Αγωνιστική  Συνδικαλιστική

Κίνηση(AΣΚ)

Η κατρακύλα των απεργοσπαστών δεν έχει τέλος

Την ώρα που η κυβέρνηση ανακοινώνει  νέα σαρωτικά μέτρα σε βάρος του λαού. Μέτρα που αφαιρούν και άλλα δικαιώματα  που με αίμα είχαν κατακτηθεί.

Μέτρα που θα κάνουν την ζωή των εργαζομένων εφιαλτική, που καταδικάζουν την εργατική τάξη και τα φτωχά λαϊκά στρώματα στη φτώχια, την ανεργία, την μερική απασχόληση, τη μισή ζωή.

Την ώρα που η εργοδοσία μαζί με την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, τη ΝΔ και το ΛΑΟΣ κήρυξαν τον πόλεμο στους εργαζόμενους , τους νέους, τους συνταξιούχους, τους άνεργους.

Την ώρα που μεγάλο μέρος των εργαζομένων  είναι ξεσηκωμένο και αποφασισμένο να αντισταθεί και να σταματήσει τα μέτρα αυτά.

Την ώρα που το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα, το ΠΑΜΕ, καλεί σε γενικό ξεσηκωμό και αντεπίθεση.

Αυτή την ώρα τα μέλη της πλειοψηφούσες παράταξης στο σωματείο ΣΕΦΚ πρότειναν στάση εργασίας από τις 11 έως τις 3 , όπου τα φροντιστήρια είναι κλειστά!!! Στην ουσία πρότειναν ανοιχτή απεργοσπασία!!!   Τα μέλη της «Ενωτικής Πρωτοβουλίας», μέλη και του Διοικητικού Συμβουλίου στο σωματείο «ΒΥΡΩΝΑ» δεν εμφανίστηκαν καν στην έκτακτη συνεδρίαση του Δ.Σ. . Τέτοιου είδους τακτικές ακολουθούν και οι δύο, καθώς  μέλη αυτής της παράταξης στη Διοίκηση του ΣΕΦΚ, δεν απεργησαν ούτε στις 24 Φεβρουαρίου, όπως εξάλλου και τα δύο μέλη του Δ.Σ. του «ΒΥΡΩΝΑ»  της «Ενωτικής Πρωτοβουλίας» στις 17 Δεκεμβρίου παρ` ότι υπήρχε σχετική απόφαση της Γενικής Συνέλευσης.

Το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι η αντί-ΠΑΜΕ τακτική τους. Καρφί δεν τους καίγεται για τα προβλήματα και τις αγωνίες των εργαζομένων.

Με τη στάση τους έδειξαν και στην πράξη πως ακολουθούν το δρόμο του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού, που έχει ξεπουλήσει όλα τα δικαιώματα των εργαζομένων . Είναι εχθροί της εργατικής τάξης.

Καλούμε τους εργαζόμενους να τους γυρίσουν την πλάτη και να τους καταδικάσουν. Καλούμε όλους  να ακολουθήσουν το δρόμο που έχει χαράξει το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα μέσα από το ΠΑΜΕ, το δρόμο της σύγκρουσης. Το δρόμο που βάζει αιτήματα που  απαντούν στις σύγχρονες ανάγκες των εργαζομένων, με σκοπό να  φτάσει η μάχη ως το τέλος. Ως τη στιγμή που θα ξεφορτωθούν οι εργαζόμενοι  βαρίδια, σαν κι` αυτούς τους συνδικαλιστές , ως τη στιγμή που θα κατακτήσουν την εξουσία και τον πλούτο που παράγουν.

                                             21/3/2010

 

Ανακοίνωση για τις εκλογές 2009

Δώσε ψήφο για την Αναγέννηση του Λαϊκού Κινήματος-Ψηφίστε

·ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ

                                        ΑΣΚ

lΓΙΑ Δ.Σ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ ΣΕΦΚ

lΓΙΑ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΟΥΣ ΤΟΥ Ε.Κ.Α.  ΚΑΙ ΤΟΥ 34ΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ Της ΟΙΕΛΕ

 Παρασκευή 6 Νοέμβρη 9.30μμ-3.30μμ,

Σάββατο 7 Νοέμβρη 11.30-5.30μμ,

Κυριακή 8 Νοέμβρη, 11πμ-7.30μμ

 

lΣτα γραφεία του ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ, Αντρέα Λόντου 6

 lΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ ΚΑΙ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ ΤΟΥ ΛΑΪΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ

                                         ΤΩΡΑ

 ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΙΔΕΙΑ ΤΩΝ ΛΑΪΚΩΝ ΑΝΑΓΚΩΝ!

ΠΑΜΕ ΙΣΧΥΡΟ-ΔΥΝΑΜΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ! 

Οι αρχαιρεσίες για την ανάδειξη του νέου ΔΣ του ΣΕΦΚ και των αντιπροσώπων για το 34ο Συνέδριο της ΟΙΕΛΕ πραγματοποιούνται λίγο μετά τις βουλευτικές εκλογές, που οδήγησαν στην εναλλαγή της κυβέρνησης αλλά όχι στην αλλαγή πολιτικής υπέρ του εργαζόμενου λαού.

Είτε με κυβέρνηση ΝΔ, είτε με κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ, η επιδίωξη είναι η ίδια. Θα εφαρμόσουν το πρόγραμμα σταθερότητας, την στρατηγική της Ε.Ε.. Θα δυναμώσουν τη γραμμή της ανταγωνιστικότητας, της κερδοφορίας των μονοπωλίων. Θα φορτώσουν την κρίση στις πλάτες των εργαζόμενων.

Καμία θυσία για την πλουτοκρατία, την κρίση να την πληρώσουν τα μονοπώλια.

Ούτε μια ώρα χαμένη! Καμία ανοχή- καμία αναμονή! Έρχεται αντεργατική θύελλα! Η επίθεση θα δυναμώσει! Οργάνωση, λαϊκή συμμαχία, αντίσταση, αντεπίθεση!

Είναι ο μόνος δρόμος, η μόνη ελπίδα για τους εργαζόμενους.

