και ζητά από το ΠΑΜΕ να μην προχωρήσει σε καμία κινητοποίηση;

Πώς θα εξηγήσουν στον κλάδο ότι έφεραν φοιτητές/τριες έξω από τα γραφεία του σωματείου να μοιράζουν την προκήρυξη των εκλογών του ΣΕΦΚ, την οποία δεν μοίρασαν τα μέλη της ΑΣΚ που είναι εργαζόμενοι στα φροντιστήρια, γιατί δεν μπορούσαν να την υπερασπιστούν; 

 

Η επιλογή της επίθεσης στον ΣΕΦΚ πριν τις εκλογές

 

Με την επίθεση στο συνδικάτο σε περίοδο που ο κλάδος προχωρά σε αναμέτρηση με την εργοδοσία για την υπογραφή νέας ΣΣΕ στέρησαν τη δυνατότητα από τον ΣΕΦΚ να αυξήσει τη συμμετοχή στις εκλογές. Το αποτέλεσμα ήταν συντριπτικό για τους ίδιους. Η ΑΣΚ αποδοκιμάστηκε από συναδέλφους που τα 4 τελευταία χρόνια τη στήριξαν. Πώς θα εξηγήσουν, λοιπόν, την πτώση 14% της ΑΣΚ στις εκλογές από 51 σε 44 ψηφίσαντες, αν και επιστράτευσαν ανθρώπους που είχαν ξεχάσει ότι υπάρχει σωματείο πολλά χρόνια;

 

Εξάλλου, γιατί να έρθει κάποιος να συμμετάσχει στις διαδικασίες ενός σωματείου που «καλύπτει τον κυβερνητικό και εργοδοτικό συνδικαλισμό. που επιλέγει την συναλλαγή με την ΠΑΣΚΕ, έχει αναλάβει την βρόμικη δουλειά της ΠΑΣΚΕ, εκφυλίζει συλλογικές δημοκρατικές διαδικασίες (Γενικές Συνελεύσεις, Διοικητικά Συμβούλια), δεν εχει τον προσανατολισμό να έρθει σε ρήξη με το σύνολο της αντιλαϊκής πολιτικής;». Στην Εκλογοαπολογιστική Γενική Συνέλευση του Οκτώβρη, 10 λεπτά αφού ξεκίνησε η διαδικασία, την ώρα που ο συνάδελφος Σταμάτης Κρητικός έκανε την εισήγηση, τα δύο μέλη της ΑΣΚ που παρευρίσκονταν, ένας εκ των οποίων και ο αντιπρόεδρος του ΣΕΦΚ, αποχώρησαν. Πώς μιλάς για εκφυλισμό των διαδικασιών, όταν για δεύτερη φορά σε ένα χρόνο αποχωρείς από τη Γενική Συνέλευση; Το Δεκέμβρη του 2008, μέσα στην εξέγερση, την ώρα που η κυβέρνηση απειλούσε να κατεβάσει στρατό και ο υποταγμένος συνδικαλισμός ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ ανέστειλε την πορεία της πανεργατικής απεργίας, αντί να μείνει η ΑΣΚ για να εξηγήσει τη στάση του ΠΑΜΕ, μισή ώρα αφού άρχισε η Γ.Σ. αποχώρησαν τα μέλη της;

 

Με πόση ευκολία προσπερνούν το γεγονός ότι από το 2004 μέχρι σήμερα, αν και εκλέγεται από το ΠΑΜΕ μόνο ένα μέλος στο ΔΣ, η πλειοψηφία του ΔΣ του σωματείου, οι Παρεμβάσεις, τον ψηφίζουν ως αντιπρόεδρο; Γιατί δεν λένε στον κλάδο ότι πέρυσι απαίτησαν τη θέση του Γενικού Γραμματέα σε αυτό το σωματείο που σήμερα βρίζουν; Γιατί δεν λένε ότι, όταν τους προτείναμε τη θέση του αντιπροέδρου η στάση του εκπροσώπου τους ήταν «ψηφίστε με εσείς για αντιπρόεδρο, εγώ δεν ψηφίζω τον εαυτό μου»…

 

Για την ΑΣΚ το σωματείο «συνεργάζεται με σωματεία-σφραγίδες που στήθηκαν να χτυπήσουν τα προ-υπάρχοντα μαζικά κλαδικά συνδικάτα στο εμπόριο, στους ιδιωτικούς υπάλληλους, στο επισιτισμό-τουρισμό κ.α. που συσπειρώνονται με το ταξικό εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα, το Π.Α.Μ.Ε;». Ό,τι δεν ελέγχεται από το ΠΑΜΕ, είναι «σφραγίδα και διασπαστικό». Τα ίδια έλεγε και η ΓΣΕΕ για να καταγγείλει τις κινητοποιήσεις που έκανε Πρωτοβουλία Πρωτοβάθμιων σωματείων για την Αλληλεγγύη στην Κωνσταντίνα Κούνεβα και την κατάργηση του δουλεμπορίου στον δημόσιο και στον ιδιωτικό τομέα…

 

Γιατί, λοιπόν, να έρθει ένας συνάδελφος να στηρίξει ένα σωματείο που «έχει αναλάβει εργολαβικά την επίθεση στο σωματείο εργαζόμενων στην ιδιωτική εκπαίδευση «Ο Βύρωνας» και στο ΠΑΜΕ»; Να τελειώνουμε με τα παραμύθια. Όλοι γνωρίζουν τη μάχη που δώσαμε στο Υπουργείο Εργασίας και πετύχαμε να μην κηρυχθεί υποχρεωτική η σύμβαση που υπέγραψε το εργοδοτικό σωματείο που έστησαν οι εργοδότες στα ξενόγλωσσα το 2004. Παλέψαμε για να μη διαγραφεί ο Βύρωνας από την ΟΙΕΛΕ και συνεχίζουμε να διεκδικούμε να γίνει ξανά μέλος της. Μαζί ψηφίσαμε στο ΔΣ της ΟΙΕΛΕ, μαζί παλέψαμε και στο Συνέδριο. Αντίθετα, ήταν η σημερινή ηγεσία του «Βύρωνα» που αρνήθηκε να κάνουμε κοινή εκδήλωση στις καθηγητικές σχολές τον Απρίλη του 2008, με το επιχείρημα ότι: «η κοινή δράση σας (του ΣΕΦΚ) με τις συμβιβασμένες ηγεσίες νομιμοποιεί τον εργοδοτικό συνδικαλισμό αυξάνοντας ηθικά, αριθμητικά αλλά και ιδεολογικά πολλές φορές το οπλοστάσιό του»… Φέτος με απόφαση της  ΓΣ του ΣΕΦΚ στείλαμε επιστολή στον Βύρωνα με την οποία καλούμε σε κοινή Γενική Συνέλευση των δύο σωματείων για να ξεσκεπάσουμε τον ρόλο του εργοδοτικού σωματείου αλλά και κοινό αγώνα στο επίπεδο της ΟΙΕΛΕ και απάντηση δεν έχουμε λάβει…

 

Η κατάσταση στο «Βύρωνα» δείχνει που οδηγεί η πολιτική του ΠΑΜΕ. Αντιμετωπίζουν την επίθεση των εργοδοτών που έστησαν δικό τους κίτρινο σωματείο ως… ευκαιρία για να ηγεμονεύσουν στο χώρο των εργαζομένων στην ιδιωτική εκπαίδευση στο νομό Αττικής. Αυτόκλητα, έφτιαξαν κλαδικό σωματείο των εργαζομένων σε όλη την ιδιωτική εκπαίδευση επικαλύπτοντας με το καταστατικό τους τα άλλα συνδικάτα (ΣΕΦΚ, ΣΙΕΛ). Αν και γνώριζαν ότι η κίνηση αυτή θα έδινε τη δυνατότητα στην ΟΙΕΛΕ να διαγράψει τον Βύρωνα, καθώς το καταστατικό της ορίζει ότι δεν έχει μέλη σωματεία που είναι κλαδικά, αρνήθηκαν να υλοποιήσουν την ομόφωνη απόφαση του 32ου συνεδρίου, που ήταν αποτέλεσμα της μάχης που δώσαμε μαζί τότε με την ιστορική ηγεσία του Βύρωνα και με την οποία δεχόταν κατ΄εξαίρεση ο Βύρωνας να παραμείνει στην ΟΙΕΛΕ και με τη μετατροπή  του σε κλαδικό μόνο στο χώρο των ξενογλώσσων να αντιμετωπίσει την επίθεση της εργοδοσίας. Αντί να αποκαλύψουν το εργοδοτικό σωματείο και το ρόλο στο στήσιμο του τού δικηγόρου στελέχους της ΠΑΣΚΕ στον ΔΣΑ Βερβεσού, αντί να παλέψουν για να μην κηρυχθεί υποχρεωτική η σύμβαση που υπογράφει το στημένο από τους εργοδότες σωματείο, μόνες και περιχαρακωμένες οι δυνάμεις της ΑΣΚ στον Βύρωνα απεμπόλησαν τη δυνατότητα να υπογράφουν ΣΣΕ δια της ΟΙΕΛΕ, όπως έκαναν 20 χρόνια με την ιστορική τους ηγεσία, και άφησαν τους  εργαζομένους στα ξενόγλωσσα με μόνη ΣΣΕ, αυτή των εργοδοτών...

