Kινητοποίηση στο υπουργείο Εργασίας

ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ

ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΩΝ

ΜΕΣΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΞΕΝΩΝ ΓΛΩΣΣΩΝ

 ΤΡΙΤΗ 18-5-2004

11.ΟΟ π.μ.

ΣΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗΣ

ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

Σταδίου 29

 ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΤΩΡΑ:

  • Καταβολή 25 ενσήμων το μήνα για απασχόληση 21 ωρών την εβδομάδα.
  • Πλήρη ασφαλιστική κάλυψη

 

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΑ ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΑ ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Βιώνουμε μια κατάφωρη αδικία

Σε μια εργασία σαν τη δική μας –μερική και αναγκαστικά πολλαπλή, με μόνιμη την καλοκαιρινή ανεργία και μ’ ένα ορισμένο ηλικιακό όριο- τα προβλήματα γύρω από την κοινωνική ασφάλιση των καθηγητών φροντιστηρίων έχουν πάρει πλέον εκρηκτικό χαρακτήρα. Ολοένα και μεγαλύτερος αριθμός συναδέλφων λαμβάνει ελλιπή ένσημα, που συνήθως δεν ξεπερνάνε τα 150 το χρόνο! Συχνά  καταβάλλουμε ασφαλιστικές εισφορές κατά μεγαλύτερες από αυτές της 1ης ασφαλιστικής κλάσης, αλλά δεν μας επικολλούνται 25 ένσημα το μήνα. Τα παραπάνω αφορούν και όσους καθηγητές έχουν πλήρη απασχόληση, δηλαδή 21 ώρες εβδομαδιαίως, αφού σπάνια απασχολούνται καθημερινά.

 Οι επιπτώσεις είναι πολλαπλές:

-Πολλοί από μας δυσκολεύονται  να πάρουν ακόμα και τα ψίχουλα του επιδόματος ανεργίας του ΟΑΕΔ για το καλοκαίρι.

-Κουτσουρεύονται οι αποζημιώσεις σε περίπτωση απόλυσης, όταν υπάρχει σύμβαση αορίστου χρόνου, αλλά και σε περίπτωση μη επαναπρόσληψης σε σύμβαση ορισμένου χρόνου.

-Μειώνονται οι παροχές του Ι.Κ.Α. (ασθένεια, εγκυμοσύνη, επίδομα τέκνων κ.λ.π.) αφού αυτές υπολογίζονται με βάση τις ημέρες εργασίες και τις καταβληθείσες αποδοχές.

-Υπονομεύονται οι αυξήσεις των τριετιών που προβλέπονται στη συλλογική σύμβαση εργασίας (5%) αφού τα έτη εργασίας δεν ταυτίζονται με τα ημερολογιακά έτη. 

-Μειώνονται οι ημέρες εργασίας που προσμετρούνται σε περίπτωση πρόσληψης στο δημόσιο (διαδοχική ασφάλιση).

-Πάνω απ’ όλα: η σύνταξη γίνεται άπιαστο όνειρο για τη συντριπτική πλειοψηφία του κλάδου μας, τη στιγμή μάλιστα που όλοι βλέπουμε να λιγοστεύουν οι εναλλακτικές επαγγελματικές διέξοδοι.

 Η πολιτική της εργοδοσίας

Οι εργοδότες για να απαλλαγούν από τις εισφορές στο ΙΚΑ πιέζουν: «Αφού είτε δουλέψεις 2 ώρες είτε 8 ώρες ένα ένσημο θα πάρεις, θα δηλώσουμε λιγότερες ώρες στο ΙΚΑ». Ποιος από μας δεν το έχει ακούσει;

Κάτι τέτοιο είναι ψέμα αφενός γιατί μειώνεται η «βαρύτητα» του ενσήμου, αφετέρου γιατί η γενικευμένη εισφοροδιαφυγή διογκώνει τα χρέη των  ασφαλιστικών ταμείων τα οποία πάλι εμείς θα κληθούμε να πληρώσουμε…

Από την άλλη, όσο περνούν τα χρόνια εργασίας, αντί να θεωρείται πιο σίγουρη η δουλειά μας, γίνεται πιο επισφαλής, περικόπτονται ώρες, απολύονται συνάδελφοι με πολυετή προσφορά. Έτσι επιβάλλει η κυνική λογική της μέγιστης παραγωγικότητας με το ελάχιστο κόστος.