Όσο η εξουσία, τα συγκεντρωμένα μέσα παραγωγής, θα βρίσκονται στα χέρια της αστικής τάξης και των μονοπωλίων, η Παιδεία θα είναι προνόμιο των λίγων και ακριβό εμπόρευμα. Εργασιακά, μισθολογικά, κοινωνικά δικαιώματα θα συνθλίβονται.

Όλα αύτα επιβεβαιώνονται από την μέχρι τώρα πολιτική των κυβερνήσεων ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, αλλά και από τις προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησης, σύμφωνα με τις οποίες:

-Η αύξηση των 30 λεπτών ισοδυναμεί με το πάγωμα των μισθών, με ένα κουλούρι την εβδομάδα!

-Το «πάγωμα» των αδειών στα 33 κολέγια, αφορά τις «αδιαφανείς» διαδικασίες, το νέο τρόπο αξιολόγησης τους και όχι την ουσία ιδιωτικοποίησης και της εξίσωσης των πτυχίων των ΑΕΙ με τα κολέγια.

-Προωθείται η γενίκευση των ελαστικών μορφών εργασίας με η χωρίς STAGE σε συνθήκες μαύρης εργασίας και σκλαβοπάζαρου.

-Προωθείται η αποκέντρωση, η αξιολόγηση, η ταξική κατηγοριοποίηση των σχολικών μονάδων, η παράδοση της επιμόρφωσης σε επιχειρηματικούς ομίλους, η οικοδόμηση του σχολείου της αγοράς.

-Μέσα από την στρατηγική επιλογή της "δια βίου μάθησης" (κατάρτιση, παροχή δεξιοτήτων, ζώνες εκπαιδευτικής προτεραιότητας) ενισχύεται ο ταξικός χαρακτήρας της εκπαίδευσης.

-Οικοδομείται ένα εκπαιδευτικό σύστημα που εντείνει την μαθητική διαρροή και αμάθεια.

 


·ΟΙΕΛΕ

Ο εργοδοτικός-κυβερνητικός συνδικαλισμός (ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ) αποδέχεται την συνύπαρξη δημόσιας και ιδιωτικής εκπαίδευσης, την επιχειρηματική δράση στο χώρο της παιδείας. Καλλιεργεί αυταπάτες περί «καλών» και «κακών» εργοδοτών. Η Ενότητα-ΠΑΣΚΕ υπογράφει μηδενική Συλλογική Σύμβαση αόριστου διάρκειας για τους καθηγητές ξένων γλωσσών. Στήνει δικά του σωματεία στο χώρο των φροντιστηρίων, αφού ειχε φροντίσει να διαγράψει από την δύναμη της ομοσπονδίας το ταξικό σωματείου του «Βύρωνα». Λειτουργεί ως γραφείο εξυπηρετησης και διεκπεραίωσης, αφού έτσι κεφαλαιοποιεί ψήφους και έδρες, αλλά και ως μοχλός μέσα στο κίνημα να περαστούν οι αντιλαϊκές πολιτικές και οι αναδιαρθρώσεις στο χώρο της Παιδείας. Για τα φροντιστήρια Μέσης Εκπαίδευσης της υπόλοιπης Ελλάδας έκανε αποδεκτή την προταση της μεσολαβησης που απέχει από τις σύγχρονες ανάγκες των εργαζόμενων, εν "κρυπτό" χωρίς καμία ενημέρωση των συνάδελφων. Υπενθυμίζουμε παλαιοτέρα έργα και ημέρες. Όπως τη συμμετοχή μέχρι τέλος στο διάλογο-φάρσα για την παιδεία (μοναδική ομοσπονδία με απόφαση της Ενότητας-ΠΑΣΚΕ), ψήφισμα σε συνέδριο για την έγκριση δημιουργίας ιδιωτικών πανεπιστήμιων (Άρθρο 16) κλπ.

 

Στο ΣΕΦΚ, η πλειοψηφία του Δ.Σ. (Παρεμβάσεις), την ώρα που διαφημίζει την αγωνιστικότητα και μαχητικότητά της επιλέγει την συναλλαγή με την ΠΑΣΚΕ ( διαπραγμάτευση-συμφωνία για ΣΣΕ, κοινές εξορμήσεις στα ιδιωτικά σχολεία) παρουσιάζεται με το ξεπερασμένο ανεξάρτητο-ακομμάτιστο σχήμα !!! καλύπτει τον κυβερνητικό και εργοδοτικό συνδικαλισμό. Την ίδια στιγμή, προσανατολίζει τον αγώνα των εργαζομένων στα φροντιστήρια σε συντεχνιακά – κυρίως - ζητήματα, αφήνοντας απ’ έξω γενικότερα εκπαιδευτικά και εργασιακά προβλήματα, δημιουργώντας ανάλογο κλίμα στους χώρους εργασίας. Εκφυλίζει συλλογικές δημοκρατικές διαδικασίες (Γενικές Συνελεύσεις, Διοικητικά Συμβούλια), αντιγράφοντας την τακτική της ΠΑΣΚΕ στην ομοσπονδία, δεν εχει τον προσανατολισμό να έρθει σε ρήξη με το σύνολο της αντιλαϊκής πολιτικής που συνεπάγεται εργοδοτική αυθαιρεσία (μη τήρηση ΣΣΕ) και τρομοκρατία.  Έχει αναλάβει εργολαβικά την επίθεση στο σωματείο εργαζόμενων στην ιδιωτική εκπαίδευση «Ο Βύρωνας» και στο ΠΑΜΕ., Έχει αναλάβει τη «βρόμικη» δουλεία της ΠΑΣΚΕ και ουρλιάζει για «ενότητα» την ίδια στιγμή που συνεργάζεται με σωματεία-σφραγίδες που στήθηκαν να χτυπήσουν τα προ-υπάρχοντα μαζικά κλαδικά συνδικάτα στο εμπόριο, στους ιδιωτικούς υπάλληλους, στο επισιτισμό-τουρισμό κ.α. που συσπειρώνονται με το ταξικό εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα, το Π.Α.Μ.Ε

  


ΑΠΟΜΟΝΩΣΕ ΤΙΣ ΣΗΜΕΡΙΝΕΣ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΚΕΣ ΗΓΕΣΙΕΣ ΣΕ ΓΣΕΕ-ΟΙΕΛΕ

ΑΠΟΔΥΝΑΜΩΣΕ ΤΟΝ ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΟ ΚΑΙ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟ ΤΩΝ ΔΑΚΕ-ΕΝΟΤΗΤΑ (ΠΑΣΚΕ)

Είναι τα δεκανίκια του συστήματος.