 

γιατί η ΑΣΚ αποφάσισε να ρίξει πολιτική λάσπη

 

Η ΑΣΚ κάλεσε τους συναδέλφους στις εκλογές να «γυρίσουν την πλάτη σε όλο το φάσμα του οπορτουνισμού-καιροσκοπισμού στις ηγεσίες των Παρεμβάσεων. Είναι τα αναχώματα, λειτουργούν ως συμπληρωματικές δυνάμεις του συναινετικού-κυβερνητικού συνδικαλισμού.» Η αλήθεια είναι ότι η επιλογή της περιχαράκωσης του Βύρωνα και η μετεξέλιξή του σε σωματείο που καλύπτει όλους τους ιδιωτικούς εκπαιδευτικούς είναι τυχοδιωκτική. Έβαλαν πάνω από την ανάγκη να έχει ΣΣΕ ο χώρος των εργαζομένων στα ξενόγλωσσα το σχεδιασμό τους για χωριστή ομοσπονδία των ιδιωτικών εκπαιδευτικών που θα ανήκει στο ΠΑΜΕ.

 

Η ΑΣΚ σε συνθήκη εργοδοτικής τρομοκρατίας απαξιώνει τη δράση του ΣΕΦΚ, για να περιχαρακώσει το κομματικό ακροατήριο ψάχνοντας «εσωτερικούς εχθρούς» στο εργατικό κίνημα. Με το ψέμα και τη λάσπη είναι έτοιμοι για το επόμενο βήμα, τη συνδικαλιστική διάσπαση του κλάδου με την αποχώρηση των δυνάμεων του ΠΑΜΕ από τον ΣΕΦΚ και την ένταξή τους στον «Βύρωνα».

Καλούμε τους/τις συναδέλφους του ΠΑΜΕ να σταματήσουν την απόπειρα διάσπασης του ΣΕΦΚ. Να μην ακολουθήσουν όσους δηλητηριάζουν τις σχέσεις των εργαζομένων στα φροντιστήρια, να μην υπονομεύσουν τη συλλογική σύμβαση εργασίας.

                                                   15 Νοέμβρη 2009

 

Αγωνιστικές Παρεμβάσεις - Συσπειρώσεις - Κινήσεις - Εργατικά σχήματα δημόσιου & ιδιωτικού τομέα

 

ΚΑΜΙΑ ΑΝΑΜΟΝΗ-ΚΑΜΙΑ ΑΝΑΚΩΧΗ

 

Δεν πέρασαν ούτε 50 μέρες από την εκλογή της νέας κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ για να ανοίξει όλη η αντεργατική ατζέντα: λιτότητα, περικοπές στον δημόσιο τομέα, ιδιωτικοποιήσεις, απολύσεις, αύξηση των έμμεσων φόρων, άνοιγμα του ασφαλιστικού. Στο πλαίσιο της κρίσης, των οδηγιών της Ε.Ε. και του Συμφώνου Σταθερότητας, στο όνομα του δημόσιου χρέους προσπαθούν να πείσουν τους εργαζόμενους για το «μονόδρομο» μιας τέτοιας σκληρής πολιτικής. Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ (συνεχίζοντας το έργο των προηγούμενων της ΝΔ) βάζει στο στόχαστρο τη σταθερή και μόνιμη εργασία, τα σταθερά ωράρια, τις αξιοπρεπείς αμοιβές, την πλήρη ασφάλιση και περίθαλψη και κάθε άλλο δικαίωμα σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα.

Οι προεκλογικές δεσμεύσεις του ΠΑΣΟΚ για «κατάργηση της ελαστικής εργασίας» δεν σήμαιναν παρά την απόλυση χιλιάδων εργαζόμενων με συμβάσεις και STAGE, που θα έρθουν να προστεθούν στους εκατοντάδες χιλιάδες ήδη ανέργους. Το ΠΑΣΟΚ ΔΕΝ ΚΑΤΑΡΓΕΙ τα stage. Τα περνάει όλα στον ιδιωτικό τομέα και τις ΔΕΚΟ με το μανδύα της μαθητείας, μετατρέποντάς τα σε μοχλό ακόμα μεγαλύτερης ανατροπής των όσων και όποιων σταθερών εργασιακών σχέσεων έχουν απομείνει στον ιδιωτικό τομέα. Παράλληλα, στο όνομα της «ελαστασφάλειας» και της δια βίου εκπαίδευσης θέλει να νομιμοποιήσει την ανασφάλιστη εργασία, την εκ περιτροπής εργασία, το μπλοκάκι, την ενοικίαση εργαζομένων. Mε τις απολύσεις των συμβασιούχων, επιχειρεί μια πρωτοφανή συρρίκνωση του δημόσιου. Oι δημόσιες υπηρεσίες προγραμματίζεται να υπολειτουργούν, να καταφύγουν στην ενοικιαζόμενη εργασία, ή να εκχωρηθούν μέσω Συμβάσεων Δημόσιου - Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ) σε διάφορους επιχειρηματίες προς εκμετάλλευση.

Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ για να πετύχει τους στόχους της, προσπαθεί να στρέψει τους εργαζόμενους τον έναν απέναντι στον άλλο: τον ιδιωτικό τομέα ενάντια στους «βολεμένους» του δημόσιου, τους ανέργους ενάντια στους συμβασιούχους και πάει λέγοντας… Προσπαθεί να κατακερματίσει τους ελαστικά εργαζόμενους και τους ανέργους και να φορτώσει στις πλάτες τους την ευθύνη για την αδυναμία εύρεσης μόνιμης δουλειάς. Με «διαρροές» για επιμέρους ρυθμίσεις, με τις διάφορες «εξαιρέσεις» δημόσιων φορέων από το νομοσχέδιο Ραγκούση, με το κυνήγι των τίτλων και των βεβαιώσεων στο εξεταστικό σφαγείο του ΑΣΕΠ προσπαθεί να βάλει τους εργαζόμενους στη λογική του ανταγωνισμού μεταξύ τους.

O ΣΕΒ ανοιχτά ζήτησε το πάγωμα των μισθών στον ιδιωτικό τομέα, απειλώντας τους εργαζόμενους ότι θα υπάρξουν ακόμα περισσότερες απολύσεις. Ο νέος προϋπολογισμός λιτότητας είναι το πρώτο, οικονομικό δείγμα γραφής της νέας κυβέρνησης που συνεπάγεται νέα σκληρή λιτότητα, πάγωμα μισθών. Μας ζητούν να πληρώσουμε τα βάρη της κρίσης που εκείνοι δημιούργησαν!

Ταυτόχρονα, ξεκίνησε η επίθεση και στο ασφαλιστικό σύστημα. Η κυβέρνηση προσπαθεί να ξεφορτωθεί το κόστος της ασφάλισης και να το φορτώσει στους εργαζόμενους. Αξιοποιεί την απόφαση του Ευρωδικαστηρίου για να αυξήσει τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης των γυναικών. Υποχρηματοδοτεί τα ασφαλιστικά Ταμεία (1,5 δις λιγότερα στο φετινό προϋπολογισμό). Εκμεταλλεύεται τους υπάρχοντες αντιασφαλιστικούς νόμους (Σιούφα, Ρέππα, Πετραλιά) για να αυξήσει τα χρόνια εργασίας και τις εισφορές των εργαζομένων και να απαλλάξει τους εργοδότες και το κράτος από τις υποχρεώσεις τους. Αφού αφήσουν τα Ταμεία να καταρρεύσουν, με χαριστικές ρυθμίσεις στους εργοδότες που φοροδιαφεύγουν, με την ανασφάλιστη και μαύρη εργασία να βασιλεύει ακόμη και στον δημόσιο τομέα, θα έρθουν να μειώσουν τις συντάξεις και τις παροχές των ασφαλισμένων, στο όνομα της «ανταποδοτικότητας» του συστήματος.

Οι ανάγκες μας πάνω από τους νόμους της αγοράς

Το μέλλον των σχέσεων εργασίας, η εξασφάλιση μόνιμης και σταθερής δουλειάς για όλους είναι ζήτημα που αφορά το σύνολο των εργαζομένων, όποια σχέση εργασίας και αν έχουν. Η σημερινή παγίωση του καθεστώτος κάλυψης των αναγκών με ελαστικές σχέσεις εργασίας είναι το πρώτο βήμα για την αμφισβήτηση της μόνιμης εργασίας συνολικά στο μέλλον. Ο Γ. Παπανδρέου είπε καθαρά «υπερασπίζουμε τις θέσεις εργασίας». Δηλαδή δεν έχει σημασία για τους κυβερνητικούς σχεδιασμούς το είδος της σχέσης εργασίας, αλλά μόνο η ύπαρξή της. Για αυτό και ετοιμάζονται να απαλλάξουν από τις ασφαλιστικές εισφορές για 4 χρόνια οποιονδήποτε εργοδότη προσλαμβάνει νέο σε ηλικία εργαζόμενο. Κάθε επιχείρηση θα απολύσει έτσι τους παλιούς της εργαζόμενους προσλαμβάνοντας νέους για τους οποίους δεν θα πληρώνει εισφορές!

Ήδη η εκ περιτροπής εργασία με μειωμένες αποδοχές, η εργασία με μπλοκάκι, η ενοικιαζόμενη εργασία, η μακροχρόνια ανεργία τείνουν να γίνουν καθεστώς στον ιδιωτικό και τον δημόσιο τομέα. Προσπαθούν να μας πείσουν ότι είναι καλύτερο να δουλεύουμε έστω και λίγο, παρά καθόλου. Ξεχνούν όμως ότι η σταθερή εργασία είναι δικαίωμα όλων των εργαζόμενων, ότι ο πλούτος που παράγεται πρέπει να γυρίζει στους εργαζόμενους που τον παράγουν, ότι εν μέσω της «κρίσης», οι μεγάλες επιχειρήσεις και οι τράπεζες παρουσίασαν και πάλι υπερκέρδη.