Επειδή όμως αυτά δεν τους είναι αρκετά, προσπαθούν να μας γυρίσουν πίσω από το 1993, στη δουλειά με το «μπλοκάκι», γιατί έτσι:

-Δεν είναι υποχρεωμένοι να καταβάλλουν εισφορές. Μεταφέρουν το κόστος της ασφάλισης, περίθαλψης, σύνταξης στις δικές μας πλάτες

-Εξατομικεύουν τη σχέση εργασίας, αφού πλέον δεν θα θεωρούμαστε μισθωτοί, αλλά ελεύθεροι επαγγελματίες - συνεργάτες των φροντιστηρίων καταργώντας ουσιαστικά τις συλλογικές συμβάσεις.

Ο Σ.Ε.Φ.Κ. έφερε στη δημοσιότητα έγγραφο της ομοσπονδίας των ιδιοκτητών (Ο.Ε.Φ.Ε.), όπου ο πρώην υφυπουργός αρμόδιος για την κοινωνική ασφάλιση, Σπυρόπουλος  φέρεται να θεωρεί ισχυρό λόγο για τη μη ασφάλιση στο ΙΚΑ την εργασία σε περισσότερα του ενός φροντιστήρια!

 Οι ευθύνες των κυβερνήσεων

Η αντιασφαλιστική και φιλοεργοδοτική πολιτική που ακολούθησαν οι κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ και ΝΔ από το ’90 και μετά έχει ανοίξει τις ορέξεις των εργοδοτών αφού:

-απαξιώνει το χαρακτήρα της κοινωνικής ασφάλισης και σπρώχνει όλους μας –ή όσους μπορούν- στην ιδιωτική ασφάλιση, όταν βλέπει κανείς ότι αποδίδει εισφορές στο κράτος χωρίς να απολαμβάνει στοιχειωδώς ασφάλιση, περίθαλψη, σύνταξη.

-μειώνει διαρκώς τις εργοδοτικές εισφορές (ως κίνητρο για προσλήψεις και μείωση της ανεργίας) -και ουσιαστικά νομιμοποιεί την εισφοροδιαφυγή των εργοδοτών, με αποτέλεσμα τη διόγκωση των ελλειμμάτων των ταμείων, τα οποία φυσικά εμείς θα κληθούμε να καλύψουμε.

Ο προαναφερθείς πρώην κυβερνητικός παράγοντας σε συνάντηση μαζί μας είχε αναρωτηθεί φωναχτά τι θα σημάνει άραγε για την άνοδο του κόστους εργασίας η πλήρης ασφάλιση για όλους μας…

Με την άρνηση των κυβερνήσεων να ικανοποιήσουν τα αιτήματά μας για μόνιμη και σταθερή εργασία, συμβάσεις αορίστου χρόνου, πλήρη απασχόληση, οι εργαζόμενοι καθηγητές γίνονται όμηροι των εργοδοτών. Υπάρχει άραγε μεγαλύτερο χαριστικό μέτρο προς τους εργοδότες από τη μη εφαρμογή των συμβάσεων αορίστου χρόνου, το γεγονός δηλαδή ότι το ίδιο το κράτος απαλλάσσει τους εργοδότες από την καταβολή δύο τουλάχιστον μισθών, μεταφέροντάς μας στο ταμείο ανεργίας;  Στη διαιώνιση αυτής της πολιτικής συντείνει και η ανυπαρξία ελέγχων από το ΙΚΑ στα φροντιστήρια για το αν τηρούνται οι όροι ασφάλισης, η απροθυμία δηλαδή να διεκδικήσει χρήματα που ανήκουν στο ίδιο το ταμείο!