Γύρισε την πλάτη σε όλο το φάσμα του οπορτουνισμού-καιροσκοπισμού στις ηγεσίες των Παρεμβάσεων, του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ.

Είναι τα αναχώματα, λειτουργούν ως συμπληρωματικές δυνάμεις του συναινετικού-κυβερνητικού συνδικαλισμού.

  

Μπορούμε! Υπάρχει και άλλος δρόμος.

 

Όλοι κλάδοι, όλοι οι εργαζόμενοι μαζί. Με τη ταξική ενότητα και αλληλεγγύη, για την ανασύνταξη του εργατικού-εκπαιδευτικού κινήματος για την ανατροπή της καπιταλιστικής βαρβαρότητας.

 

lΔιεκδικούμε

 ·Ενιαία και αποκλειστικά δωρεάν εκπαίδευση σε όλες τις βαθμίδες. Κατάργηση της ιδιωτικής εκπαίδευσης, των κρατικών  δαπανών για την παιδεία στα 15%.

·Πλήρη, Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους

·Γνήσιες και ουσιαστικές Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας που καλύπτουν τις σύγχρονες ανάγκες

·Δημόσια καθολική κοινωνική ασφάλιση για όλους. Κατάργηση όλων των αντι-ασφαλιστικών νομών ΝΔ-ΠΑΣΟΚ ( π.χ. 100 ένσημα για ιατροφαρμακευτική περίθαλψη) κ.α. Ο χρόνος ανεργίας να προσμετράτε ως συντάξιμος.

·Να καταργηθεί ο επαίσχυντος διαγωνισμός του ΑΣΕΠ. Να καταργηθεί το απαράδεκτο καθεστώς της ωρομίσθιας και κάθε μορφή ελαστικής απασχόλησης. Μαζικοί διορισμοί από μια νέα και ενιαία επετηρίδα.

·Πλήρη εργασιακά, ασφαλιστικά, μισθολογικά δικαιώματα στους εκπαιδευτικούς.

·Επιδόματα του ΟΑΕΔ χωρίς προαπαιτούμενα 1120 ευρώ.

·Να μην ενσωματωθεί στο Ελληνικό δίκαιο η κοινοτική οδηγία 36/05 για τα κολέγια.

·Δημιουργία ενιαίων παιδαγωγικών πανεπιστημιακών σχολών ( ΕΠΠΣ) για την εκπαίδευση και επιμόρφωση των εκπαιδευτικών. 

Συνάδελφε-Συναδέλφισσα!

Κάνε το βήμα! Στους αγώνες που θα έρθουν, και στις εκλογές του σωματείου και της ομοσπονδίας, έχεις την δυνατότητα να διορθώσεις την ψήφο σου! Δυο επιλογές-Δυο δρόμοι υπάρχουν για τους εργαζόμενους, ο ένας της ενσωμάτωσης και της υποταγής, και ο άλλος της σύγκρουσης, ρήξης και ανατροπής.

 Δυο επιλογές-Δυο δρόμοι υπάρχουν για τους εργαζόμενους.

 Όσο περισσότεροι εργαζόμενοι συνειδητοποιήσουν τη δύναμη που έχουν και τη χρησιμοποιήσουν, τόσο πιο γρήγορα η λαϊκή άμυνα γίνεται λαϊκή αντεπίθεση και δημιουργούνται οι προϋπόθεσης του δρόμου ανάπτυξης που υπηρετεί τα λαϊκά συμφέροντα.

Ισχυροποίησε το Π.Α.Μ.Ε.

 

ΨΗΦΙΣΕ ΤΑΞΙΚΑ

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ

·ΑΛΛΑΞΕ ΤΟΥΣ ΣΥΣΧΕΤΙΣΜΟΥΣ ΣΤΟ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ

Ανακοίνωση για τις εκλογές 2008

Οι εργαζόμενοι είναι τα θύματα της κρίσης

και της ανελέητης επίθεσης του κεφάλαιου

 

Στο μάτι του κυκλώνα είναι η εργατική τάξη, η αγροτιά, οι μικρομεσαίοι και η νεολαία που δέχονται πρωτοφανή επίθεση. Εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενων και άνεργων δοκιμάζονται από τις «ελαστικές» εργασιακές σχέσεις και το χτύπημα του δικαιώματος στη δουλειά και στη ζωή.

Στους χώρους εργασίας, η ένταση της εκμετάλλευσης έχει πάρει απάνθρωπες διαστάσεις. Αποτελούν καθεστώς η μείωση των αμοιβών και η μαύρη απλήρωτη εργασία. Καταργούνται ασφαλιστικά δικαιώματα ενώ χιλιάδες εργαζόμενων είναι ουσιαστικά ανασφάλιστοι.

Η ακρίβεια εξουθενώνει τα ελληνικά νοικοκυριά. Οι τιμές πάνε τον ανήφορο. Στο ηλεκτρικό ρεύμα, στο νερό και το τηλέφωνο, στο νοίκι, στα επιτόκια για τα δάνεια των νοικοκυριών, στα ναύλα, στα εισιτήρια.  Αυξάνονται οι τιμές στα είδη διατροφής και ένδυσης. Οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι και οι συνταξιούχοι πληρώνουν όλο και περισσότερα για τα φάρμακα, τις ιατρικές εξετάσεις και τη μόρφωση των παιδιών τους. Φέτος θα μειωθεί δραματικά ο αριθμός των οικογενειών που θα πάνε καλοκαιρινές διακοπές και η διάρκεια τους θα μειωθεί για όσους τα καταφέρουν.