Απέναντι στις επιλογές κυβέρνησης και αντιπολίτευσης, προτάσσουμε τις δικές μας εργατικές ανάγκες. Απέναντι στη συντονισμένη επίθεση από κυβερνήσεις, κεφάλαιο, ΕΕ για να φορτωθούν τα βάρη της κρίσης στις πλάτες των εργαζόμενων, προβάλλουμε τη δική μας εργατική απάντηση. Απέναντι στα επιχειρήματα περί μη «πάγιων και διαρκών αναγκών», περί προϋπηρεσιών και μοριοδοτήσεων, απέναντι στις ευθείες επιθέσεις περί «βυσμάτων» να αντιτάξουμε το αίτημα για κάλυψη όλων των πραγματικών αναγκών της κοινωνίας και των εργαζομένων. Τα πραγματικά κενά καθορίζονται από το πόσοι εργαζόμενοι χρειάζονται για να εξασφαλιστεί:

§ Ο καθολικά και αποκλειστικά δημόσιος χαρακτήρας της παιδείας, της υγείας, της ασφάλισης, της πρόνοιας, της διαχείρισης της πολιτιστικής κληρονομιάς και το δικαίωμα δωρεάν πρόσβασης όλων στη μόρφωση, την περίθαλψη, τον πολιτισμό, με υπηρεσίες υψηλής ποιότητας.

§ Το να περάσουν στο δημόσιο οι μεγάλες επιχειρήσεις στρατηγικής σημασίας (ενέργεια, νερό, τηλεπικοινωνίες, μέσα μεταφοράς, φάρμακο, υγεία). Το να επιστρέψουν τώρα όλες οι επιχειρήσεις που ιδιωτικοποιήθηκαν τα τελευταία χρόνια στο δημόσιο (ΟΤΕ, λιμάνια, Ολυμπιακή), με ακύρωση (και όχι επαναδιαπραγμάτευση) των σχετικών συμβάσεων.

§ Για την επάρκεια επιστημονικού, διοικητικού και άλλου προσωπικού στις δημόσιες υπηρεσίες, για την ταχύτερη και αποτελεσματικότερη εξυπηρέτηση των εργαζομένων.

§ Για εργασία με αξιοπρεπή μισθό, ανθρώπινο ωράριο, με πλήρη εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα.

 ΓΙ’ ΑΥΤΟ ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ

Μόνιμη, σταθερή και πλήρη δουλειά σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα: Συμβάσεις μόνιμης εργασίας στον δημόσιο τομέα και αορίστου χρόνου στον ιδιωτικό τομέα. Νομοθετική απαγόρευση των απολύσεων. Μονιμοποίηση των εργαζομένων με συμβάσεις, STAGE, ενοικιαζόμενων. Μαζικοί επιπλέον διορισμοί για την κάλυψη των πραγματικών κοινωνικών αναγκών. Κατάργηση όλων των νόμων που επιτρέπουν την ελαστική εργασία στον δημόσιο και ιδιωτικό τομέα. 7ωρο/5μερο/35ωρο με προοπτική περαιτέρω μείωσης. Καμιά ιδιωτικοποίηση-εργολαβία, σύμπραξη ή εκχώρηση σε ιδιώτες τμημάτων του δημοσίου.

Ανατροπή της λιτότητας και της εισοδηματικής πολιτικής. Κατάργηση του αντιδραστικού Συμφώνου Σταθερότητας. 1400 ευρώ καθαρά ο πρώτος μισθός για κάθε εργαζόμενο. Άμεση καταβολή αναδρομικά των δεδουλευμένων και των μισθολογικών διαφορών από τις ισχύουσες συλλογικές συμβάσεις για τους ελαστικά εργαζόμενους σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα. Ίση αμοιβή για ίση εργασία. Αύξηση της φορολογίας του κεφαλαίου. Επίδομα ανεργίας ίσο με τον βασικό πρώτο μισθό,  σε όλο το διάστημα ανεργίας.

Πλήρη δημόσια, καθολική, υποχρεωτική κοινωνική ασφάλιση. Πλήρης σύνταξη στα 30 χρόνια εργασίας χωρίς όριο ηλικίας ή στα 55 και 58, 50 και 55 αντίστοιχα για τα βαρέα και ανθυγιεινά. Όπου υπάρχουν ευνοϊκότερα (χαμηλότερα) όρια να διατηρηθούν. Υψηλής ποιότητας δωρεάν ιατροφαρμακευτική κάλυψη και περίθαλψη για όλους τους εργαζόμενους και τους ανέργους. Κατάργηση όλων των αντιασφαλιστικών νόμων (Σιούφα, Ρέππα, Πετραλιά). Να φέρουν πίσω τα κλεμμένα στα Ασφαλιστικά Ταμεία. Καμία χαριστική ρύθμιση στην εισφοροδιαφυγή. Αναδρομική ασφαλιστική κάλυψη για τους ανασφάλιστους εργαζόμενους στον δημόσιο και ιδιωτικό τομέα. Κατάργηση κάθε μορφής χρηματιστηριακής τοποθέτησης των αποθεματικών των Ταμείων. Επέκταση των βαρέων και ανθυγιεινών και σε νέα τμήματα εργαζομένων. Σύνδεση της κατώτατης σύνταξης με το βασικό μισθό. Υπολογισμός της σύνταξης με βάση τον καταληκτικό μισθό – πλήρης αναπλήρωση.

Ένα Σωματείο ανά χώρο εργασίας. Οι εργαζόμενοι χρειάζονται ενιαία συνδικάτα και Ομοσπονδίες που να καλύπτουν όλα τα τμήματα της σταθερής και ελαστικής εργασίας, τους Έλληνες και τους μετανάστες, με πλήρη συνδικαλιστικά δικαιώματα.

 ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ

Όχι στον προσχηματικό διάλογο

 

Οι συνδικαλιστικές ηγεσίες των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ, αντί να καλέσουν Πανεργατική Απεργία, προχωράνε σε «κοινωνικό διάλογο» με τον ΣΕΒ και την κυβέρνηση, ενώ αποδέχονται τη λογική των ελλειμμάτων και των «θυσιών» για να βγούμε από την κρίση. Δεν στηρίζουν τους αγώνες (βλ. λιμενεργάτες, συμβασιούχοι), δεν παίρνουν πρωτοβουλίες αγωνιστικής απάντησης, αρνούνται να εντάξουν στα σωματεία την ελαστική εργασία.

Η ελπίδα  βρίσκεται στους αγώνες! Το απέδειξαν οι αγώνες των εργαζόμενων σε χώρους που μπόρεσαν να ακυρώσουν έστω προσωρινά αντεργατικά μέτρα. Σε αυτόν το δρόμο θα συνεχίσουμε, το δρόμο του ανυποχώρητου αγώνα, της αγωνιστικής ενότητας των εργαζομένων, του αγωνιστικού συντονισμού των σωματείων, της ταξικής ανασυγκρότησης του εργατικού κινήματος. Μέσα από διαδικασίες βάσης και επιτροπές αγώνα να προσανατολιστούμε σε μαζικές κινητοποιήσεις.  Σε αυτό δεν μπορεί να συμβάλλει ούτε η στάση «συγκυβέρνησης» της Αυτόνομης Παρέμβασης με την ΠΑΣΚΕ στο συνδικαλιστικό κίνημα, ούτε ο «κομματικός συνδικαλισμός» του ΠΑΜΕ, που οδηγείται στην περιχαράκωση και την ηττοπάθεια.

Ελαστικά εργαζόμενοι, συμβασιούχοι, εργαζόμενοι STAGE και μπλοκάκια, μόνιμοι και αορίστου του δημόσιου ή του ιδιωτικού τομέα, να υπερβούμε τις (τεχνητές) διακρίσεις και να αναζητήσουμε αυτά που μας ενώνουν. Δεν έχουμε την πολυτέλεια της ξεχωριστής δράσης. Ένα χρόνο μετά τον περyσινό Δεκέμβρη, να ενώσουμε τη φωνή μας για να γίνει ο φετινός Δεκέμβρης μήνας εργατικών διεκδικήσεων.

 

ΟΛΟΙ-ΕΣ ΣΤΗ ΜΑΧΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ ΚΑΙ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΤΗΣ ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΑΠΕΡΓΙΑΣ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 17/12 ΜΕ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΣΥΛΛΟΓΩΝ ΚΑΙ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ

 

 

 

Aνακοίνωση για τις εκλογές του 2009

 

Συνάδελφοι, συναδέλφισσες, 

Είναι πλέον απίθανο σήμερα για κάποιον εργαζόμενο να μη βιώνει τις συνέπειες της καπιταλιστικής κρίσης. Εκατοντάδες είναι οι απολύσεις σε ελάχιστους μήνες, ενώ δεκάδες επιχειρήσεις κλείνουν ή προωθούν την εκ περιτροπής και την περιορισμένη (3 ή 4 ημερών) εβδομάδα εργασίας. Οι καταστρατηγήσεις της εργατικής νομοθεσίας και οι περικοπές αποδοχών είναι στην ημερήσια διάταξη λόγω των μειωμένων κερδών των επιχειρήσεων (στην πραγματικότητα λόγω της αδυναμίας εκτέλεσης φιλόδοξων σχεδίων για ακόμα περισσότερα υπερκέρδη). Ένα τόσο καταστροφικό και ανορθολογικό σύστημα, όπως το καπιταλιστικό, δεν μπορεί παρά να διέρχεται  περιοδικά τέτοιου τύπου κρίσεις, που βαραίνουν ακόμη περισσότερο τις πλάτες της εργατικής τάξης, μετά τις προηγούμενες «διαρθρωτικές» αλλαγές στην οικονομία, τις ιδιωτικοποιήσεις και την ασυδοσία του Κεφαλαίου, κατ' εντολή της Ε.Ε, τις οποίες ανέλαβαν να υλοποιήσουν οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ (με την ανοχή του ΣΥΝ σε πολλές περιπτώσεις).

