Απάντηση στην ανακοίνωση του ΚΑΝΕΠ

ΟΙ ΣΙΩΠΕΣ ΜΙΑΣ ΕΡΕΥΝΑΣ

Με πολλές φανφάρες παρουσιάστηκε η έρευνα του Κέντρου Ανάπτυξης Εκπαιδευτικής Πολιτικής της ΓΣΕΕ για την ετήσια δαπάνη για φροντιστήρια Μέσης Εκπαίδευσης και ξένων γλωσσών στην Ελλάδα.

Η έκθεση αυτή πήρε μεγάλη δημοσιότητα και αρκετές εφημερίδες και τηλεοπτικοί σταθμοί αναφέρθηκαν σε αυτή, παρότι περιορίστηκε κυρίως στο να καταγράψει μια σειρά από οικονομικά μεγέθη, που σε μεγάλο βαθμό ήταν γνωστά.

Δεν μπορούμε παρά να υπογραμμίσουμε ότι ενώ διαπιστώνει την έκταση του προβλήματος, παραλείπει να αναφερθεί στα αίτια του προβλήματος, που είναι το ελλειμματικό εκπαιδευτικό έργο που προσφέρει το δημόσιο και ιδιωτικό σχολείο, οι πολιτικές της αδιοριστίας και των λιγοστών διορισμών, η υπονόμευση των θεσμών ενισχυτικής διδασκαλίας, οι συμπτύξεις τμημάτων, η συστηματική άρνηση του ΥΠΕΠΘ να προχωρήσει σε γενναία μείωση του αριθμού των παιδιών ανά τμήμα.

Όμως το πιο προβληματικό σε αυτή την έρευνα ήταν η αποσιώπηση μιας άλλης κρίσιμης πλευράς της φροντιστηριακής εκπαίδευσης, της κατάστασης που αντιμετωπίζουν εκεί οι εργαζόμενοι καθηγητές: εκμετάλλευση, μαύρη εργασία, ανασφάλεια.

Για όλους εμάς που δίνουμε μάχη για την αξιοπρέπεια των εργαζομένων εκεί, αποτελεί πρόκληση μια έρευνα για τον κλάδο μας (με ευθύνη μάλιστα της ΓΣΕΕ) να μη κάνει έστω και μια αναφορά στα προβλήματα που συναντούν εκεί οι εργαζόμενοι μισθωτοί καθηγητές. Δεκάδες χιλιάδες μισθωτοί σε όλη την χώρα και η άθλια εργασιακή πραγματικότητα που αντιμετωπίζουν απουσίασαν από αυτή την έκθεση. Ούτε καν μια προσπάθεια να μετρηθεί ο συνολικός αριθμός τους δεν έγινε. Και ας γίνεται σαφές από το μέγεθος του τζίρου της βιομηχανίας της φροντιστηριακής εκπαίδευσης η έκταση της εκμετάλλευσης που υφίστανται αυτοί οι εργαζόμενοι…

Και η πρόκληση γίνεται ακόμη πιο μεγάλη, όταν αναλογιστούμε ότι διευθύνων σύμβουλος του ΚΑΝΕΠ / ΓΣΕΕ είναι ο Μ. Κουρουτός, πρόεδρος της ΟΙΕΛΕ, της ομοσπονδίας στην οποία ανήκουν τα σωματεία των καθηγητών φροντιστηρίων Μέσης Εκπαίδευσης και Ξένων Γλωσσών, και ο οποίος ούτε μια κουβέντα δεν είχε να πει για τα προβλήματα των εργαζόμενων τους οποίους τυπικά εκπροσωπεί.

Εμείς, παρ’ όλα αυτά, θα συνεχίζουμε να αγωνιζόμαστε για τα εργασιακά, ασφαλιστικά και εκπαιδευτικά δικαιώματα των χιλιάδων εργαζόμενων καθηγητών των φροντιστηρίων, να συγκρουόμαστε με την εργοδοσία και την κυβερνητική πολιτική, να γυρνάμε την πλάτη στο «συνδικαλισμό» των διαδρόμων και των δημόσιων σχέσεων.

Η απεργία του ΣΕΦΚ στις 17 Μάρτη 2005 θα είναι ένα πρώτο κρίσιμο βήμα σε αυτό την προσπάθεια.