Σε πολλές γωνίες του πλανήτη οι λαοί αντιμετωπίζουν αντίστοιχα και σοβαρότερα προβλήματα. Απλώνεται η φτώχεια και η δυστυχία. Εκατομμύρια ανθρώπων βασανίζονται να εξασφαλίσουν τα στοιχειώδη για να επιβιώσουν. Είναι τα θύματα της ανελέητης επίθεσης του ιμπεριαλιστικού καπιταλιστικού συστήματος. Ανησυχούν για τα χειρότερα όταν αφουγκράζονται με το ταξικό τους κριτήριο τις κραυγές των πολιτικών και οικονομικών κέντρων του συστήματος. Ανησυχούν γι’ αυτό που έρχεται σαν αποτέλεσμα της αυξανόμενης οικονομικής κρίσης που έχει πλήξει την καπιταλιστική οικονομία και εμφανίζεται σε όλες τις ισχυρές οικονομίες συμπαρασύροντας στη δίνη της τις ασθενείς και εξαρτημένες οικονομίες.

Οι ιμπεριαλιστές διαψεύδονται από τις εξελίξεις και παρατηρείται μείωση των ρυθμών ανάπτυξης και αύξηση του ποσοστού πληθωρισμού ενώ αναγγέλλεται ότι η κατάσταση θα επιδεινωθεί.

Οι ισχυροί του πλανήτη δεν τσιγκουνεύονται κροκοδείλια δάκρυα και επικοινωνιακού χαρακτήρα εκκλήσεις για την προστασία των ασθενέστερων στρωμάτων. Ταυτόχρονα, ο βασικός πυρήνας των επιλογών τους είναι τα βάρη της κρίσης να πληρώσουν τα λαϊκά στρώματα. Κινούνται στη τροχιά αντιλαϊκών και αντιδραστικών πολιτικών που θα διασφαλίζουν κέρδη για το ιμπεριαλιστικό-καπιταλιστικό σύστημα.   

Δικά τους στοιχεία δείχνουν πως τα τεράστια κέρδη που πραγματοποιεί το κεφάλαιο -ντόπιο και ξένο- είναι αποτέλεσμα της έντασης της εκμετάλλευσης των εργαζομένων .

Για την αφόρητη κατάσταση που βιώνει ο λαός, το κεφάλαιο και το πολιτικό του προσωπικό δηλώνει πως ευθύνονται οι αυξημένες τιμές του πετρελαίου και οι στρεβλώσεις στον «ελεύθερο ανταγωνισμό» και την «υγιή λειτουργία της αγοράς». Πως αν λειτουργήσουν τα παραπάνω μαζί με ολίγη από ελεγκτικούς μηχανισμούς και καταναλωτική συνείδηση θα την σκαπουλάρουνε. Η αλήθεια είναι ότι τα καρτέλ υπάρχουν στις τράπεζες, στην ενέργεια, στα τρόφιμα, στα καύσιμα, στις τηλεπικοινωνίες, και καταδυναστεύουν τα λαϊκά στρώματα.

Επιδιώκεται η βίαιη εξασφάλιση πιο αποτελεσματικών όρων αύξησης της κερδοφορίας του κεφαλαίου και εκμετάλλευσης της εργατικής δύναμης. Άρα, η αλήθεια είναι η με κάθε μέσο συρρίκνωση του μεριδίου των εργαζομένων στο εισόδημα κάθε χώρας. Στην κατεύθυνση αυτή εντάσσονται οι ιδιωτικοποιήσεις και συγχωνεύσεις επιχειρήσεων. Δίνονται κίνητρα για φοροαπαλλαγές και διευκολύνσεις στο κεφάλαιο.

Γι’ αυτό επιταχύνεται το ξεκαθάρισμα της αγοράς από τους μικρομεσαίους, μειώνονται οι μισθοί, εντατικοποιείται η εργασία, αυξάνονται οι απολύσεις και η ανεργία, καλπάζει η ακρίβεια.

Επιπλέον, η ελληνική οικονομία συνδέεται όλο και περισσότερο με το διεθνές ιμπεριαλιστικό κεφάλαιο με όρους εξάρτησης και παραρτημοποίησης της ελληνικής οικονομίας. Γι αυτό αποκρατικοποιούνται και εξαγοράζονται επιχειρήσεις.

Καμιά σχέση δεν έχουν αυτά με τον λεγόμενο εκσυγχρονισμό της οικονομίας και την ανταγωνιστικότητα με τα οποία βομβαρδιζόμαστε κάθε μέρα. Αυτή είναι η απόλυτη κυριαρχία του κεφαλαίου και η ένταση της εκμετάλλευσης. Είναι η διαμόρφωση των όρων για έναν εργασιακό Μεσαίωνα που η επιβολή του απαιτεί ενίσχυση των μηχανισμών καταστολής δηλαδή γιγάντωση του κράτους που κατά τα άλλα θέλουν το περιορίσουν.

Αυτά που ζούμε στη χώρα μας και όσα γίνονται και στις άλλες χώρες είναι τα δρώμενα μιας πολύ σκληρής ταξικής σύγκρουσης ανάμεσα στο κεφάλαιο και τον κόσμο της δουλειάς. Μιας σύγκρουσης όπου το κεφαλαίο χρησιμοποιεί τα πιο ανελέητα μέσα.

Είναι φανερός ο αδίστακτος τρόπος που επιτίθεται το κεφάλαιο στους εργαζόμενους. Από εδώ τροφοδοτείται η οργή, η αγανάκτηση του κόσμου και το δυνάμωμα των αγωνιστικών του διαθέσεων. 

Το πρόβλημα που αναζητά τη λύση του δεν είναι η διαχείριση της κρίσης με αφορολόγητη προτασεολογία και εκλογικές διακηρύξεις, που δήθεν θα μας σώσουν από τη δύσκολη κατάσταση, αλλά η οργάνωση και ενοποίηση των αντιστάσεων και η ανύψωση των αγώνων στο επίπεδο της συνολικής αντιπαράθεσης με την κυβερνητική πολιτική και την πολιτική του που κάνει τους πλούσιους πλουσιότερους και μοιράζει δυστυχία στους πολλούς.