Μετά τις εκλογές η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ κηρύσσει «καθεστώς έκτακτης ανάγκης» στην οικονομία, για να συνεχίσει το ίδιο έργο που παίζει ο θίασος ΠΑΣΟΚ-ΝΔ 35 χρόνια υπακούοντας στις εντολές της Ε.Ε, του κεφαλαίου και της ξένης και ντόπιας εργοδοσίας. Παίρνει πίσω τα περί επαναδιαπραγμάτευσης με την Κίνα που έταζε προεκλογικά και προχωρά στην ιδιωτικοποίηση του λιμανιού του Πειραιά. Κατεβάζει στρατό κατοχής στα Εξάρχεια, σπέρνει τον τρόμο για να αντιμετωπίσει την εξέγερση που έρχεται. Με την πλήρη στήριξη των media, του ΣΕΒ, του ΕΒΕΑ και της ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ θα εντείνουν την επίθεση στους εργαζομένους, για να πληρώσουμε εμείς την κρίση του Κεφαλαίου. Ταυτόχρονα, συνεχίζεται η αντιμεταναστευτική υστερία, συνεχίζεται ο κοινωνικός εκφασισμός, το σκηνικό μεσοπολέμου είναι πια καθημερινή πραγματικότητα: δολοφονίες, βασανιστήρια μεταναστών, κράτηση σε κλουβιά για ζώα, συνέχιση του δουλεμπορίου.

Σε αυτή τη συνθήκη χρειάζεται να μην υπάρχουν αυταπάτες στους εργαζομένους, να προχωρήσουμε τη δράση των πρωτοβάθμιων σωματείων, αποκάλυψη του εσμού των κίτρινων σωματείων του ιδιωτικού τομέα που γκρεμίζουν τις ΣΣΕ των εργατικών σωματείων, δράσεις αλληλεγγύης, κοινές κινητοποιήσεις, προσπάθεια για κήρυξη απεργιών από τα κάτω.

Στο χώρο των φροντιστηρίων, που η εργασιακή ανασφάλεια θεωρείται δεδομένη-και συνιστά παράδειγμα για πολλούς εργασιακούς χώρους-, η παραβίαση της (υποχρεωτικής) συλλογικής σύμβασης, η κλοπή των επιδομάτων των ενσήμων και των δώρων, η αυθαιρεσία των εργοδοτών συνεχώς αυξάνεται (επεμβάσεις στη δουλειά των συναδέλφων από κάθε λογής «υπεύθυνους» τομέων, εντατικοποίηση, απλήρωτες συναντήσεις κτλ).

Το σωματείο την περυσινή χρονιά, που σημαδεύτηκε από την εξέγερση της νεολαίας και των απόκληρων του Δεκέμβρη, βρέθηκε σε ένα σταυροδρόμι: οι εργοδότες απέσυραν τις αγωγές και υπογράφτηκε -για πρώτη φορά- συλλογική σύμβαση χωρίς την παρέμβαση της διαιτησίας, ενώ οι αργίες, χάρη στις παρεμβάσεις του σωματείου κατοχυρώθηκαν. Ταυτόχρονα, η συμμετοχή σε κάθε δραστηριότητά του είναι γεγονός (συνελεύσεις, κινητοποιήσεις, εκδηλώσεις, ανοιχτά διοικητικά συμβούλια), πράγμα που δημιουργεί στο σωματείο όρους για μια άλλη προοπτική. Εξάλλου, η δράση μας στην Πρωτοβουλία Πρωτοβάθμιων σωματείων για την Αλληλεγγύη στην Κωνσταντίνα Κούνεβα και την κατάργηση του δουλεμπορίου στον δημόσιο και στον ιδιωτικό τομέα καταδεικνύουν τη βούληση για παρέμβαση στην κατεύθυνση της αγωνιστικής δράσης και της ενότητας των πρωτοβάθμιων σωματείων.

Σε αυτή την συνθήκη οι ενωτικές πρωτοβουλίες που πήραμε οδήγησαν στο συντονισμό του σωματείου με άλλα του κλάδου της ιδιωτικής εκπαίδευσης (ΣΕΦΙΕ Θεσσαλονίκης, ΣΙΕΛ Αχαΐας, ΣΙΕΛ Θράκης) με αποτέλεσμα  η διαπραγμάτευση της πανελλαδικής σύμβασης να περάσει στα χέρια των πρωτοβάθμιων. Στη διαδικασία αυτή συμμετείχαν και συνδικάτα που η πλειοψηφία της διοίκησης είναι ΠΑΜΕ. Καλέσαμε σε κοινή Γενική Συνέλευση των σωματείων Βύρωνα-ΣΕΦΚ. Ελπίζαμε ότι ανοίγει ένας άλλος δρόμος, οι εργαζόμενοι να μπορούν να υπερβούν τις παραταξιακές αγκυλώσεις, όμως το προεκλογικό κείμενο ΑΣΚ(ΠΑΜΕ) τόσο αυτό που δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα του συλλόγου, όσο και αυτό που αναρτάται στην ιστοσελίδα επιτίθεται με ψεύδη και λάσπη. Σε μια περίοδο που χρειάζεται ενότητα στη δράση και αντίσταση επιλέγουν τον διαχωρισμό και το ψέμα. Προφανώς η κομματική ιεραρχία ενοχλείται που οι εργαζόμενοι ενώνονται και έχουν αποτελέσματα. Ας συνεχίσουν τον δρόμο που ξέρουν: να καταγγέλλουν και να συσπειρώνουν το κομματικό ακροατήριο ψάχνοντας «εσωτερικούς εχθρούς» στο εργατικό κίνημα…

Η δράση του ενωτικού αγωνιστικού ψηφοδελτίου που εντάσσεται στις αυτόνομες, ριζοσπαστικές παρεμβάσεις-συσπειρώσεις ιδιωτικών εκπαιδευτικών ήταν καταλυτική: χωρίς να ελέγχεται από κομματικούς μηχανισμούς, με εμπιστοσύνη στη συλλογική δράση των ίδιων των εργαζομένων, την ενότητα και τον συντονισμό του εργατικού κινήματος προώθησε τα αιτήματα του κλάδου και αρνήθηκε τον συνδικαλισμό του παζαρέματος και των διαδρόμων, της καταγγελίας των πάντων που διασφαλίζει την καθαρότητα του κομματικού καπέλου. Με τη δράση μας:   

§         Κατοχυρώνουμε σε φροντιστήρια που δεν τηρείται η σύμβαση εργασίας τις κατακτήσεις του σωματείου (αμοιβές, αργίες, εργατικά δικαιώματα) 

§         Διεκδικούμε συμβάσεις αορίστου χρόνου, πλήρες ωράριο, πλήρη ασφάλιση, πλήρη σύνταξη στα 25 χρόνια υπηρεσίας και αναγνώριση της προϋπηρεσίας μετά τον διορισμό

§         Παλεύουμε για δημόσια και δωρεάν εκπαίδευση σύμφωνα με τις ανάγκες των εργαζομένων και όχι του κεφαλαίου.

§         Επιχειρούμε να συμβάλουμε σε ένα εργατικό κίνημα που θα βαδίζει στο δρόμο του ασυμβίβαστου ταξικού ενωτικού μαζικού αγώνα ενάντια σε κάθε αντιλαϊκή πολιτική, μακριά από τις συμβιβασμένες ηγεσίες της ΓΣΕΕ, του ΕΚΑ και της ΟΙΕΛΕ.

 ΌΛΟΙ, ΟΛΕΣ στις εκλογές του ΣΕΦΚ:

 

Παρασκευή 6 Νοέμβρη 9.30μμ-3.30μμ,

 

Σάββατο 7 Νοέμβρη 11.30-5.30μμ,

 

Κυριακή 8 Νοέμβρη, 11πμ-7.30μμ.

 

Δυναμώνουμε το σωματείο, αλλάζουμε τη ζωή μας

 

Aνακοίνωση για τις εκλογές του 2008

Το σωματείο αντιστάθηκε και απάντησε αποφασιστικά και νικηφόρα στις προκλήσεις της εργοδοσίας και την προσπάθεια ποινικοποίησης της συνδικαλιστικής δράσης με την πιο μαζική συμμετοχή καθηγητών φροντιστηρίων σε απεργιακές κινητοποιήσεις στην ιστορία του κλάδου, με ενεργό ρόλο στην Πρωτοβουλία συντονισμού των Πρωτοβάθμιων Σωματείων. Κατοχυρώσαμε σε σημαντικό βαθμό την ισχύ της συλλογικής σύμβασης, το δικαίωμα του σωματείου να μπαίνει στους χώρους δουλειάς. Διευρύναμε τη συμμετοχή νέων συναδέλφων στις διαδικασίες και τις συνελεύσεις του σωματείου. Δοκιμάζουμε μορφές κριτικής παρέμβασης στη γνώση και ανοίγουμε τα γραφεία στο μεράκι, τη δημιουργικότητα των συναδέλφων.

 Όλα αυτά είναι αποτέλεσμα συγκεκριμένης πολιτικής και συνδικαλιστικής κατεύθυνσης που δοκιμάζεται όλα αυτά τα χρόνια στο ΣΕΦΚ.