Χαρακτηριστικό του τι θα επακολουθήσει, αν δεν κινητοποιηθούμε, είναι η συζήτηση που έγινε στην προεκλογική περίοδο: Ο Γ. Παπανδρέου υποσχέθηκε την ανασφάλιστη εργασία των νέων εργαζομένων, μέτρο που ούτε η ίδια η Θάτσερ στην περίοδο της πιο ωμής νεοσυντηρητικής διακυβέρνησης είχε διανοηθεί να αναφέρει. Από την άλλη, ο Γ. Σουφλιάς υποσχέθηκε, με τη σειρά του, επαναφορά των αντιασφαλιστικών νόμων της περιόδου 90-93..

 Ο σύγχρονος μεσαίωνας είναι εδώ!

Τα τελευταία χρόνια ένας άνεμος αντιδραστικών αλλαγών στο ασφαλιστικό φυσά σε όλη την Ευρώπη, γεγονός που έχει ξεσηκώσει αγωνιστικές αντιστάσεις από τους εργαζόμενους

Κοινά είναι τα μέτρα που λαμβάνονται ακόμα και σε χώρες όπου το κράτος πρόνοιας είχε ουσιαστικό νόημα: Η αύξηση του εργάσιμου βίου και των προϋποθέσεων συνταξιοδότησης, ο ευτελισμός της βασικής σύνταξης, ο αποχαρακτηρισμός των βαρέων και ανθυγιεινών, η παράδοση της επικουρικής σύνταξης στους κεφαλαιοποιητικούς μηχανισμούς, η κατάργηση των επιδομάτων ανεργίας και άλλων παροχών ενίσχυσης των χαμηλόμισθων.

Κοινή είναι και η λογική που τα διέπει: Η μετατροπή της κοινωνικής ασφάλισης και της σύνταξης, όπως και της απασχόλησης, της περίθαλψης, της παιδείας κ.λ.π. από κοινωνικά δικαιώματα σε ατομικές ευθύνες. Η μεταφορά των οικονομικών βαρών για αυτά από το κράτους και τους εργοδότες τις πλάτες των εργαζομένων.

Κοινή είναι και η επιχειρηματολογία του τα συνοδεύει: «Αφού ζείτε περισσότερο πρέπει και να εργάζεστε περισσότερο»! Ας φανταστεί κανείς τον εαυτό του στα 60 ή στα 65 χρόνια του σε αίθουσα φροντιστηρίου…

 Κοινή και η απάντηση που πρέπει να δοθεί!

Οι κινητοποιήσεις γύρω από το ασφαλιστικό την προηγούμενη δεκαετία συχνά έφεραν αποτελέσματα, ταρακούνησαν ή και έριξαν κυβερνήσεις.

Με τις συντονισμένες κινητοποιήσεις καθηγητών φροντιστηρίων μέσης εκπαίδευσης, ξένων γλωσσών, καθηγητών ΙΕΚ, καθηγητών ιδιωτικών σχολείων με μερική απασχόληση, ωρομίσθιων της μέσης εκπαίδευσης, μπορούμε να αποσπάσουμε άμεσα βελτιωτικά μέτρα. Η εμπειρία άλλων κλάδων (οικοδόμοι, ξενοδοχοϋπάλληλοι, εργαζόμενοι σε βαρέα και ανθυγιεινά κ.α.) το επιβεβαιώνει.

 Επειδή όμως το ασφαλιστικό είναι θέμα που αφορά όλους τους εργαζόμενους, επειδή οι πυλώνες της αντιασφαλιστικής πολιτικής προφανώς δε μπορούν να ανατραπούν από ένα μόνο κλάδο εργαζομένων, απαιτείται η κοινή πάλη ΟΛΩΝ για  κοινωνική ασφάλιση και πλήρη υγειονομική κάλυψη για όλους τους εργαζόμενους ανεξάρτητα από τη σχέση εργασίας, το χρώμα, το φύλλο ή την εθνικότητα, για τους άνεργους και τους μετανάστες. Για αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις, ριζική μείωση του απαιτούμενου χρόνου για τη συνταξιοδότηση, μείωση και κατάργηση των εργατικών εισφορών, επιστροφή των κλεμμένων από κράτος – εργοδότες στα Ταμεία.