 

Ανακοίνωση για τις εκλογές 2007

ΤΑΞΙΚΟ ΑΣΥΜΒΙΒΑΣΤΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ


 

Μέσα σε ένα κλίμα αναβρασμού και σε μια παρατεταμένη προεκλογική περίοδο, ετοιμαζόμαστε να ξεκινήσουμε μια νέα σχολική χρονιά, γεμάτη απαιτήσεις αλλά και αβεβαιότητα. Την ώρα που καλούμαστε να αποφασίσουμε για το αν θέλουμε συνέχιση της αντιλαϊκής πολιτικής, την ώρα που οι εντολοδόχοι της Ευρωπαϊκής Ένωσης παραδέχονται ανοιχτά ότι είναι ζήτημα χρόνου η «διευθέτηση» του ασφαλιστικού, όσο συνεχίζεται η λεηλασία και το ξεπούλημα των τελευταίων τετραγωνικών των δασικών εκτάσεων συνεχίζεται και ο αναβρασμός στο χώρο της παιδείας που σαφώς και επιδρά στο δικό μας ευαίσθητο κλάδο.

Η πείρα των τελευταίων χρόνων μας έχει διδάξει πολλά. Το πιο πρόσφατο «μάθημα» παραδόθηκε με τον πιο άκομψο τρόπο από το συνδικαλιστικό όργανο των εργοδοτών κατα τη διάρκεια των διαπραγματέυσεων. Και ενώ η περσινή πρόταση τους μας είχε προϊδεάσει, η φετινή κατάθεση του ευχολογίου τους, που παρουσιάστηκε ως πρόταση για «Σύμβαση», περιέχει τόσα μαργαριτάρια που προκαλλούν ποικίλες αντιδράσεις , από γέλιο μέχρι και έντονο προβληματισμο. Πως αλλιώς μπορούμε να χαρακτηρίσουμε θέσεις που προτείνουν ανάμεσα σε άλλα

  • Το πέρασμά μας στο ΤΕΒΕ,

  • Την ποινικοποίηση της συνδικαλιστικής δράσης

  • Τη νομιμοποίηση της εργασιακή ομηρίας και του εργασιακού μεσαίωνα

Και γενικότερα ένα τεράστιο πισωγύρισμα στον τομέα των εργασιακών κεκτημένων;

Όμως δεν πρέπει να βγάζουμε βιαστικά συμπεράσματα. Το απύθμενο αυτό θράσος των εργοδοτών δεν πρέπει να εκλαμβάνεται ως τυχαίο. Οι κάθε λογής εκπρόσωποι της αστικής τάξης (ή και υποψήφιοι εκπρόσωποι) δρούν με βάση το γενικότερο κλίμα. Από τη στιγμή που τόσο η τωρινή όσο και η προηγούμενη κυβέρνηση προωθούν ταχύρυθμα κάθε τι που έχει να κάνει με την ιδιωτικοποίηση της παιδειας, οξύνωντας τους ταξικούς φραγμούς και ενισχύοντας το ρόλο των φροντιστηρίων, από τη στιγμή που η κάθε λογής συνδικαλιστική ηγεσία (ΓΣΕΕ, ΟΛΜΕ, ΔΟΕ, ΟΙΕΛΕ) συναινεί στην αποδοχή αυτών που οι εργαζόμενοι δίκαια ονομάζουνε «ψίχουλα», από τη στιγμή που στη χώρα μας, σε όλους τους κλάδους οι εργαζόμενοι γίνονται δέκτες γενικευμένης επίθεσης που οδηγεί συνεχώς στην αφαίμαξη δικαιωμάτων (βλέπε ωράριο, ασφαλιστικό), οι ιδιοκτήτες των φροντιστηρίων θα διστάσουν;;; από τη στιγμή που στο δημόσιο σχολείο βασιλεύει η ωρομισθία και στο ιδιωτικό η απλήρωτη εργασία, τα φροντιστήρια θα μείνουν πίσω;;;

Την ίδια ώρα εμείς, οι εργαζόμενοι στα φροντιστήρια της μέσης εκπαίδευσης, δε μπορούμε να μενουμε «αγωνιστικά» αποκλεισμένοι, να προσπαθούμε με αγκομαχητα να διατηρούμε κεκτημενα που με μαθηματική ακρίβεια αμφισβητούνται ή δεν εφαρμόζονται σε εργασιακούς χώρους, ούτε βέβαια να ελπίζουμε σε τυχόν συμπαθούντα μεσολάβητή που θα εκτιμήσει τον αγώνα και τη θέση του κλάδου μας. Πολύ απλά, αποτελεί αυταπάτη να πιστεύουμε ότι σε μια κυβέρνηση της ΝΔ ή του ΠΑΣΟΚ, ο ΣΕΦΚ θα συνεχίσει μεμονωμενα να καταγράφει κέρδη.

Την ώρα που ο χώρος της εκπαίδευσης βάλλεται πανταχόθεν, την ώρα που οι εργαζόμενοι ατενίζουν ένα ζοφερό μέλλον, η ενότητα, η μαζικότητα και η ενιαία αντεπίθεση των εργαζομένων συνολικά είναι η μόνη απάντηση. Η συσπείρωση, η ταξική αντιπαράθεση, οι αγώνες και οι νίκες που αποδεδειγμενα φέρνει ο πόλος του ΠΑΜΕ πρέπει να είναι η απάντησή μας.

Στις εκλογές του Σωματείου μας στηρίζουμε την

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ

ΔΙΕΚΔΙΚΟΎΜΕ

  • Ενιαίο Δημόσιο και Δωρεάν εκπαιδευτικό σύστημα. Ενιαίο Βασικό Υποχρεωτικό Σχολείο για όλους.

  • Κατάργηση κάθε μορφής ιδιωτικής εκπαίδευσης και της έμμεσης ιδιωτικοποίησης της δημόσιας. Κατάργηση των νόμων 2525 και 2640.

  • 15% του κρατικού προϋπολογισμού στην παιδεία.