 Επιμένουμε στη λογική του αυτόνομου ακηδεμόνευτου ταξικού συνδικαλισμού, θέλουμε τα σωματεία να είναι υπόθεση των ίδιων των εργαζομένων, των αναγκών και των διεκδικήσεών τους, να στηρίζονται στην αλληλεγγύη, τη συντροφικότητα, την ανιδιοτέλεια, να είναι όπλα στην πάλη ενάντια σε κράτος και κεφάλαιο και όχι εφαλτήρια κομματικής ανέλιξης. Επιλέγουμε τη σύγκρουση με τις πολιτικές της εργοδοσίας, της Ε.Ε., τη συνδικαλιστική γραφειοκρατία που κάνει πλάτες στην εκμετάλλευση των εργαζομένων στο όνομα της ανταγωνιστικότητας και της ανάπτυξης. Λέμε όχι στον υποταγμένο συνδικαλισμό που σήμερα κυριαρχεί στη ΓΣΕΕ και την ΑΔΕΔΥ και εγκλωβίζει την οργή και την αγανάκτηση των εργαζομένων καθώς απαξιώνει τον αγώνα και τους κάνει να διολισθαίνουν στη γκρίνια και τη μιζέρια. Προσπαθούμε να κάνουμε πράξη την αγωνιστική ταξική ενότητα. Είμαστε μέρος του πανεκπαιδευτικού κινήματος ενάντια στα ιδιωτικά ΑΕΙ και τις αντιδραστικές εκπαιδευτικές αναδιαρθρώσεις.

 Αντιστεκόμαστε στην παραταξιοποίηση των σωματείων, που αντιμετωπίζει με εργαλειακή λογική τα σωματεία ως ιμάντες μεταβίβασης της κομματικής γραμμής. Στο χώρο των Κέντρων Ξένων Γλωσσών η λογική της παραταξιοποίησης διαχωρίζει τους εργαζομένους και τους καθιστά ευάλωτους στην επιθετικότητα των αφεντικών. Οι συνάδελφοι του ΠΑΜΕ ασχολήθηκαν με την παραταξιακή καθαρότητα του «Βύρωνα», δεν πάλεψαν  για τη μαζικοποίηση του σωματείου και την απόκρουση των προκλήσεων της εργοδοσίας που έστησε εργοδοτικό σωματείο και καταργεί τις κατακτήσεις της συλλογικής σύμβασης εργασίας. Χρησιμοποίησαν την επίθεση των εργοδοτών για να ηγεμονεύσει η παράταξή τους στο χώρο των ιδιωτικών εκπαιδευτικών, φτιάχνοντας νέο σωματείο που εμπεριέχει τους καθηγητές στα φροντιστήρια, τα ιδιωτικά σχολεία, ΙΕΚ χωρίς να ρωτήσουν τους ίδιους τους εργαζομένους και τις γενικές συνελεύσεις τους. Αποτέλεσμα: ο «Βύρωνας» δεν μπορεί πια να υπογράψει συλλογική σύμβαση εργασίας, ο εργασιακός μεσαίωνας είναι πια και με νόμο πραγματικότητα για τους/τις συναδέλφους στα ξενόγλωσσα.

 Αντίθετα, η ενότητα των εργαζομένων στη δράση έφερε τη μαζικοποίηση του ΣΕΦΚ και την κατοχύρωσή του στο πανεκπαιδευτικό κίνημα, τάραξε τα λιμνάζοντα νερά στην ΟΙΕΛΕ, την υποχρεώνει, παρά την βούληση της υποταγμένης και εκμαυλισμένης ηγεσίας της, να στραφεί εναντίον των ιδιοκτητών ιδιωτικών σχολείων που θέλουν να μετατρέψουν τα σχολεία σε φροντιστήρια. Αυτή η λογική δίνει υπόσταση στον πανελλαδικό συντονισμό των σωματείων των καθηγητών φροντιστηρίων, επέβαλε να γίνουν θέσεις της ΟΙΕΛΕ τα αιτήματα του κλάδου, εξασφάλισε την εκλογή εκπροσώπου από το σωματείο της Θεσσαλονίκης (ΣΕΦΙΕ) στο ΔΣ της ΟΙΕΛΕ, βελτίωσε τη διαπραγματευτική θέση μας απέναντι στους εργοδότες στις διαπραγματεύσεις για την πανελλαδική σύμβαση.

Το σωματείο έχει την εμπιστοσύνη των συναδέλφων, που γνωρίζουν ότι έρχονται σε ένα σωματείο που μοναδικό του κριτήριο είναι η διάθεση για ρήξη με την εργοδοσία, η αλληλεγγύη και η αγωνιστικότητα, που δεν τους αντιμετωπίζει ως προεκλογικό ακροατήριο, που δεν τους ζητά να αποδεχτούν την καταγγελία όλων των άλλων για να υπογράψει κείμενο αλληλεγγύης για την απόλυσή τους. Σε ένα χώρο που κάνει πράξη την εργατική δημοκρατία χωρίς επαγγελματίες συνδικαλιστές, που δεν ταυτίζει τη διοίκηση του σωματείου με τα ίδια πρόσωπα, αλλά στηρίζεται στην πρωτοβουλία και τη συνεισφορά των ίδιων των συναδέλφων, που δίνει τη δυνατότητα σε όλους να συμμετέχουν παλεύοντας στην πράξη και όχι διακηρυκτικά ενάντια στη γραφειοκρατία, την ιεραρχία, τη διαμεσολάβηση.

Σε αυτή την κατεύθυνση συνεχίζουμε. Αντιστεκόμαστε, διεκδικούμε, αλλάζουμε τη ζωή μας με τη συλλογική πάλη.

Στο χέρι μας είναι, αν οι συνθήκες που περιγελούν τις ανάγκες μας, θα ανατραπούν.

  Aνακοίνωση για τις εκλογές του 2007

 Τα τελευταία χρόνια το σωματείο έκανε σημαντικά βήματα. Διευρύναμε τα δικαιώματά μέσα μας με τη συλλογική σύμβαση εργασίας (μισθολογικές αυξήσεις, επαναπρόσληψη εγκύων, αμοιβή για ενημερώσεις γονέων). Κατοχυρώσαμε στην πράξη τις αργίες. Δώσαμε πετυχημένες μάχες σε επιθεωρήσεις εργασίας και στο ΙΚΑ. Ενεργοποιήσαμε τον ελεγκτικό ρόλο των υπηρεσιών του Υπουργείου Παιδείας στην τήρηση των αργιών. Απαντήσαμε μαζικά και νικηφόρα στην προσπάθεια ποινικοποίησης της συνδικαλιστικής δράσης απέναντι σε μια εργοδοτική ένωση που διεκδικεί τη σύγχρονη δουλοπαροικία. Είχαμε ενεργό ρόλο στην λειτουργία της ομοσπονδίας, της ΟΙΕΛΕ δίνοντας μάχη ενάντια στις απολύσεις στα ιδιωτικά σχολεία και αποκαλύπτοντας την πλήρη συναίνεση της ηγεσίας της προς την κυβερνητική πολιτική. Διευρύναμε την αλληλεγγύη προς το σωματείο και συμμετείχαμε ενεργά σε όλους τους μεγάλους αγώνες για τη δημόσια και δωρεάν παιδεία.

Την ίδια στιγμή το σωματείο κατάφερε να αυξήσει τη μαζικότητά του. Ανανεώθηκε και μπόρεσε να ενεργοποιήσει και νεότερους συναδέλφους που παρεμβαίνουν ενεργά, διεκδικούν τα δικαιώματά τους, κάνουν καταγγελίες, δίνουν μάχες στους χώρους τους.

Όλα αυτά δεν έγιναν τυχαία. Έγιναν γιατί στο σωματείο ι συγκεκριμένη αντίληψη για το συνδικαλισμό. Σε αυτό το σωματείο δεν έχει θέση ο ‘συνδικαλιστής’ συνομιλητής του Υπουργείου και της εργοδοσίας που απεργάζεται την απαξίωση των συλλογικών συμφερόντων των εργαζομένων και επιδιώκει την ατομική του ανέλιξη, όπως συμβαίνει σε πολλές ομοσπονδίες του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα. Δεν δίνει τον τόνο όμως ούτε και ο συνδικαλιστής που πρωτίστως ενδιαφέρεται για την κομματική επιρροή της μιας ή της άλλης τάσης της αριστεράς και αντιμετωπίζει το σωματείο ως κομματική σφραγίδα ή ως προέκταση του κομματικού μηχανισμού.

Σε αυτό το σωματείο δοκιμάστηκε και δοκιμάζεται η πρακτική του ασυμβίβαστου, αυτόνομου ταξικού συνδικαλισμού. Θέλουμε τα συνδικάτα να ανήκουν στους ίδιους τους εργαζομένους και να είναι όπλο στον αγώνα τους ενάντια στους εργοδότες και το κράτος. Θέλουμε τα σωματεία να είναι ανυποχώρητα στην υπεράσπιση των συμφερόντων των εργαζομένων και της νεολαίας ενάντια στις πολιτικές του κεφαλαίου, των κυβερνήσεων, της Ε.Ε. Θέλουμε τα σωματεία να αμφισβητούν τις πολιτικές που στο όνομα της παραγωγικότητας και της ανταγωνιστικότητας οδηγούν σε όλο και χειρότερη θέση την εργαζόμενη πλειοψηφία. Και αυτό γιατί πιστεύουμε ότι η σύγχρονη κοινωνική βαρβαρότητα δεν είναι μονόδρομος, αλλά μπορεί να απαντηθεί με μαζικούς αγώνες. Αυτή την κατεύθυνση υπερασπιζόμαστε στο Ενωτικό Αγωνιστικό Ψηφοδέλτιο (που συμμετέχουμε στις Αυτόνομες Ριζοσπαστικές Παρεμβάσεις - Συσπειρώσεις Ιδιωτικών Εκπαιδευτικών).