  • Μόνιμη και σταθερή εργασία για όλους. Επαναφορά της επετηρίδας και μαζικοί διορισμοί μόνο από αυτήν. Κατάργηση του διαγωνισμού του ΑΣΕΠ και των πρόσθετων κριτηρίων. Όχι σε κάθε μορφής μερικής απασχόλησης. Να καταργηθεί τώρα ο θεσμός του ωρομισθίου και του αναπληρωτή.

  • Γνήσιες και ουσιαστικές Συλλογικές Συμβάσεις αορίστου χρόνου, χωρίς περιορισμούς και απαγορεύσεις, σε όλα τα επίπεδα του συνδικαλιστικού κινήματος και για όλα τα θέματα.

  • Κοινωνικοασφαλιστικό σύστημα δημόσιο, καθολικό, υποχρεωτικό για όλους με πλήρη ασφαλιστική κάλυψη όλων των εργαζομένων, των ανέργων, των υποαπασχολούμενων και κάθε προστατευόμενου μέλους της οικογένειας. Πλήρη και δωρεάν ιατροφαρμακευτική κάλυψη. Πλήρη σύνταξη στα 30 χρόνια δουλειάς και στο 80% του τελευταίου μισθού. Κατάργηση των αντιασφαλιστικών νόμων ΝΔ και ΠΑΣΟΚ.

 

 

Ανακοίνωση για τις εκλογές 2006

 

Αγωνιστική Συνδικαλιστική

 Κίνηση

 

Με προοπτική στον αγώνα

 

 Συνάδελφοι,

       Είναι πλέον πολύ δύσκολο για κάποιον εργαζόμενο, οποιουδήποτε κλάδου, το τελευταίο διάστημα να μην έχει βιώσει στο πετσί του τις πιέσεις

και τις συνέπειες τόσο της πολιτικής λιτότητας και ανατιμήσεων, όσο και τις σαρωτικές ανακατατάξεις που επιφέρουν το πλήθος των καπιταλιστικών

 αναδιαρθρώσεων με βάση τις κατευθύνσεις της Ε.Ε., που υλοποιούν ΝΔ, ΠΑΣΟΚ αλλά και με την ανοχή του ο ΣΥΝ. Πόσο μάλλον εμείς, οι εργαζόμενοι στα φροντιστήρια μέσης εκπαίδευσης, σε ένα χώρο που χρόνια τώρα αποτελεί την πρόωρη πραγμάτωση όλων των αντεργατικών αποφάσεων και νόμων που σιγά σιγά εφαρμόζονται και στους υπολοίπους χώρους εργασίας. Πέρα από τα ελαστικά ωράρια και την εργασιακή ανασφάλεια, μια σειρά από αποφάσεις του Ευρωπαϊκού κοινοβουλίου επιδιώκουν να κάνουν πλέον πραγματικότητα το 65ωρο, τη διάκριση του χρόνου εργασίας σε ενεργό και ανενεργό και να επαναφέρουν την οδηγία «Μπολκενστάιν».

     Η κυβέρνηση της ΝΔ λοιπόν, επιλέγοντας την κατάλληλη χρονική στιγμή, και με τις πλάτες του ΠΑΣΟΚ, αποφάσισε να εφαρμόσει το σύνολο των αντιδραστικών αλλαγών στο χώρο της παιδείας και σε όλες της τις βαθμίδες: Αναθεώρηση αρ. 16, σύνδεση σχολείου με την αγορά, αποκέντρωση, γενικότερη

εμπορευματοποίηση της παιδείας με κύριο στόχο την παραπέρα διεύρυνση της ταξικότητας της κοινωνίας, με κύριο άξονα το σχολείο.

     Το τελευταίο χρονικό διάστημα επίσης, είχαμε μια σειρά από αγώνες, αγώνες ποικίλους, αντίσταση και αντίδραση στην ολομέτωπη αυτή επίθεση με

ροεξέχουσες αυτές των φοιτητών το καλοκαίρι και των δασκάλων αλλά και μαθητων – καθηγητων το προηγούμενο διάστημα. Τα διδάγματα και τα συμπεράσματα

που προκύπτουν είναι, θεωρούμε, πολύτιμα για την καλύτερη οργάνωση και συνέχιση των αγώνων μας.

§   Οι συμβιβασμένες συνδικαλιστικές ηγεσίες ΔΟΕ – ΟΛΜΕ (για την ΟΙΕΛΕ ούτε λόγος) αδυνατουν τόσο να συσπειρώσουν το μεγαλύτερο μέρος των εργαζομένων, όσο και να θέσουν αξιόμαχο πλαίσιο διεκδικήσεων. Έτσι επιδιώκουν πρόσκαιρα πολιτικά οφέλη, καλλιεργώντας παράλληλα ένα αίσθημα

ηττοπάθειας στους εργαζόμενους, που έρχεται να προστεθεί στην απόψη μέρους της κοινωνίας, ότι ο καιρός που οι αγώνες έφερναν αποτελέσματα έχει πια

περάσει.

§   Αρωγούς σε αυτήν την πολιτική, οι ηγεσίες αυτές βρίσκουν όλο και πιο συχνά, τις συνδικαλιστικές παρατάξεις του ΣΥΝ και των Παρεμβάσεων, που

απορροφούν μερίδα της αυξανόμενης δυσφορίας των εργαζομένων, την ίδια ώρα που, ρίχνοντας νερό στο μύλο της αντιπολιτευτικής προσπάθειας του

ΠΑΣΟΚ, αφήνουν στο περιθώριο (παραλείποντας από το πλαίσιο διεκδικήσεων) σημαντικούς άξονες της αντιλαϊκής πολιτικής. Συγκεκριμένα, πουθενά

στο πλαίσιό τους δεν απορρίπτεται η ευέλικτη ζώνη, ζητάνε ενημέρωση για τα καινούργια βιβλία και όχι συζήτηση επί του αντιδραστικού τους περιεχομένου. Χώρια που το αίτημα για 5% του ΑΕΠ βολεύει μια χαρά ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, αφού μέσα σε αυτό συμπεριλαμβάνεται και το ιδ. κεφάλαιο.

§   Μέσα σε αυτούς τους αγώνες αποδείχθηκε περίτρανα ότι ο μόνος ταξικός πόλος που καταφέρνει να συσπειρώσει τους εργαζομένους, να τους βγάλει

στο δρόμο με βροντερό παρόν στα συλλαλητήρια, να συγκρουστεί με τον αυταρχισμό, να πείσει με το πλαίσιό του, να φέρει νίκες, είναι το Π.Α.ΜΕ.

 

Συνάδελφοι,

     Στις επερχόμενες εκλογές των σωματείου μας, δίνεται μια μεγάλη ευκαιρία:

§   να καταδικάσουμε την κυβερνητική πολιτική.

§   Να αποκαλύψουμε το κίβδηλο πρόσωπο του ΠΑΣΟΚ που αφού καλεί σε «αγώνες», αποσύρει τη συζήτηση για το αρ. 16 φοβούμενο αποκάλυψη των αντιδραστικών θέσεών του

§   Να δώσουμε νέα πνοή στο σωματείο διασταυρώνοντας την αυτοτελή δράση του με το ευρύτερο εκπαιδευτικό και εργατικό κίνημα

§   Να δώσουμε πραγματική προοπτική στους αγώνες, μέσα από το Π.Α.ΜΕ. εκπαιδευτικών

 

ΣΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ  ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ – ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ

 

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ

 

Όλοι στην εκλογοαπολογιστική συνέλευση, 10 Δεκεμβρίου, στα γραφεία του Σωματείου

 

ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ :

 

Ø  Ενιαίο Δημόσιο και Δωρεάν εκπαιδευτικό σύστημα. Ενιαίο Βασικό Υποχρεωτικό Σχολείο για όλους.

Ø  Κατάργηση κάθε μορφής ιδιωτικής εκπαίδευσης και της έμμεσης ιδιωτικοποίησης της δημόσιας. Κατάργηση των νόμων 2525 και 2640.

Ø 15% του κρατικού προϋπολογισμού στην παιδεία.

ØΜόνιμη και σταθερή εργασία για όλους. Επαναφορά της επετηρίδας και μαζικοί διορισμοί μόνο από αυτήν. Κατάργηση του διαγωνισμού του ΑΣΕΠ

και των πρόσθετων κριτηρίων. Όχι σε κάθε μορφής μερικής απασχόλησης. Να καταργηθεί τώρα ο θεσμός του ωρομισθίου και του αναπληρωτή.

ØΓνήσιες και ουσιαστικές Συλλογικές Συμβάσεις αορίστου χρόνου, χωρίς περιορισμούς και απαγορεύσεις, σε όλα τα επίπεδα του συνδικαλιστικού

κινήματος  και για όλα τα θέματα. 1800 Ευρώ μισθός. Όχι στη σύνδεση του μισθού με την παραγωγικότητα.

ØΚοινωνικοασφαλιστικό σύστημα δημόσιο, καθολικό, υποχρεωτικό για όλους με πλήρη ασφαλιστική κάλυψη όλων των εργαζομένων, των ανέργων,

των υποαπασχολούμενων και κάθε προστατευόμενου μέλους της οικογένειας. Πλήρη και δωρεάν ιατροφαρμακευτική κάλυψη. Πλήρη σύνταξη στα 30 χρόνια δουλειάς  και στο 80% του τελευταίου μισθού. Μείωση των εισφορών των εργαζομένων με προοπτική κατάργησής τους.

 Κατάργηση των αντιασφαλιστικών νόμων ΝΔ  και ΠΑΣΟΚ.

 

 

 Ανακοίνωση για τις εκλογές του 2005

 

ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ Η ΔΙΕΞΟΔΟΣ

 

    Η κατάσταση στα φροντιστήρια μέσης εκπαίδευσης έχει πλέον πάρει τροπή που παραπέμπει σε άλλες χώρες και άλλες εποχές. Η εκμετάλλευση και η αλλοτρίωση στο χώρο εργασίας και μάλιστα σε εργαζόμενους που υποτίθεται ότι δίνουν τα φώτα της γνώσης, τις αξίες και τα ιδανικά στους νέους ανθρώπους έχουν γίνει κοινός τόπος και το πλέον ανησυχητικό είναι ότι υπάρχει κίνδυνος αυτή η κατάσταση να γίνει αποδεκτή ως μόνιμη.

     Μερικά πράγματα λοιπόν, παραμένουν αναλλοίωτα, συνυφασμένα στο πνεύμα της εποχής, το πνεύμα της απασχόλησης και των ελαστικών εργασιακών σχέσεων : οι αμοιβές των εκπαιδευτικών συνεχίζουν να είναι κάτω από τη συλλογική σύμβαση εργασίας, που αντί να αποτελεί βάση για διεκδικήσεις, έχει αναχθεί σε όνειρο άπιαστο για πολλούς συναδέλφους. Τα ένσημα χαρακτηρίζονται πολυτέλεια και αν κάποιος ομολογήσει ότι σκέφτεται να παραμείνει στο χώρο των φροντιστηρίων για δεκαετίες διεκδικώντας συνταξιοδότηση θα χαρακτηριστεί από αφελής ως παρανοϊκός. Τα ωράρια συνεχίζουν να αφαιρούν οποιαδήποτε ελπίδα για προσωπική ζωή από τον εργαζόμενο. Παροχές με μορφή αδειών είναι ανύπαρκτες. Συνεχίζει να αλλοιώνεται ο χαρακτήρας και το έργο του εκπαιδευτικού, που τα θυσιάζει όλα στο βωμό της «επιτυχίας» και των εισακτέων. Οι καθηγητές πρέπει να είναι συνεχώς διαθέσιμοι για κάθε λογής εξωδιδακτικές δραστηριότητες του φροντιστηρίου χωρίς υποψία αμοιβής για τυχόν επιτηρήσεις, ενημερώσεις και κάθε λογής απασχολήσεις. Και όλα αυτά με την συνεχόμενη τρομοκρατία από τους ιδιοκτήτες, τον έλεγχο, και την καθιερωμένη απόλυση του καλοκαιριού. 