Μπροστά μας υπάρχουν μεγάλες προκλήσεις. Όποια κυβέρνηση και εάν βγει από τις επερχόμενες εκλογές, το σίγουρο είναι ότι θα προσπαθήσει να αντιμετωπίσει τους εργαζομένους ως αναλώσιμο υλικό. Το δρόμο το δείχνουν οι αγώνες της περασμένης χρονιάς, οι αγώνες των δασκάλων και των φοιτητών, αγώνες μαχητικοί, ανυποχώρητοι που συγκρούστηκαν με την κυρίαρχη πολιτική. Το εργατικό κίνημα θα πρέπει επιτέλους να διαλέξει το δρόμο της ρήξης και όχι της υποταγής στις αντιλαϊκές πολιτικές. Ως σωματείο θα πρέπει να αναζητήσουμε δρόμους αλληλεγγύης και αγωνιστικού συντονισμού με όσους μοιράζονται την ίδια αγωνία για την υπέρβαση των αδιεξόδων του ταξικού συνδικαλισμού. Ταυτόχρονα, θα πρέπει να δώσουμε τη μάχη, για να κάνουμε το ΣΕΦΚ ένα σωματείο ακόμη πιο μαζικό, με παρουσία σε όλους τους εργασιακούς χώρους, με καθημερινή αντίσταση στην εργοδοσία, με δυνατότητα μεγάλων κινητοποιήσεων, με κριτικό παιδαγωγικό αντίλογο στη σύγχρονη «εκπαίδευση της αμάθειας».

Αυτές τις μάχες μπορούμε να τις δώσουμε ενωτικά, συναδελφικά και  αποτελεσματικά. Η συνθήκη που περιγελά τις ανάγκες μας μπορεί να ανατραπεί. Τα φετινά κινηματικά ξεσπάσματα δεν είναι στιγμές του παρελθόντος. Είναι προμηνύματα ενός καλύτερου αύριο!

 

 

Aνακοίνωση για τις εκλογές του 2006

  

Ενωτικό Αγωνιστικό Ψηφοδέλτιο

Αυτόνομες, Ριζοσπαστικές Παρεμβάσεις-Συσπειρώσεις Ιδιωτικών Εκπαιδευτικών


Το Ενωτικό Αγωνιστικό Ψηφοδέλτιο αποτελεί από το 1995 – χρονιά ανασυγκρότησης του ΣΕΦΚ – την πλειοψηφία του ΔΣ.

11 χρόνια μετά, ο ΣΕΦΚ είναι ένα από τα λίγα πρωτοβάθμια συνδικάτα που δεν ελέγχονται από την εργοδοσία ούτε από κομματικούς μηχανισμούς. Είναι μέρος του εκπαιδευτικού κινήματος που παλεύει ενάντια στην ιδιωτικοποίηση της εκπαίδευσης, την αναθεώρηση του άρθρου 16 του Συντάγματος.

11 χρόνια οι εργαζόμενοι στον κλάδο ασφαλιζόμαστε υποχρεωτικά στο ΙΚΑ. Έχουμε Συλλογική Σύμβαση Εργασίας που δεν μένει πουκάμισο αδειανό, αλλά παλεύουμε για την εφαρμογή της, στο ωρομίσθιο, στις αργίες, στα δώρα.

Σε ένα χώρο που χαρακτηρίζεται από την εξατομίκευση, την ψευδαίσθηση ότι με την επιστημοσύνη τα καταφέρνεις καλύτερα από ό,τι με τη συλλογικότητα, την προσδοκία ότι η εργασία στα φροντιστήρια είναι προσωρινή, υπήρξαν και υπάρχουν αυτοί που είτε βρίσκονται στα φροντιστήρια είτε βρίσκονται στα σχολεία παλεύουν για  δημόσια και δωρεάν παιδεία χωρίς εξεταστικούς φραγμούς που δεν θα αναπαράγει την κυρίαρχη ιδεολογία, αλλά θα εναντιώνεται στην τυποποίηση και τη μηχανιστική γνώση και θα διαμορφώνει ελεύθερους ανθρώπους χωρίς στερεότυπα και προκαταλήψεις.

Το συνδικάτο και η πλειοψηφία του ΔΣ διώκονται από το 2000 με αγωγές και μηνύσεις. Τελευταία δίωξη αυτή του αντιπροέδρου του ΕΣΙΦΜΕΑ (της εργοδοτικής ένωσης του ν. Αττικής) Ι. Δράκου ο οποίος αξιώνει με αγωγή να του καταβληθούν 1.310.000 Ευρώ από το σωματείο και από τους Πέτρο Μαραφή, Σταμάτη Κρητικό, Παναγιώτη Σωτήρη, Βέττας Ρέππα και Κλέαρχο Σμυρναίο, μέλη όλοι των Παρεμβάσεων, επειδή διεκδίκησαν να τηρούνται οι αργίες που ορίζονται από τη συλλογική σύμβαση εργασίας. Οι διώξεις αυτές όχι μόνο δεν ανέστειλαν τη δυναμική του ΣΕΦΚ, αλλά αντίθετα μας έδωσαν τη δυνατότητα να απευθυνθούμε στην κοινωνία και να δημοσιοποιήσουμε τον εργασιακό μεσαίωνα στα φροντιστήρια. Με τη στάση μας απέναντι στις διώξεις κερδίσαμε την εμπιστοσύνη των συναδέλφων που είδαν την ανιδιοτέλεια όσων δε χρησιμοποιούν το συνδικαλισμό για να περνάνε καλύτερα, αλλά είναι δίπλα στους συναδέλφους για την εφαρμογή της ΣΣΕ στο χώρο δουλειάς, στις επιθεωρήσεις εργασίας, στο ΙΚΑ, και γι’ αυτό διώκονται.  

Από το 2004 συνάδελφοι κυρίως από τον ΣΕΦΚ αλλά και από τον ΣΙΕΛ, το συνδικάτο των καθηγητών/τριών στα ιδιωτικά σχολεία, φτιάξαμε τις Παρεμβάσεις Ιδιωτικών Εκπαιδευτικών. Προσπαθούμε να προωθήσουμε και στο επίπεδο της ΟΙΕΛΕ, της Ομοσπονδίας των ιδιωτικών εκπαιδευτικών μια άλλη αντίληψη. Πήραμε πρωτοβουλίες για να αναδειχθούν τα αιτήματα του κλάδου, οι συμβάσεις αορίστου χρόνου, η πλήρης ασφάλιση για πλήρες ωράριο, η αναγνώριση της εκπαιδευτικής προϋπηρεσίας, η κατοχύρωση και η διεύρυνση των αργιών. Στα αμφιθέατρα και στους δρόμους με το φοιτητικό κίνημα, με τους δασκάλους, στο πανεκπαιδευτικό μέτωπο ενάντια στην αναθεώρηση του άρθρου 16.

Αγωνιζόμαστε ενάντια στην πολιτική της κυβέρνησης της ΝΔ (αλλά και των προηγούμενων του ΠΑΣΟΚ), της ΕΕ και της εργοδοσίας, για να αποκρούσουμε τις ελαστικές σχέσεις εργασίας, τις ιδιωτικοποιήσεις, τη λιτότητα, την αντιασφαλιστική επίθεση, τον αυταρχισμό, τα εξοντωτικά ωράρια εργασίας. Αρνούμαστε το συνδικαλισμό των διαδρόμων και του παζαρέματος της συλλογικής απαξίωσης. Επιμένουμε να οραματιζόμαστε μια κοινωνία χωρίς καταπίεση και εκμετάλλευση.

Στηρίξαμε τον ΒΥΡΩΝΑ, το συνδικάτο των καθηγητών/τριών στα φροντιστήρια ξένων γλωσσών, κόντρα στην επίθεση που δέχονται από τους εργοδότες. Μαζί με τον ΣΙΕΛ κάναμε κινητοποιήσεις έξω από τα ιδιωτικά σχολεία που απολύουν συναδέλφους και παραβιάζουν την εργατική νομοθεσία. Επιδιώκουμε να συντονιστούμε και με άλλα σωματεία ενάντια στην αντεργατική επίθεση

Θέση μας είναι ότι είναι αδιέξοδος ο «πόλεμος ανακοινώσεων», η «καθαρότητα», η χωριστική παραταξιακή αντίληψη. Αντίθετα, χρειάζεται να πάρουμε πρωτοβουλίες με ενότητα στη δράση και συντονισμό των αγώνων, ώστε να είναι αποτελεσματική η σύγκρουση με την εργοδοσία, την πολιτική εξουσία αλλά και τους μηχανισμούς τους μέσα στο εργατικό κίνημα. Όταν οι ίδιοι οι εργαζόμενοι παίρνουμε την ευθύνη του αγώνα στα χέρια τους, όταν δεν απαιτούμε να έχουν όλοι τις ίδιες από­ψεις με μας κι αυτό να το βάζουμε ως προϋπόθεση για να παλέ­ψουμε μαζί, τότε ο αγώνας χτίζεται στη βάση της ταξικής συνείδησης και οι εργαζόμενοι μπορούν να αλλάξουν και τα σωματεία αλλά και τη ζωή…

 

 

ΑΥΤΟΝΟΜΕΣ  ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΕΣ  ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ-ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ

ΙΔΙΩΤΙΚΩΝ  ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ

Πλαίσιο κειμένου:  
ΑΥΤΟΝΟΜΕΣ  ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΕΣ  ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ-ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ 
ΙΔΙΩΤΙΚΩΝ  ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ

 ΕΚΛΟΓΕΣ ΣΙΕΛ 6-13 ΔΕΚΕΜΒΡΗ

 

Η Παιδεία είναι ένα καζάνι που βράζει!

Μετά το μαζικό κίνημα των φοιτητικών καταλήψεων της περασμένης άνοιξης που ανέστειλε τις αντιδραστικές αναδιαρθρώσεις στην ανώτατη εκπαίδευση, τη σκυτάλη πήρε η ηρωϊκή απεργία των δασκάλων και ακολούθησαν οι καθηγητές και οι μαθητικές καταλήψεις: επί έξι βδομάδες το κέντρο της Αθήνας και όλων των μεγάλων πόλεων συγκλονιζόταν από την πρωτοφανή μαζικότητα και τον παλμό των συλλαλητηρίων, όπου πήραν μέρος δεκάδες χιλιάδες εκπαιδευτικοί, μαθητές, φοιτητές, γονείς, εργαζόμενοι. Η απάντηση της κυβέρνησης ήταν «δεν έχουμε λεφτά, έχουμε όμως χημικά». Φυσικά. Οι εκπαιδευτικοί δεν είναι τραπεζίτες, βιομήχανοι, «κουμπάροι», μεσίτες, αστυνόμοι και δικαστές. Λεφτά δεν υπάρχουν για την Παιδεία, όταν σε σχέση με πέρυσι: κατά 45 % αυξήθηκαν τα καθαρά κέρδη των εισηγμένων στο Χρηματιστήριο εταιρειών, πάνω από 60% των Τραπεζών, 150% των εταιρειών πετρελαίου κ.λπ. Ποσοστά συγκρίσιμα με την αύξηση του «κάτι κόμμα τόσο σε τέσσερεις δόσεις» της διετούς σύμβασης που υπέγραψε η Γ.Σ.Ε.Ε. 

 

Συνάδελφοι. Το ζήτημα μπροστά στην ελληνική κοινωνία, μπροστά στον καθένα από μας έχει τεθεί καθαρά:

4     Θα επιτρέψουμε την πλήρη εμπορευματοποίηση της εκπαίδευσης, θα αφήσουμε να γίνει πραγματικότητα το όραμα των κυβερνώντων (κεφαλαίου, κυβέρνησης, Ε.Ε.) για «σχολεία-μαγαζιά με γονείς πελάτες κι αμόρφωτα παιδιά» όπως πολύ χαρακτηριστικά και δυνατά ακούγεται το σύνθημα στα μαζικά πανεκπαιδευτικά συλλαλητήρια;

4     Θα αφήσουμε τη ζωή μας να περάσει κυνηγώντας όλη τη μέρα ένα αβέβαιο μεροκάματο που με το ζόρι θα καλύπτει τις δόσεις των δανείων, αλλά όχι τις πραγματικές ανάγκες μας ή θα αγωνιστούμε για να ζούμε με αξιοπρέπεια από μία δουλειά;

 

Η κατάσταση στην ιδιωτική εκπαίδευση

-       Μαζικά φτάνουν στην Ο.Ι.Ε.Λ.Ε. οι καταγγελίες συναδέλφων: εργασία χωρίς διοριστήρια, απλήρωτη εργασία για ενημερώσεις γονέων, εκδηλώσεις κ.λπ., μειώσεις ωρών, μειωμένες αμοιβές,  φροντιστηριακές ώρες χωρίς διοριστήριο, απολύσεις χωρίς καταβολή της νόμιμης αποζημίωσης κ.ά.

-       Οι αποκαλύψεις της ΟΙΕΛΕ για τα πλαστά πτυχία που έδιναν ιδιωτικά ΤΕΕ,  έδωσαν δείγματα της κατάστασης που θα αντιμετωπίσουμε αν ιδιωτικοποιηθούν και τα Πανεπιστήμια.

-       Οι δεκάδες φετινές απολύσεις συναδέλφων θρυματίζουν την πολυδιαφημισμένη βιτρίνα του «εξασφαλισμένου ιδιωτικού εκπαιδευτικού» και δείχνουν τις πραγματικές διαθέσεις των εργοδοτών. Αλλά κυρίως δείχνουν ότι καμιά νομοθεσία και καμιά στάση υποταγής δεν μπορεί να μας εξασφαλίσει, αν με τον αγώνα και την αλληλεγγύη μας δεν υπερασπιστούμε το δικαίωμά μας για σίγουρη δουλειά.

 

Κι όμως, η στάση του μπλόκ εξουσίας (Ενότητα-ΔΑΚΕ) στο ΣΙΕΛ και την ΟΙΕΛΕ δίνει την εντύπωση ότι οι ιδιωτικοί εκπαιδευτικοί ζούν σε άλλο πλανήτη. Σε απομόνωση από το υπόλοιπο εκπαιδευτικό κίνημα, στο ρόλο του μόνιμου χειροκροτητή του Υπουργείου Παιδείας: υποστήριξε το νομοσχέδιο για την τεχνική εκπαίδευση που διαχωρίζει τους μαθητές σε δύο κατηγορίες, στέλνοντας στον καιάδα των ΕΠΑ.Σ. όσους «δεν παίρνουν τα γράμματα»,  δεν αντέδρασε στην επιβολή  της βάσης του 10 για την εισαγωγή στα ΑΕΙ, που έφτιαξε πελατεία για σχολές και κολέγια αδειάζοντας τα Τ.Ε.Ι., υποστηρίζει την αναθεώρηση του άρθρου 16 του Συντάγματος ώστε να επιτραπεί η ίδρυση ιδιωτικών Πανεπιστημίων,  δεν έχει άποψη για τα νέα προγράμματα και βιβλία, όπου εκδοτικοί οίκοι ελέγχουν όλο το πακέτο «σχολικό βιβλίο και βοήθημα», δεν διαμαρτύρεται όταν οι απεργοί εκπαιδευτικοί αντιμετωπίζονται με χημικά και σιδερογροθιές, δεν διεκδικεί τίποτα για τον ιδιωτικό εκπαιδευτικό ούτε καν έναν αξιοπρεπή μισθό, δεν στηρίζει τουλάχιστον τις άλλες εκπαιδευτικές ομοσπονδίες που αγωνιστικά διεκδικούν 1400 ευρώ εισαγωγικό μισθό.

Άς πάρουμε τις υποθέσεις στα χέρια μας

Απόλυτα δικαιολογημένες οι αντιδράσεις συναδέλφων που με ενυπόγραφες επιστολές τους προς τα Δ.Σ. του ΣΙΕΛ και της ΟΙΕΛΕ διαμαρτύρονται και ζητούν το λόγο:

«...εκφράζουμε την έντονη δυσαρέσκειά μας για την πρωτοφανή στάση της Ομοσπονδίας μας ως προς τις κινητοποιήσεις του κλάδου. Αναρωτιόμαστε ποιοί λόγοι επιβάλλουν τη «σιωπή» των ιδιωτικών εκπαιδευτικών ενώ το σύνολο των υπολοίπων διαμαρτύρεται τόσο ηχηρά και καθολικά, με αιτήματα στα οποία τουλάχιστον θα έπρεπε να συμπαρασταθούμε.» (Από την επιστολή των εκπαιδευτικών της Σχολής Μωραϊτη).

«Μπροστά σ’αυτή την κατάσταση εντύπωση μας προκαλεί το γεγονός ότι τα ΔΣ του ΣΙΕΛ και της ΟΙΕΛΕ έμειναν αμέτοχα. ...με δεδομένο ότι οι δάσκαλοι έχουν δώσει έναν αγώνα και για εμάς ..., θα πρέπει: α) το ΔΣ του ΣΙΕΛ να συγκαλέσει γενική συνέλευση του σωματείου στην οποία θα συζητηθεί το πρόγραμμα δράσης, β) το ΔΣ της ΟΙΕΛΕ να συμπαραταχθεί με τους συναδέλφους των δημόσιων σχολείων με απεργιακές κινητοποιήσεις και όχι στάσεις εργασίας, γ) και τα δύο ΔΣ να πάρουν θέση για τις αλλαγές που λαμβάνουν χώρα και την εν γένει κατάσταση (νέα σχολικά εγχειρίδια, ευέλικτη ζώνη, τι γνώση παρέχεται, στάση του ΥΠΕΠΘ στις κινητοποιήσεις που έχουν πραγματοποιηθεί, η οικονομική κατάσταση των εκπαιδευτικών κ.λπ.). (Απο την επιστολή των εκπαιδευτικών της Ερασμείου Ελληνογερμανικής Σχολής).

 Η απάντηση του ΔΣ της ΟΙΕΛΕ αποτελεί μνημείο υποταγμένου και «καθώς πρέπει» συνδικαλισμού. Σταχυολογούμε: «... δεν επιβάλαμε ως συντεχνιακή κατάκτηση ούτε με την ισχύ του πλήθους μας ούτε με την ένταση των συνθημάτων και των απεργιών μας, αλλά με την ισχύ των επιχειρημάτων μας και την άσκηση πολιτικής μέσα στον κοινωνικό μας περίγυρο... . Ο συνδικαλισμός δεν προχωρεί μόνο με συνθήματα κινητοποιήσεις και ρήξεις (...) προχωρεί και με διάλογο, διαπραγμάτευση, έρευνα και τεκμηρίωση. (...) ». Σύμφωνα με την πλειοψηφία του ΔΣ της ΟΙΕΛΕ, όταν τα αιτήματα των απεργών δεν ικανοποιούνται, αυτό οφείλεται στο ότι δεν έχουν επιχειρήματα, δηλαδή έχουν άδικο.

 

Εμείς, οι «Παρεμβάσεις», δώσαμε τη μάχη τη χρονιά που πέρασε, μέσα κι έξω από το ΔΣ της ΟΙΕΛΕ, για πρωτοβουλίες που θα ενημερώνουν, θα συσπειρώνουν και θα κινητοποιούν τους ιδωτικούς εκπαιδευτικούς. Πιστεύουμε ότι ο συνδικαλισμός είναι υπόθεση όλων και όχι των «λίγων και εκλεκτών» που θα «αντιπροσωπεύουν» και θα διαμεσολαβούν τις διαθέσεις του κλάδου σε  δημόσιες σχέσεις και παζάρια για τη διατήρηση μιας συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας και κάποιων, καταπατημένων στην πράξη, «κεκτημένων». Θεωρούμε τη Γενική Συνέλευση και τις εκλογές του ΣΙΕΛ ευκαιρία να βγεί μπροστά η διάθεση πάρα πολλών συναδέλφων για μια αγωνιστική στροφή στο Σύλλογό μας. Για έναν ΣΙΕΛ που θα έχει δύναμή του τα μέλη του, θα εμπιστεύεται και θα στηρίζει τον ιδιωτικό εκπαιδευτικό στην καθημερινή του μάχη να αλλάξουν τα πράγματα, πρώτα-πρώτα μέσα στο χώρο δουλειάς του, αλλά και στην εκπαίδευση και στην κοινωνία.