    Βέβαια και μερικά πράγματα που έχουν αλλάξει δεν κάνουν πιο ρόδινη την κατάσταση : η εργοδοσία γίνεται όλο και πιο αδιάλλακτη, αυταρχική και θρασύτατη αφού πλέον ξεκάθαρα περνάει η γραμμή της πρόσληψης «αναλωσίμων», με προτεραιότητα σε νεαρούς, άπειρους και κυρίως χωρίς ιδιαίτερες απαιτήσεις συναδέλφους, μόνο και μόνο για να αποφεύγεται η καταβολή των τριετιών, ή σε διορισμένους σε δημόσιο και ιδιωτικό σχολείο με την μαύρη εργασία να οργιάζει. Με αυτόν τον τρόπο συνάδελφοι με πολυετή πείρα οδηγούνται «εθελοντικά» σε αποχώρηση από φροντιστήρια ή στην αποδοχή μεγάλης μείωσης ωρομισθίου. Το δεύτερο συμβαίνει κατά κόρον και με την πρόφαση της οικονομικής δυσπραγίας – άραγε αυτά υπόσχονταν η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι Ολυμπιακοί Αγώνες; - και των μεταρρυθμίσεων στο χώρο της παιδείας που χτυπούν δήθεν τα φροντιστήρια.

    Σε όλη αυτή την κατάσταση, που οδηγεί σε αδιέξοδο χιλιάδες εκπαιδευτικούς, οι οποίοι βλέπουν το φάσμα του διορισμού στο δημόσιο να απομακρύνεται και την εργασία στα φροντιστήρια, από μια παροδική αναγκαία στάση, να μονιμοποιείται, το κράτος εθελοτυφλεί. Οι έλεγχοι από το ΙΚΑ και την επιθεώρηση εργασίας ανύπαρκτοι και μόνο κατόπιν υποδείξεως του σωματείου και βέβαια με την επιβολή του κατώτερου δυνατού προστίμου (προς θεού, μη θιγεί έστω και ο μικρότερος επίδοξος κεφαλαιοκράτης σε αυτή τη χώρα). Καμία κατοχύρωση εργασιακών δικαιωμάτων  των εργαζομένων στα φροντιστήρια. Καμία προστασία στις τόσες ατασθαλίες που συμβαίνουν καθημερινά. Το ίδιο ανύπαρκτη είναι και η στήριξη της ηγεσίας της ΟΙΕΛΕ που μεθοδικότατα υποστηρίζει ή τουλάχιστον αποδέχεται όλες τις κυβερνητικές μεθοδεύσεις.

    Συνάδελφοι,

    Η εργασία που παρέχουμε δεν είναι πάρεργο, όπως μερικοί θέλουν να το παρουσιάζουν. Η παρουσία μας στα φροντιστήρια δεν είναι για ένα – δυο χρόνια και τέλος. Οι μεσαιωνικές συνθήκες εργασίας στον 21ο αιώνα δεν αποτελούν κατόρθωμα για κανένα μας. Η διεκδίκηση καλυτέρων συνθηκών, μισθών, δικαιωμάτων δεν πρέπει να αποτελεί όνειρο. Οι αντεργατικές συνθήκες στα φροντιστήρια δεν είναι εξαίρεση στον κανόνα, είναι ένα περίτρανο παράδειγμα της αντιλαϊκής πολιτικής που εφαρμόζεται πλέον στη χώρα μας και θα κορυφώνεται όσο ξένα κέντρα καθορίζουν την οικονομική και όχι μόνο πολιτική της χώρας.

   Δεν πρέπει με κανένα τρόπο να αποδεχθούμε μοιρολατρικά αυτό το καθεστώς. Οι εκλογές του ΣΕΦΚ αποτελούν φέτος μοναδική ευκαιρία για δυνάμωμα του Σωματείου, που αυτόματα θα σημάνει και καλύτερους όρους διεκδίκησης των κατοχυρωμένων δικαιωμάτων μας, αλλά και οροθέτησης νέων στόχων για καλυτέρευση της ζωής μας. Ήδη τα βήματα που έγιναν από το Σωματείο φέτος έχουν θέσει τις βάσεις για αυτό το άλμα. Την ελπίδα ανατροπής αυτής της κατάστασης είναι ανάγκη να καταλάβουμε όλοι και κυρίως οι νέοι συνάδελφοι που γρήγορα θα βρεθούν αντιμέτωποι με χειρότερες συνθήκες. Μόνο μέσα από την συνδικαλιστική δράση μπορούν να κατοχυρωθούν κεκτημένα.

Στις εκλογές, στις 18 – 19 Δεκεμβρίου στηρίζουμε και ενισχύουμε την ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ.

    Διεκδικούμε

·        Τη θέσπιση συμβάσεων αορίστου χρόνου

·        Αναγνώριση εκπαιδευτικής προϋπηρεσίας στα φροντιστήρια

·        Την πλήρη εξομοίωση με τους εκπαιδευτικούς του δημοσίου όσον αφορά 

1.      την προστασία από τις απολύσεις

2.      ασφαλιστικά και συνταξιοδοτικά δικαιώματα

·        Αποζημίωση των εξωδιδακτικών απασχολήσεων

·        Νομική κατοχύρωση των αργιών, της διδακτικής ώρας και των διαλειμμάτων

·        Ενεργοποίηση των κρατικών οργάνων για ουσιαστικό έλεγχο των φροντιστηρίων

 

ΠΑΙΔΕΙΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΛΑΪΚΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΓΙΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΜΟΝΟΠΩΛΙΑ

 

ΟΙ ΙΔΙΟΚΤΗΤΕΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΟΔΥΝΑΜΟΙ

Η ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΤΡΕΨΙΜΗ

ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΤΑΞΙΚΟ – ΔΙΕΚΔΙΚΗΤΙΚΟ ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΥΜΒΙΒΑΣΤΙΚΟ

ΜΕ ΤΗΝ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΓΙΑ ΝΑ ΑΛΛΑΞΟΥΝ ΟΙ ΣΥΣΧΕΤΙΣΜΟΙ ΣΤΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