Στην προσπάθεια αυτή καλούμε όλους τους συναδέλφους.   Αγωνιζόμαστε για:

·        Αυξήσεις στους μισθούς των εκπαιδευτικών. 1400 ευρώ εισαγωγικό μισθό.

·        Υπεράσπιση της Δημόσιας Δωρεάν Εκπαίδευσης. Όχι στην ιδιωτικοποίηση – εμπορευματο-ποίηση. Χρηματοδότηση της εκπαίδευσης στο 5% του ΑΕΠ ή στο 15% του Γ.Κ.Π.

·        Ενιαίο 12χρονο δημόσιο, υποχρεωτικό και δωρεάν σχολείο – Δίχρονη υποχρεωτική προσχολική αγωγή – Ενιαία Πανεπιστημιακή Εκπαίδευση.

·        Όχι στην αναθεώρηση του άρθρου 16 του Συντάγματος – Όχι στην αναθεώρηση που καταργεί τη μονιμότητα.

·        Όχι ελαστική εργασία στην εκπαίδευση, δημόσια και ιδιωτική. Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους. Να μπει φραγμός στην εργοδοτική αυθαιρεσία σε όλες τις βαθμίδες της ιδιωτικής εκπαίδευσης. Να περιοριστεί το δικαίωμα των αυθαίρετων και αναιτιολόγητων απολύσεων.

·        Παιδαγωγική ελευθερία και δημοκρατία στο σχολείο –όχι στην κατηγοριοποίηση των σχολείων.

Συνάδελφοι, αν θέλουμε δημόσια και δωρεάν εκπαίδευση για όλο το λαό, παιδαγωγική ελευθερία και σύγχρονα προγράμματα σπουδών, αν θέλουμε σίγουρη και σταθερή δουλειά, ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς μας, ένας δρόμος υπάρχει. Αυτός της αγωνιστικής διεκδίκησης σε ένα πανεκπαιδευτικό-πανεργατικό μέτωπο.

 

ΝΑ ΑΛΛΑΞΟΥΜΕ ΤΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ   ΝΑ ΑΛΛΑΞΟΥΜΕ ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ

 

Aνακοίνωση για τις εκλογές του 2005

 

Ενωτικό Αγωνιστικό Ψηφοδέλτιο / Αυτόνομες ριζοσπαστικές παρεμβάσεις - συσπειρώσεις ιδιωτικών εκπαιδευτικών

 

Ποια κατεύθυνση δοκιμάστηκε φέτος στο ΣΕΦΚ

Στη χρονιά που πέρασε ο ΣΕΦΚ κλήθηκε να απαντήσει νικηφόρα σε μεγάλες προκλήσεις:

Η προσπάθεια, που ξεκίνησε τα προηγούμενα χρόνια, έχει ως αποτέλεσμα ο ΣΕΦΚ να μαζικοποιηθεί και να διευρύνει την απήχησή του στους/στις συναδέλφους, να ανοίξει τα θεσμικά αιτήματα και να προβάλει διεκδικήσεις προς την πολιτική εξουσία. Το ίδιο ισχύει και για την προσπάθεια να αναβαθμιστεί και να γίνει πιο ευανάγνωστη, μάχιμη και πλούσια η εφημερίδα και η ιστοσελίδα του σωματείου.

Αυτά ήταν τα αποτελέσματα της συγκεκριμένης κατεύθυνσης που δοκιμάστηκε στο σωματείο:

 

Στην πράξη κρινόμαστε

Οι επιτυχίες του σωματείου αποτελούν και την έμπρακτη απάντηση σε όλες εκείνες τις μικρόψυχες κριτικές που ακούγονται για τη δράση του ΣΕΦΚ και που έχουν δημοσιοποιηθεί και από τις σελίδες του «Διαλείμματος». Δεν μετανιώνουμε που επιμείναμε στην ανάγκη να πραγματοποιηθεί η απεργία, όταν κάποιοι τη χαρακτήριζαν τυχοδιωκτισμό και θεωρούμε ορθή την επιλογή να υπάρξει κάλπη στις εκλογές για την απόφαση, γιατί έτσι εκφράστηκε η βούληση των συναδέλφων. Ούτε μετανιώνουμε, επειδή επιδιώκουμε την ενότητα στη δράση των σωματείων, γυρνάμε την πλάτη στον υποταγμένο κυβερνητικό και εργοδοτικό συνδικαλισμό και παλεύουμε για την πανελλαδική δικτύωση όλων εκείνων που θέλουν ένα ανεξάρτητο, ριζοσπαστικό ταξικό κίνημα μέσα από το εγχείρημα των Παρεμβάσεων - Συσπειρώσεων - Κινήσεων και των εργατικών σχημάτων. Γι’ αυτό και δεν διαλέγουμε, ούτε πρόκειται να διαλέξουμε ποτέ, το ρόλο του «γκρινιάρη στη γωνία», που χωρίς καμιά ουσιαστική συμμετοχή στις μάχες που δίνει το σωματείο, αναζητά προσχήματα και αφορμές για διαφοροποιήσεις. Σε τελική ανάλυση, για μας τα σωματεία κρίνονται από το πόσο αποτελεσματικά είναι στην υπεράσπιση των δικαιωμάτων των εργαζομένων και όχι από το πώς τα ‘βαθμολογεί’ η μία ή η άλλη τάση της αριστεράς.

 

Οι προκλήσεις είναι μπροστά μας

Το επόμενο διάστημα έχουμε μπροστά μας μεγάλες προκλήσεις: Η κυβέρνηση, με τη συναίνεση του ΠΑΣΟΚ, την ενίσχυση από την Ε.Ε. και την στήριξη του ΣΕΒ, καταργεί κατακτήσεις δεκαετιών, όπως το 8ωρο, θεσμοθετεί την απόλυτη εργοδοτική εξουσία, αυξάνει τα όρια ηλικίας και μειώνει τις συντάξεις, βαθαίνει τον ταξικό χαρακτήρα της εκπαίδευσης, ενισχύει τρομαχτικά τους μηχανισμούς καταστολής και συνολικά προετοιμάζει όρους ενός σύγχρονου εργασιακού και κοινωνικού μεσαίωνα. Οι εμπειρίες από τους αγώνες των προηγούμενων ετών, αλλά και τα σημάδια ελπίδας από γεγονότα, όπως η μαζική απόρριψη των ευρωσυνταγμάτων σε Γαλλία και Ε.Ε., δείχνουν ότι αυτή η πολιτική δεν είναι νομοτέλεια. Αντίθετα, αγώνες μαζικοί, αποφασιστικοί και συντονισμένοι μπορούν να κερδίσουν, αγώνες που είναι στα χέρια των εργαζομένων και δε διστάζουν να προβάλλουν το σύνολο των σύγχρονων εργατικών αναγκών.

Το ίδιο ισχύει και για τον ΣΕΦΚ: Οι κατακτήσεις του σωματείου κινδυνεύουν να μείνουν μετέωρες και να διακυβευτούν, εάν η λειτουργία, η αγωνιστική παρέμβαση, η καθημερινότητα του σωματείου δεν γίνει υπόθεση των ίδιων των μελών του και εάν δεν υπάρξει όχι μόνο αγωνιστική ετοιμότητα, αλλά και κλιμάκωση της αντιπαράθεσης απέναντι στις προκλήσεις κυβέρνησης και εργοδοσίας καθώς και συντονισμός με το υπόλοιπο μαχόμενο εργατικό κίνημα.

 

Η σημασία της παρέμβασης στην ΟΙΕΛΕ

 

Δοκιμάσαμε, όμως, και την παρέμβαση στην ΟΙΕΛΕ, συγκρουστήκαμε με την πλειοψηφία του ΔΣ, καταγγέλλοντας τη συναινετική της στάση απέναντι στο Υπουργείο και τη συμμετοχή της σε κινήσεις, όπως το ιδιωτικό Πανεπιστήμιο της ΓΣΕΕ («Ακαδημία Εργασίας»). Δοκιμάσαμε στην πράξη την ενότητα στη δράση με τις άλλες παρατάξεις της Αριστεράς. Αυτή την προσπάθεια θέλουμε να τη συνεχίσουμε και να υπάρχει μαζική παρουσία στο επόμενο συνέδριο της ΟΙΕΛΕ (για το οποίο εκλέγουμε αντιπροσώπους σε αυτές τις εκλογές).

 

Στην ενότητα η δύναμη, στον αγώνα η νίκη!

Εμείς πιστεύουμε ότι τα σωματεία ανήκουν στα ίδια τα μέλη τους, στους ίδιους τους αγωνιζόμενους εργαζόμενους. Καλούμε τους συναδέλφους να ψηφίσουν το Ενωτικό Αγωνιστικό Ψηφοδέλτιο / Αυτόνομες ριζοσπαστικές παρεμβάσεις - συσπειρώσεις ιδιωτικών εκπαιδευτικών όχι για να του «αναθέσουν» τη διοίκηση, αλλά για να παλέψουμε ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ για την υπεράσπιση του δικαιώματός μας στη δουλειά και την αξιοπρέπεια, για να συναντηθούμε σε αγωνιστικούς δρόμους πριν, κατά και κυρίως μετά τις εκλογές!